လူၾကီးေရာဂါ အပိုင္း ၁

လူၾကီးေရာဂါ
အပိုင္း ၁

မီးကိုစေတြ႔တာကေတာ့ မထူးဆန္း။ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ သေဘာမ်ဳိး။ မီး ေယာက္ခမ နဲ႔ က်ေနာ့္ ေယာက္ခမက ျမန္မာျပည္မွာ အရမ္းရင္းႏွီးခဲ့တဲ့သူေတြ၊ မီး နဲ႔ သူ႔ေယာက္ခမ ဒီကိုေရာက္လာေတာ့ အဲ . . ဒီကိုဆိုတာ အေမရီးကား ကိုေျပာတာ၊ ေရာက္လာေတာ့ သူတို႔ ခ်င္းေတြ႔ခ်င္ပါေလေရာ။ ဒါေပမဲ့ ေနတဲ့ ျမိဳ႕ခ်င္းကမတူ၊ ခရီးက ဟိုင္းေဝးလမ္းမ ၾကီးအတိုင္း ေမာင္းရင္ေတာင္ ၂ နာရီေလာက္ ေမာင္းရမဲ့ ခရီး။ သူ႔တို႔မွာလဲ ပို႔ေပးမဲ့သူကမရွိ၊ သားျဖစ္တဲ့သူ ကလဲ မိန္းမနဲ႔အေမေရာက္လာတာ ေတာင္ ခြင့္ယူလို႔မရေသး။ အဲလိုအျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ ၾကံဳေနတုန္း တေန႔ သူတို႔ေနတဲ့ ျမိဳ႕က က်ေနာ့္ ေယာက္ခမရဲ႕ ေဆြမ်ဳိးနီးစပ္တဦး က်ေနာ့္တို႔ေနတဲ့ ျမိဳ႕ကို ကိစၥရွိလို႔ လာဘို႔ ၾကံဳေရာဆိုပါစို႔။ အဲဒါနဲ႔ အကူအညီေတာင္းျပီး လမ္းၾကံဳလိုက္လာၾကတယ္ ေပါ့။

အဲဒီမွာ မီးကိုစေတြ႔တာပါဘဲ။ က်ေနာ္က ေယာက္ခမနဲ႔ေနတာေတာ့မဟုတ္ ဘူး။ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႔ ကိုယ္ ေနတာ၊ ေယာက္ခမက သူ႔ဖာသာသူတအိမ္၊ အိမ္ခ်င္းက သိပ္ေတာ့ မကြာပါဘူး၊ ကားေမာင္းသြားမယ္ဆိုရင္ ၁၀ မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ေမာင္းရမဲ့ ခရီးေလာက္ ပါဘဲ။ ဒါနဲ႔ဘဲ သူတို႔ေရာက္လာတယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔လဲ အလုပ္ပိတ္ရက္ ၾကံဳတာနဲ႔ က်ေနာ့္ မိန္းမက ဝတၱရားအရ သူတို႔ဆီ သြားေတြ႕ေတာ့ က်ေနာ္လဲ အားအားယားယား လိုက္သြားတယ္ေပါ့။

အၾကမ္းဖ်ဥ္းသိသေလာက္ မီးအေၾကာင္းေျပာရရင္ အခုသူ႔ေယာက္က်ားနဲ႔က လူၾကီးခ်င္းသေဘာတူလုိ႔ေပးစားၾကတာလို႔ ဆိုမလား၊ သူ႔ေယာက္က်ားကေတာ့ က်ေနာ့္နဲ႔ဆို ရြယ္တူ ေလာက္ေပါ့။ မီးကေတာ့ငယ္ပါတယ္။ ငယ္တယ္ဆို ေတာ္ေတာ္ ေလး ငယ္တယ္လို႔ ေျပာရ မယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အသက္က ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ ကြာတာကိုး။ အဲဒီ သူ႔ေယာက္က်ားက လဲ အေမရီးကား ေရာက္လာျပီး အလုပ္ဘဲ စြပ္လုပ္၊ ပိုက္ဆံေတြနင္းကန္ရွာ၊ မိန္းမဆို စိတ္မဝင္စားေတာ့ က်ေနာ္တို႔က လူပ်ဳိၾကီး လုပ္မယ္လို႔ေတာင္ ထင္ထားတာ။ အဲလိုကေန စီတီဇင္ ျဖစ္သြားေတာ့ သူ႔ အေမကို ဒီကိုေခၚဘို႔ လုပ္ပါေလေရာ၊ အဲဒီမွာ ျမန္မာျပည္ ခန ျပန္ျဖစ္သြားရာကေန လူၾကီးေတြက ထံုးစံအတိုင္း ဟိုစပ္ ဒီစပ္ စပ္ရာက မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ မိန္းမရခဲ့တယ္ ဆိုပါစို႔။

က်ေနာ္ၾကားတဲ့ခိုင္လံုတဲ့ရပ္ကြက္က သတင္းအရဆိုရင္ အဲဒီသူ႔ေယာက္က်ား က စပ္ၾကတဲ့သူေတြ ေလးငါးေယာက္ ေလာက္ၾကည့္အျပီးမွာေတာ့ ခုေရာက္လာတဲ့ မီးဆိုတဲ့သူကို လက္ညိဳးထိုး လိုက္တယ္ဆိုဘဲ။ ဒီေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လူခ်င္းေပး ေတြ႔၊ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းလဲ သေဘာက်ၾကတာနဲ႔ မျပန္ခင္ ကမန္းကတန္း တခါတည္း လက္ထပ္ေပး လုိက္တယ္ေပါ့။ ေျပာၾကတာကေတာ့ ေကာင္မေလးက ေခ်ာလဲေခ်ာတယ္။ သြက္လဲ သြက္တယ္ ဆုိဘဲ။ အဲလို ေခ်ာေခ်ာသြက္သြက္ေလးက သူ႔ရြယ္တူေကာင္ေလးကို မယူဘဲ ဘာလို႔သူ႔ထက္ အသက္ ၂၀ ေလာက္ၾကီးတဲ့ လူၾကီးကိုယူလဲမသိပါဘူးလို႔ မိန္းမကို ေျပာေတာ့ မိန္းမက အေမရီးကား လာခ်င္လို႔ ေနမွာေပါ့တဲ့။ အင္းေပါ့ေလ သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ သူေတာ့ရွိမွာေပါ့။ အေမရီးကားဆိုတာ ကလဲ လူတိုင္းနီးပါးေလာက္ လာခ်င္ေနၾကတာဆိုေတာ့။

တကယ္တန္းမီးကိုေတြ႕ေတာ့ အင္း ေကာင္မေလးက မဆိုးပါဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိပါရဲ႕။ စကားေျပာလဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ခုမွ ေတြ႕ဘူးတဲ့ သူေတြျဖစ္ေပမဲ့ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ဆက္ဆံတယ္၊ ေၾကာင္မေနဘူး၊ သူကစကားေျပာရင္ သူ႔ကိုယ္သူ မီးက မီးက လို႔ေျပာတာနဲ႔ က်ေနာ္လဲ ေရာေယာင္ျပီး မီးလိုက္တယ္ ဆုိပါစို႔။ နာမည္ရင္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေခၚရခက္တဲ့နာမည္၊ ရွည္လဲရွည္ မွတ္ရလဲခက္တဲ့ နာမည္မ်ဳိးဆိုေတာ့ နဂိုကတည္းက နာမည္ဆို ေမ့တတ္တဲ့ က်ေနာ့္အဖို႔ မီး လို႔ဘဲသူေျပာသလို လြယ္လြယ္ေခၚလိုက္တယ္ေပါ့။ သူကေတာ့ က်ေနာ့္ကို ဦး တဲ့၊

ဒီလုိနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ေရာက္လာေတာ့ အလာပ သလာပေျပာၾက၊ ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္းစပ္စုၾက ရင္းနဲ႔ မိန္းမက ဒီေရာက္လာျပီး ဘယ္မွမလည္ၾကေသးဘူးလား ေမးေတာ့၊ ပို႔မဲ့သူမရွိလို႔ ေစ်းေလာက္ဘဲ သြားျဖစ္ၾကေသးတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ သေဘာေကာင္းတဲ့ မိန္းမက သူမပို႔အားတိုင္း က်ေနာ့္ကို

“ဒါဆို အကို ညေနအလုပ္ဆင္းရင္ သူတို႔ကို ဒီနားက Mall လိုက္ပို႔ေပးလိုက္ပါလား”

ဆိုေတာ့ သူတို႔က အားနာတယ္နဲ႔ တူတယ္၊ ျငင္းေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္မိန္းက က်ေနာ့္ အလုပ္က ေစာေစာတက္ရျပီး ေစာေစာဆင္းတယ္ေပါ့။ သူကေတာ့ ေန႔လည္အလုပ္ဆိုေတာ့ ည ၁၀ နာရီမွဆင္းေတာ့ မပို႔အားဘူးေပါ့၊ အားမနာပါနဲ႔ေပါ့၊ မနက္ပိုင္း သြားစရာရွိရင္ေတာ့ သူပို႔ေပးႏိုင္ပါတယ္ေပါ့။ ဘာညာနဲ႔ အတင္းေျပာ၊ ေယာက္ခမကလဲ သူလဲလိုက္မယ္ဆိုတာနဲ႔ က်ေနာ္အလုပ္ဆင္းတာက ညေန ၃ နာရီဆိုေတာ့ အလုပ္ဆင္းတာနဲ႔ ဒီကိုတန္းလာခဲ့မယ္ေပါ့။ ၃ နာရီခြဲေလာက္ အဆင္သင့္လုပ္ထားဘို႔ ခ်ိန္းထားခဲ့တယ္ ဆိုပါစို႔။

အဲဒီေန႔ကေတာ့ စကားေလးဘာေလးေျပာျပီး သူတို႔ကို ေခၚလို႔ တရုတ္ထမင္းဆိုင္မွာ က်ေနာ္တို႔လင္မယားရယ္၊ က်ေနာ့္ေယာက္ခမရယ္ ညစာ သြားစားျဖစ္ခဲ့တယ္။ ရံုးပိတ္တဲ့ ေန႔ျဖစ္ေပမဲ့ သူတို႔ေရာက္လာတာ ေနာက္က်ေတာ့ ဘယ္မွ လိုက္မပို႔ျဖစ္ေတာ့ဘူး ဆိုပါစို႔။ ျပန္မဲ့ လူၾကံဳ ကလဲ ေနာက္ ၃ ရက္ေလာက္ဆို ျပန္မွာဆိုေတာ့ ၾကားမွာအားခ်ိန္ ရံုးပိတ္ရက္ မရွိေတာ့ဘူးေလ။ ထမင္းစားျပီးေတာ့ မိန္းမက က်ေနာ္တို႔အိမ္ကို ေခၚခဲ့ေသးတယ္၊ အေၾကာင္းျပ ခ်က္က သားနဲ႔လဲ ေတြ႔ရေအာင္ ဆိုပါစို႔၊ အိမ္ကိုၾကြားခ်င္တာလဲ ပါမွာေပါ့ေလ၊ မိန္းမေတြဆို ေတာ့ သိတယ္မႈတ္လား။ သားက ခု အထက္တန္းေက်ာင္းသားျဖစ္ေနျပီေလ၊ လူပ်ဳိေပါက္ ဆိုပါေတာ့၊ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ေခၚေခၚ မလိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ဒီမွာဘဲေမြးျပီး ျမန္မာစကားကလဲ လံုးဝနီးပါးေလာက္ မတတ္၊ ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္း ကလဲ မရွိေတာ့သူကက်ေနာ္တို႔ လူၾကီးေတြသြားတာဆိုမလိုက္ေတာ့ဘူး၊ သူ႔ဖာသာသူ သူ႔အေပါင္းအသင္းနဲ႔ သူ႔ တီဗီဂိမ္းနဲ႔ ဘဲ ေနတယ္ဆိုပါစို႔။

က်ေနာ္တို႔အိမ္က ၂ ထပ္၊ အၾကမ္းဖ်ဥ္းေျပာရရင္ အေပၚထပ္မွာ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ မိန္းမက မာစတာ ဘက္ရြန္းမွာ ေနတယ္။ အိပ္ခန္းပို အလြတ္တခန္းရွိတယ္၊ ဧည့္ခန္းရွိတယ္၊ မီးဖိုနဲ႔ထမင္းစားခန္းရွိတယ္၊ အိမ္သာအပိုတခုရွိတယ္။ ေအာက္ထပ္ကိုေတာ့ လူပ်ိဳေပါက္ ျဖစ္ေနတဲ့ သားကအပိုင္ယူထားတယ္၊ သူအိပ္တဲ့ အိပ္ခန္းက်ယ္ တခန္းရွိတယ္၊ မိသားစုခန္းလို႔ ေခၚတဲ့ ဧည့္ခန္းလို အခန္းက်ယ္တခန္းရွိတယ္၊ ေရခ်ိဳးခန္း အိမ္သာရွိတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ စတိုခန္းလို႔ ေျပာလို႔ရမဲ့ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္၊ အေျခာက္မႈတ္စက္ေတြ ထားတဲ့ အခန္းတခုရွိတယ္ေပါ့။ ဒါကေတာ့ ၾကြားတာမဟုတ္ပါဘူး၊ မိန္းမက သူတို႔ကို လိုက္ျပတာေတြကို ျပန္ေျပာျပတာ။

ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ခ်ိန္းထားတဲ့အတိုင္း သူတို႔ကို ေခၚျပီး ေရွာ့ပင္ စင္တာကိုလိုက္ပို႔ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ အဲဒီမွာ သူကလဲ တံုခ်ိခ်ိ သူ႔ေယာက္ခမကိုတြဲ၊ က်ေနာ္ကလဲ တုန္ခ်ိခ်ိ က်ေနာ့္ ေယာက္ခမကိုတြဲနဲ႔ နဲနဲပါးပါးေလွ်ာက္မိေတာ့ အဖြားၾကီးေတြက မေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့။ ဒါနဲ႔ သူတို႔ကို ထိုင္စရာ ေကာင္းေကာင္း ခုံတန္းတခုမွာ ေပးထိုင္ျပီး မီးကိုဘဲ ေရွာ့ပင္လိုက္ျပျဖစ္သြားတယ္။ သူကလဲ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး၊ က်ေနာ္ကလဲ ေပ်ာ္တတ္ စတတ္ ေနာက္တတ္ ဆိုေတာ့ တကယ့္မိတ္ေဆြရင္း ေတြလိုဘဲ ျဖစ္သြားၾကတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ျပီးေတာ့ အိမ္ျပန္ပို႔ က်ေနာ္လဲ ညေနစာကို ေယာက္ခမအိမ္မွာဘဲ သူတို႔နဲ႔ အတူစားျပီး၊ ေနာက္ေန႔ ဘယ္သြားခ်င္လဲေမးေတာ့ သူတို႔က ဘယ္မွသြားစရာမရွိပါဘူး ဆိုတာနဲ႔၊ က်ေနာ္က ဒီက ဟန္းဘာဂါ ဆိုင္ေတြေရာ စားဘူးျပီလား ေမးၾကည့္ေတာ့ မီးက ဟင္အင္း မစားဘူးေသးဘူးတဲ့၊ ဒါဆို စားဘူးတယ္ရွိေအာင္ စားၾကည့္ မနက္ျဖန္ မက္ေဒါနား ဆိုင္ လိုက္ပို႔ေပးမယ္ဆိုေတာ့ အဖြားၾကီးေတြက သူတို႔ မစားဘူးတဲ့။ မီး ကိုဘဲေခၚသြားဆိုေတာ့ မီးကိုေမးၾကည့္ေတာ့ ေခါင္းညွိမ့္တာနဲ႔မနက္ျဖန္ ညေန ၆ နာရီေလာက္ခ်ိန္းခဲ့တယ္။ မက္ေဒါနား ဆိုရင္ သားေတာ္ေမာင္ ကလဲၾကိဳက္တာမို႔ သားကိုပါသူလိုက္ရင္ ေခၚခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ ထည့္ေျပာခဲ့တယ္။

ေနာက္ေန႔ သားကိုေမးၾကည့္ေတာ့ သားကလဲ လိုက္မယ္ဆိုတာနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔သားက မီးကို ဝင္ေခၚျပီး နီးနီးနားနား မက္ေဒါနားဆိုင္ကိုဘဲ လာခဲ့တယ္။ မီးက ေရာက္ခါစေပမဲ့ သားနဲ႔ဘိုလို ေျပာေတာ့ အဆင္ေျပသား သူက ဒီကိုလာမယ္ဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္စကား ေျပာတက္ခဲ့တယ္ဆိုဘဲ၊ သြက္သြက္ လက္လက္ၾကီး မေျပာႏိုင္ေပမဲ့ သားေျပာတဲ့ စကားကို နားလည္ျပီး အဆင္ေျပေျပ ျပန္ေျပာတတ္တယ္ဆိုရမွာေပါ့။ အဲဒီကတည္းက ေကာင္မေလးက မေခဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္မိပါရဲ႕။ ေတြ႕ေနက် ေရာက္ခါစ တျခားသူေတြလို ေခြးအၾကီး လွည္းနင္းသလို အိအိအအ ျဖစ္မေနဘူး။ ေျပာသာေျပာရတယ္၊ က်ေနာ္တို႔လဲ ေရာက္ခါစ ကဆို ေခြးအၾကီး လွည္းနင္းသလိုပါဘဲ။ က်ေနာ္ေတာင္ သူ႔ကို ခ်ီးက်ဴးမိတယ္၊ ညီးကမဆိုးဘူး ေျပာတတ္သားလို႔၊ ငါတို႔ေရာက္္ခါစ ကဆို ရက္စ္ နဲ႔ ႏိုး ဘဲေျပာတတ္တာ၊ ဘဲထီးေတာင္ မဂြတ္ တတ္ဘူးဆိုေတာ့ သူကရယ္တယ္။

သူတို႔အစီအစဥ္က ဒီလို၊ ခု တလေလာက္အတြင္းမွာ အက်ဥ္းျခံဳး မဂၤလာဧည့္ခံ ပြဲေလး တရုပ္ထမင္းဆိုင္ တခုခုမွာလုပ္မယ္ေပါ့၊ ျပီးေတာ့ သူ႔ေယာက္က်ားက ခြင့္တပတ္ယူျပီး ဟန္းနီးမြန္း တေနရာရာ သြားမယ္၊ အဖြားၾကီးကေတာ့ ခုေတာင္ ေနရတာ ပ်င္းေနျပီဆိုေတာ့ ေနာက္ တလ ၂ လေလာက္ ေနျပီး ျပန္ေတာ့မယ္တဲ့။

ဒါနဲ႔ဘဲ သူတို႔ျပန္သြားျပီး မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္ေတာ့ သူတို႔ေနတဲ့ ျမိဳ႕ကိုသြား ျဖစ္ေသးတယ္၊ မိသားစုလိုက္ သြားျဖစ္တယ္ဆိုပါစို႔၊ သူတို႔မွာက ေဆြမ်ဳိးလဲ သိပ္မရွိေတာ့ ရွိတဲ့ စပ္မွ ေတာ္တဲ့ ေဆြမ်ဳိးနဲနဲရယ္၊ နီးစပ္ရာ လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္ အေပါင္းအသင္းေတြရယ္၊ အဖြားၾကီးအသိမိတ္ေဆြေတြရယ္၊ အတင္းလိုက္သိလိုက္ တဲ့ သူေတြရယ္နဲ႔ဆို စုစုေပါင္းမွ ၁၀ ဝိုင္းစာေလာက္ေပါ့။ က်ေနာ့္တို႔မိသားစုဘဲ တဝိုင္းစာ၊ က်ေနာ့္မိသားစုက ၃ ေယာက္၊ ေယာက္ခမနဲ႔ သူ႔ ေနာက္သမီး တေယာက္ မိသားစု၊ က်ေနာ့္မိန္းမရဲ႕အမ၊ က်ေနာ့္ခယ္မေပါ့ေလ၊ ျပီးေတာ့ အဲဒီခယ္မရဲ႕ သမီး လင္မယား တဝိုင္းစာ၊

သူ႔ေယာက္က်ားကေတာ့ အင္မတန္ရိုးတဲ့ အစားထဲက၊ ေျပာရင္ယံုမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး၊ အရက္လဲ မေသာက္တတ္ဘူး၊ မတဲ့လို႔တဲ့ လို႔ေျပာတာဘဲ၊ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ ေန႔ကေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ အတင္းတိုက္လို႔ တငံု ႏွစ္ငံုေသာက္လိုက္တာ မ်က္ႏွာၾကီးကို နီရဲ ေနတာဘဲ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ၊ အဲလို ပြဲမ်ဳိးေစာင့္ေနတာ၊ ေသာက္တာေပါ့၊ မိန္းမကိုလဲေျပာထားျပီးသား အျပန္နင္ကားေမာင္းလို႔ ငါကေတာ့ အမူးေသာက္မွာလို႔၊ ေျပာမွာ သာေျပာရတယ္ သူကသိျပီးသားပါ၊ အဲလိုပြဲမ်ဳိးဆို က်ေနာ္ မမူးဘဲ အိမ္ျပန္တာ ရွိမွ မရွိဘူးဘဲ။

အက်ဥ္းျခံဳးေပမဲ့ မဂၤလာပြဲတိုင္းကေတာ့ ေပ်ာ္စရာပါဘဲ၊ အရက္ဝင္သြားေတာ့ လူေတြက နဲနဲလြတ္ျပီး သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးကို ေနာက္ၾက၊ ခန ခန နမ္းခိုင္းၾက၊
ျပီးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ဟိုဟာလုပ္ခိုင္း၊ ဒီဟာလုပ္ခိုင္းၾက၊ သီခ်င္းကလဲ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ဖြင့္ထားေတာ့ ကတဲ့ သူေတြကလဲ ထကၾက၊ သိတယ္မႈတ္လား က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြက ေရာမလိုက်င့္ရမယ္ဆို နံပါတ္တစ္၊ ဟဲဟဲ က်ေနာ္လဲ ပါတာေပါ့၊ သူမ်ားကိုခ်ည္းအျပစ္ေျပာလို႔ဘယ္ျဖစ္မလဲ၊ ျပီးေတာ့ သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးကို အရက္အတင္းတိုက္ၾက၊ သတို႔သားကေတာ့ လာသမွ်ခြက္ ေတြကို အတင္းျငင္းေပမဲ့၊ သတို႔ သမီးက အားနာလို႔ ထင္ပါရဲ႕ သူ႔ေယာက္က်ားအစား တငံုျပီး တငံုေသာက္ေပးရွာတယ္၊ မဂၤလာ ပြဲလဲျပီးေရာ သတို႔သမီးခမ်ာ ေကာင္း ေကာင္းေတာင္မရပ္ႏိုင္လို႔ သတို႔သားက တြဲထားေပး ရတယ္။

မဂၤလာပြဲျပီးေတာ့ ေနာက္ရက္မွာ သူတို႔လဲ မာယာမီကိုလား ဟန္းနီးမြန္းတပတ္ သြား ၾကတယ္ ေျပာတာဘဲ၊ အဖြားၾကီးကေတာ့ မဂၤလာပြဲအျပီးမွာ တေယာက္တည္း အိမ္မွာမေနရဲလို႔ က်ေနာ့္တို႔နဲ႔ လိုက္ခဲ့ျပီး သူ႔သူငယ္ခ်င္း က်ေနာ့္ ေယာက္ခမ အိမ္မွာဘဲ တပတ္ေနသြား ေသးတယ္၊ သူတို႔ ဟန္းနီးမြန္းကအျပန္မွာေတာ့ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ဘဲ လာျပန္ေခၚသြားတယ္၊ က်ေနာ္နဲ႔ေတာ့ မေတြ႔ျဖစ္လိုက္ပါဘူး။

ဒါကေတာ့ မီးနဲ႔စေတြ႕ပံု အက်ဥ္းျခံဳးေလး ဆိုပါေတာ့။ နဲနဲေတာင္က်ယ္ သြားသလားမသိဘူး။

ႏွစ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပါဘဲ။ က်ေနာ္လဲ သူတို႔အေၾကာင္း မၾကားမိေတာ့ပါဘူး။ တေန႔ အိမ္ေရာက္ျပီး ထံုးစံအတိုင္း ဆိုဖာေပၚလွဲလို႔ တီဗီၾကည့္ေနတုန္း တိန္းေတာင္ တိန္း ေတာင္နဲ႔ လက္ကိုင္ဖုန္းကထေအာ္လို႔ နံပါတ္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ တခါမွမေတြ႕ ဘူးတဲ့ နံပါတ္ျဖစ္ေနပါေရာ။ ဖုန္းမွားတာမ်ားလားမသိဘူး ဆိုျပီး ထူးလိုက္ေတာ့

“ဟဲလို”

“ဦးလား”

“ဦးေတာ့ဦးဘဲ၊ ဘယ္ဦးကို လိုက္ရွာေနတာလဲ၊ ဘယ္သူလဲ”

“မီးေလဦးရဲ႕၊ မမွတ္မိဘူးလား၊ ေဒၚစိန္ေရႊ႕ေခၽြးမေလ၊ ဟိုတခါ ဦးတို႔ဆီေတာင္ လာလည္သြားတာေလ”

“ေအာ္ ေအာ္ သိျပီ၊ ဘယ္လိုလဲ နင္တို႔ အဆင္ေျပၾကလား”

“ေျပပါတယ္ဦးရဲ႕၊ ဦးကို အကူအညီတခုေလာက္ေတာင္းမလို႔”

“ရပါတယ္၊ ဘာမ်ားလဲ”

“ဟိုေလ ဦးရဲ႕၊ မီး လက္ေတာ့ တလံုးေလာက္ဝယ္မလုိ႔၊ အဲဒါ နဲနဲေကာင္းေကာင္းေလးနဲ႔ ေစ်းလွ်ာ့တာေလး ဦးကိုေမးမလို႔”

“ရပါတယ္ဟ၊ ငါၾကည့္လိုက္မယ္ေလ၊ ဘယ္ေလာက္တန္ေလာက္ဝယ္မလုိ႔လဲ”

“ငါးရာ ေျခာက္ရာေလာက္ေပါ့”

“ေအးေအး အဲဒီေစ်းေလာက္ဆို ေကာင္းေကာင္းေလးရပါတယ္၊ ငါရွာၾကည့္လိုက္မယ္၊ ေတြ႔ရင္ ဖုန္းျပန္ဆက္လိုက္မယ္ေလ၊ ဒီနံပါတ္က နင့္နံပါတ္လား”

“ဟုတ္တယ္ဦး၊ အဲဒါ မီးဖုန္း”

“ေအး ေအး ငါမွတ္ထားလိုက္မယ္၊ ေတြ႔ရင္ ငါျပန္ဆက္လိုက္မယ္၊ ငါအခုဘဲ အင္တာနက္က ေနရွာၾကည့္လိုက္မယ္”

“မေလာပါဘူးဦး ေျဖးေျဖးရွာပါ”

“ေအးပါ၊ ရပါတယ္၊ ငါလဲ ခုအားေနတာဘဲ၊ ဒါနဲ႔ နင္အခု အလုပ္လုပ္ေနျပီလား”

“မလုပ္ေသးဘူးဦး၊ သူကလဲမလုပ္နဲ႔တဲ့၊ မီးကလဲ ဘယ္မွလဲမသြားတတ္၊ ဘယ္မွာအလုပ္သြား ရွာရမွန္းေတာင္ မသိဘူး၊ သူကလဲ တေန႔တေန႔ အားတယ္ကိုမရွိဘူး၊ မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္ အလုပ္သြားရင္ ည ၉ နာရီေလာက္မွ ျပန္ေရာက္တာ၊ မီးတေန႔ တေန႔ အိမ္မွာပ်င္းလိုက္တာ၊ သူ႔အေမကလဲ ဟိုတပတ္က ျပန္သြားျပီေလ၊ ခု ကြန္ျပဴတာဝယ္ျပီး တိုက္ပင္ရိုက္တာေလး ဘာေလး က်င့္မလို႔၊ အဲဒါ ဘယ္မွာဝယ္ရင္ ေကာင္းမလဲဆိုေတာ့ ဦးက နားလည္ေတာ့ ဦးကိုလွမ္းေမးတာ”

“ေအာ္ ျပန္သြားျပီလား၊ ငါေတာင္မသိလိုက္ဘူး”

“ၾကီးေမသိတယ္ေလ ဦးရဲ႕၊ ၾကီးေမ မေျပာဘူးလား၊ ရာသီဥတုက ေအးေတာ့ အရိုးအဆစ္ ေတြကိုက္တယ္ဆိုျပီး မေနႏိုင္ဘဲ ျပန္သြားတာ၊ အဲဒါ ေႏြက်မွ ျပန္လာလို႔ေတာ့မွာထားတာဘဲ”

“မေျပာဘူး၊ ငါလဲ သူတို႔အိမ္မေရာက္တာ ၾကာျပီ၊ ငါ့မိန္းမေတာ့ သိခ်င္သိမွာေပါ့၊ လူၾကီး ဆုိ ေတာ့ ဒီလိုပါဘဲ ဘယ္ေနႏိုင္မလဲ၊ ငါနဲ႔ ငါ့မိန္းမလဲ တပတ္မွာ အလုပ္ပိတ္ရက္၂ ရက္ေလာက္ ဘဲ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဆံုတာဟ၊ သူအလုပ္ကျပန္လာတဲ့အခ်ိန္ဆို ငါအိပ္ျပီ၊ မနက္ဆို သူမထ ေသးဘူး ငါကအလုပ္သြားျပီဆိုေတာ့ တအိမ္ထဲေနျပီး မဆံုဘူးဟ၊ သူနဲ႔ငါလဲ ၾကားရက္ဆို ဖုန္းနဲ႔ဘဲ အေရးၾကီးတာေျပာရတာ၊ ဒါနဲ႔ငါ့နံပါတ္ဘယ္ကရလို႔လဲ”

“ၾကီးေမကို လွမ္းေမးလိုက္တာေလ”

“ေအာ္၊ ေအး ပ်င္းရင္လဲ ငါ့ဆီ ဖုန္းဆက္ျပီးစကားေျပာေပါ့၊ ငါလဲ အလုပ္ကျပန္ေရာက္ရင္ အိမ္မွာ စကားေျပာေဖၚမရွိဘူး၊ ငါ့သားကလဲ သူေက်ာင္းကျပန္ေရာက္ရင္ သူ႔အလုပ္နဲ႔ သူ ရႈတ္ေနတာ၊ ဒါနဲ႔ နင့္ဖုန္းက ဘယ္ကယူတာလဲ ေအတီအန္တီ ကလား”

“ဟုတ္တယ္ဦး ေအတီအန္တီ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ”

“ေအာ္ ငါ့ဖုန္းလဲ ေအတီအန္တီကေလ၊ ေအတီအန္တီခ်င္းတူေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ဆက္ဆက္ အလကားဆက္လို႔ ရတာေပါ့”

“ေအာ္ အင္း အင္း ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္၊ ဒါဆိုရင္ အေတာ္ဘဲ မသိတာဆို ဦးကိုဘဲ လွမ္း ဆက္ျပီးေမးရမယ္”

“ရပါတယ္ဟ၊ မသိတာဆို ငါ့ေမး၊ မစင္တာဆို နင့္ဟာနင္ဘဲေဆး မဟုတ္ဘူးလား ဟား ဟား ဟား”

“ဦးကလဲ”

“ဟား ဟား ဟား ရပါတယ္၊ ေမးပါ၊ သိတာဆိုေျပာျပ၊ မသိတာဆို ရမ္းရႊီးေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား”

“အင္းေပါ့၊ ရမ္းရႊီးလဲ မီးမွမသိတာ ယံုရမွာေပါ့”

“ၾကိဳက္ျပီ ငါလဲ အဲလို လူမ်ဳိးလိုခ်င္ေနတာ၊ ခုင့ါမွာ ရႊီးခ်င္ရင္ေတာင္ ေမးမဲ့သူမရွိလို ဒုကၡ ေရာက္ေနတာနဲ႔ အေတာ္ဘဲ”

“ခစ္ ခစ္ မီးလဲ ေမးစရာေတြက မ်ားျပီး ေျဖမဲ့သူမရွိလို႔ ဒုကၡေရာက္ေနတာ၊ ခုမွ ဆရာ ေတြ႔တယ္၊ ေနာက္မွ ဒီေကာင္မေလး အေမးအျမန္းထူတယ္ဆိုျပီး မေငါက္နဲ႔”

“ဟား ဟား ဟား ဟား”

အဲဒီကေနစလို႔ က်ေနာ္လဲ မီးနဲ႔ စျပီးအဆက္အသြယ္ရသြားတယ္ ဆိုပါစို႔။ က်ေနာ္လဲ သူ႔နံပါတ္ ကို ဖုန္းထဲမွာ မွတ္လိုက္တယ္၊ သူ႔နာမည္ကို စဥ္းစားလို႔ မရေတာ့တာနဲ႔ လြယ္လြယ္ဘဲ ဖုန္းထဲ Mii ဆိုျပီးထည့္လိုက္တယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ သူနဲ႔ဖုန္းေျပာအျပီး က်ေနာ့္ လက္ေတာ့ေလးနဲ႔ အင္တာနက္ထဲ ရွာၾကည့္ေတာ့ လက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းေတြက ေစ်းမခ်ေသးဘူး၊ ျပီးေတာ့ သူ႔ဆီဖုန္းျပန္ဆက္ျပီး တပတ္ ေလာက္ေစာင့္ဘို႔ ေစ်းခ်တာ နဲ႔ ျပန္ေျပာမယ္ဆိုတာေျပာျပီး နင္ခု ဘာလုပ္ေနလဲေမးေတာ့ ညေနစာ အတြက္ ဟင္းခ်က္မလို႔ဆိုလို႔ ေအး ေအး ခ်က္ ခ်က္ ဆိုျပီး ဖုန္းခ်လိုက္တယ္။

မိန္းမဖုန္းဆက္လာေတာ့ စကားစပ္မိျပီးေျပာျပျဖစ္ေသးတယ္။ အဲဒီေကာင္မေလးေပါ့၊ ငါ့ဆီဖုန္းဆက္ျပီး ကြန္ျပဴတာ ရွာခိုင္းတယ္ဆိုေတာ့ မိန္းမကလဲ ရွာေပးလိုက္ေလ တဲ့။

သံုး။

ေနာက္ေန႔ အလုပ္ကျပန္ေရာက္ျပီး ဆိုဖာေပၚထိုင္လို႔ တီဗီ ရီမုတ္ ကိုေကာက္ကိုင္ရံု ရွိေသး ဖုန္းျမည္လာတာနဲ႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီး ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္လဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး

“ရဲလို”

“ခစ္ ခစ္ ဦးကလဲ စကားလဲ မပီဘူး ရဲလို တဲ့”

“ဟ ဘယ္ကလာစကားမပီရမွာလဲ ဒီမွာ ဒီလိုဘဲ ရင္းႏွီးတဲ့ သူဆို တမင္သက္သက္ ရဲလို ဆိုျပီး ထူးတာ၊ နင္ မသိဘူးလား”

“တကယ္ဟုတ္လို႔လား လာမရႊီးနဲ႔”

“ေအာ္ ခက္ပေကာ၊ ရႊီးစရာလား၊ တေန႔တေန႔ နင္အိမ္မွာ ဘာလုပ္ေနလဲ တီဗီေလး ဘာေလး ၾကည့္တာမဟုတ္ဘူး၊ တီဗီမွာ ဒါေတြပါတာဘဲ”

“ၾကည့္ပါတယ္၊ တခါမွမေတြ႕ဘူးဘူး”

“နင္ကဘာေတြၾကည့္လို႔လဲ”

“ဂိမ္းရိႈးေတြေလ၊ ဂိမ္းေတြကစား ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားၾကီးရတဲ့ ရိႈးေတြေလ”

“အဲဒါေတြထဲမွာေတာ့ ဘယ္ပါမွာလဲဟ၊ ဒါေတြက ဂိမ္းေတြဘဲျပတဲ့ဟာ၊ စကားေျပာခန္း ေတြ မ်ားမ်ားပါတဲ့ တီဗီဆီးရီးေတြ မၾကည့္ဘူးလား၊ ဟာသ ဆီးရီးေတြေလ ရီလဲရီရတယ္၊ အထူး အဆန္းစကားေတြလဲပါေတာ့ စကားလဲတတ္တာေပါ့”

“ၾကည့္ေတာ့ၾကည့္တယ္ဦးရဲ႕၊ သိပ္နားမလည္ဘူး၊ ဘာၾကည့္ရမွန္းလဲမသိဘူး၊ ေကာင္းတာ ေျပာေလ၊ မီးၾကည့္မယ္”

“အင္း ေကာင္းတာကေတာ့ အမ်ားၾကီးဘဲေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ ငါၾကိဳက္တဲ့ Friends တို႔ Everybody Love Raymond တို႔ အရင္ၾကည့္ၾကည့္ေလ၊ Friends ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ၆ ေယာက္ ဇတ္လမ္း၊ Everybody Love Raymond ကေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးဇတ္လမ္း၊ ေကာင္းတယ္ ဟ၊ ရီလဲရီရတယ္ သဘာဝလဲက်တယ္”

“ဘယ္မွာလာတာလဲ”

“အင္း နင္တို႔ဆီကနဲ႔ ငါတို႔ဆီက Channel ကတူခ်င္မွတူမယ္၊ ဒါေပမဲ့ ရွာၾကည့္ေလဟာ၊ ABC တို႔ CBS တို႔ FOX တို႔ TBS တို႔ အဲဒီ Channel ေတြမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ လာတတ္တယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘာျပမယ္ဆိုတာ အင္တာနက္ကၾကည့္လိုက္ရင္ရတယ္၊ နင့္ေယာက္က်ား ကြန္ ျပဴတာနဲ႔ ၾကည့္လိုက္ပါလား”

“မရွိဘူးဦးရ၊ သူကြန္ျပဴတာမဝယ္ထားဘူး၊ သံုးမတတ္လို႔တဲ့”

“ေဟ၊ တကယ္လား၊ နင္ေရာသံုးတတ္လား”

“တကယ္ေပါ့ဦးရဲ႕၊ မီးကေတာ့နဲနဲပါးပါး တတ္ပါတယ္၊ ျမန္မာျပည္မွာ သင္ခဲ့တယ္ေလ၊ ဒီကို လာဘို႔ ေစာင့္တုန္း သင္တန္းေပါင္းစံုေလွ်ာက္တက္လာတာ ခစ္ ခစ္”

“ကြန္ျပဴတာရွိလဲ အင္တာနက္ရွိမွဟ၊ အင္တာနက္လိုင္းမရွိရင္ သိပ္အသံုးမဝင္ပါဘူး”

“အင္တာနက္က ရမယ္ဦးေရ႕၊ အေပၚထပ္ တရုပ္မိသားစုက အင္တာနက္ကို သူတို႔နဲ႔ ရွယ္ယာ သံုးလို႔ရတယ္တဲ့”

“တယ္ဟုတ္ပါလား”

“အဲဒါကလဲ စကားစပ္မိလို႔၊ သူ႔မိန္းမက သေဘာေကာင္းတယ္၊ ေတြ႔တိုင္းႏႈတ္ဆက္တာ၊ အဲဒါ အင္တာနက္က ဘယ္လိုတတ္ရလဲ ေမးေတာ့ သူတို႔မွာ အင္တာနက္ ဝါယာလက္စ္ လဲရွိတယ္တဲ့၊ သူတို႔ဆီကယူသံုးတဲ့”

“အဲဒါဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲေမးေတာ့ သူက သူ႔ေယာက္က်ားနဲ႔ တရုတ္လို ကြိကြိကြကြ ကြိကြိကြကြ နဲ႔ေျပာျပီး သူတို႔က တလ ၃၀ ေပးရတယ္တဲ့ မီးကို တဆယ္ဘဲေပးတဲ့၊ အဲဒါ မီးက တေယာက္တဝက္ဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး တဆယ္ဆိုရျပီဆိုျပီးအတင္းေျပာတာ”

“ခု ကြန္ျပဴတာဘဲ ေစာင့္ေနတယ္ေပါ့”

“အင္းေပါ့”

“သိပါဘူး၊ ငါက ရွိျပီးသားမွတ္လို႔၊ ဒါဆိုလဲ အျမန္ရွာလိုက္မယ္”

“ရပါတယ္၊ သူကလဲ တနဂၤေႏြမွ အားတာဆိုေတာ့ တနဂၤေႏြမွ သြားဝယ္လို႔ရမွာ”

“ဒါဆိုလဲ ဒီတနဂၤေႏြ ၾကည့္လိုက္မယ္၊ စေနဆို ဘယ္ဟာေတြေစ်းေလွ်ာ့တယ္ဆိုတာ ေၾကာ္ျငာ ထြက္ျပီ၊ နင္က တိုက္ပင္ေတြဘာေတြ က်င့္မွာဆိုေတာ့ နဲနဲၾကီးၾကီးေလး ဝယ္ေပါ့”

“အရမ္းအၾကီးၾကီး မဟုတ္ဘူးေနာ္”

“အရမ္းေတာ့မၾကီးပါဘူး၊ ငါအခုကိုင္ထားတာက ၁၄ လက္မ၊ နင္ဆိုရင္ ၁၆ လက္မေလာက္ ယူေပါ့၊ အဲဒါေကာင္းတယ္၊ နဲနဲၾကီးေတာ့ ကီးဘုတ္ကလဲ နံပါတ္ကီးပါ ေဘးကပါတယ္၊ နဲနဲပစၥည္းစံုတာေလးေပါ့၊ ကင္မရာပါတာ၊ ဘလူးတု ပါတာေလးဝယ္လိုက္ေပါ့”

“ဦး ဂြတ္မယ္ထင္သလိုသာ ဒူးထည့္လိုက္ေလ၊ မီးက သိပ္ေတာ့မသိဘူး၊ ဂြတ္တယ္ဆို ဒူးသာ ဒူး၊ ခစ္ ခစ္ ဒါေပမဲ့ ေစ်းအမ်ားၾကီးမလုပ္နဲ႔ မီးကဝင္ေငြမရွိေသးဘူး၊ သူ႔ကိုဝယ္ခိုင္းရမွာ ေတာ္ၾကာ ေစ်းၾကီးလြန္းရင္ မ်က္ျဖဴဆိုက္ျပီးတက္ေနအံုးမယ္ ခစ္ ခစ္”

“အမယ္ နင့္ေယာက္က်ားက ဒီေလာက္ဝင္ေငြေကာင္းတာ တပတ္ကို ၆ ရက္ေလာက္ အလုပ္လုပ္ျပီး ၁၀ ႏွစ္ေလာက္စုထားတာ၊ နင္မွမျဖဳန္းရင္ ဘယ္သူျဖဳန္းမလဲ မဟုတ္ဘူးလား”

“အမေလး ျဖဳန္းလို႔မရဘူး ဦး၊ ခု အိမ္ဝယ္မလုိ႔တဲ့၊ အသီးအရြက္ေတာင္ဝယ္မစားဘူး၊ ေစ်းေပါ တဲ့ ၾကက္သားခ်ည္း စားေနတာ၊ ည ည လင္မယား စကားေျပာရင္ ကေတာ္ ကေတာ္နဲ႔ ၾကက္ သံေတာင္ေပါက္ေနျပီ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ဟား ဟား ဟား ဟား၊ ဒါဆို ငါလဲ နင့္ကို ၾကက္လိုေျပာၾကည့္အံုးမယ္ ကေတာ္ ကေတာ္ ကေတာ္”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ကေတာ္ ကေတာ္ ကေတာ္ ကေတာ္ နားလည္လား ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ဟား ဟား ဟား ကေတာ္ ကေတာ္ ကေတာ္ နားလည္တယ္ ဟား ဟား ဟား”

ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္လဲ အားရပါးရ မရီရတာၾကာလို႔လားမသိဘူး၊ မီးနဲ႔ စကားေျပာရတာ ရယ္စရာ ေမာစရာနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသား၊ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း အစံု စကားၾကာၾကာ ေျပာျဖစ္ေရာ၊ သူလဲ ေရာက္ကတည္းက ဒီလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္စကားမေျပာျဖစ္ဘူးတဲ့၊ ဦး နဲ႔စကားေျပာရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဖံုးမခ်ခင္ ေျပာသြားေသး။

ေလး။

၂ ရက္ေလာက္ဆက္တိုက္ မီးဆီကဖုန္းလာထားေတာ့ ခုလဲ မီးဆီက ဖုန္းမ်ားလာ မလားဆိုျပီး တီဗီၾကည့္ရင္း ေစာင့္ေနတာ ဘာဖုန္းမွမလာ၊ ဒါနဲ႔ ဘာမ်ားျဖစ္တာလဲဆိုျပီး သူ႔ဆီ ဖုန္းလွမ္းဆက္လိုက္ေတာ့

“အမေလး ဝမ္းသာလိုက္တာ ဦးရယ္”

ဆိုင္းမဆင့္ ဗံုမဆင့္ ဟဲလို ေတြ ရဲလို ေတြမထူးဘဲ ေျပာခ်လိုက္တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ ရုတ္တရက္ေၾကာင္ သြားတယ္၊

“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ထီေပါက္လို႔လား”

“ဘယ္ကလာ ထီေပါက္ရမွာလဲ၊ မီးကခ်ည္း ဦးဆီဆက္ေနတာ ဦးက မီးနဲ႔ စကားေျပာ ခ်င္မွန္းမသိ၊ မေျပာခ်င္မွန္း မသိဆိုေတာ့ အဲဒါ ေျပာခ်င္လား မေျပာခ်င္လား သိခ်င္လို႔ တမင္ မဆက္ဘဲ ေအာက္ထားတာ၊ ခု ဦးဆီက ဖုန္းလာေတာ့ ဝမ္းသာသြားတာေပါ့”

“ေအာင္ျမတ္ေလးဟဲ့”

“ဘာ ေအာင္ျမတ္ေလးလဲ မီးက တကယ္ေျပာတဲ့ဟာကို . . ”

“ေအးပါ ငါကလဲ ညီး တကယ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ မေျပာပါဘူး၊ တခါတည္း ညီးတို႔ မိန္းမ ေတြဟာ ပိုကိုပိုတယ္၊ ဆက္ခ်င္တာမ်ား ဆက္လိုက္ေပါ့၊ ငါက ညီးဆက္လာမလားဆိုျပီး ေစာင့္ေနတာ၊ မဆက္လာ ေတာ့ ဘာမ်ားျဖစ္ေနလဲဆိုျပီး စိတ္ေတာင္ပူရေသး”

“အမယ္ ဦးလား ပူမွာ၊ အပိုေတြ၊ မီးက တကယ္သိခ်င္လို႔ စမ္းၾကည့္တာ၊ ဒီေန႔ တကယ္ ဦးကသာ မဆက္ရင္ မီးက မီးခင္သလို ဦးမခင္ဘူးလို႔ စိတ္ထဲက တကယ္ယံုသြားမွာ သိလား”

“ေအာင္ျမတ္ေလးဟဲ့၊ ခင္ပါတယ္ ခင္ပါတယ္ဗ်ား၊ ဒါနဲ႔ မနက္ျဖန္ေရာ ဒီလိုဘဲ စမ္းသပ္ အံုးမွာလား”

“စမ္းေတာ့ဘူး၊ ဦး တကယ္ခင္တယ္ဆိုတာ ယံုသြားျပီ၊ ေနာက္ဆိုရင္ မီးကသတိရရင္ မီးက ဆက္မယ္၊ ဦးက သတိရရင္ ဦးကဆက္ေပါ့”

“အင္း အင္း ဟုတ္ပါျပီ၊ ဒီေန႔ ဘာေတြထူးလဲ လုပ္ပါအံုး”

“ဒီေန႔တာ့ဘာမွမထူးပါဘူး၊ မိုးလင္းကတည္းက ဦးက တကယ္ခင္လား မခင္လား သိေအာင္ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားေနတာနဲ႔ ထူးျခားတာေတြေတာင္ သတိမထားမိဘူး”

“မႈတ္ဘူးေလ၊ မေန႔ေျပာတဲ့ မ်က္ခံုးလႈတ္တာတို႔ ႏႈတ္ခမ္းလႈတ္တာတို႔”

“အဲဒါကိုဘဲ ေျပာတာေပါ့၊ သတိေတာင္ မထားမိပါဘူးဆိုမွ၊ ဦးကို ေမးရင္ေတာ့ ခင္တယ္လို႔ဘဲ က်ိမ္းေသေျပာမွာ ဆိုတာသိေနတယ္ေလ၊ ဒါေပမဲ့ ဒါက တကယ္လား မတကယ္လား ဆိုတာ မသိႏိုင္ဘူးမႈတ္လား၊ အဲဒါ ဦးတကယ္ခင္ရင္ ဆက္လာပါေစဆိုျပီး အဓိဓၶါန္ နဲ႔ စမ္းတာ ခစ္ ခစ္”

“ေအာင္ျမတ္ေလးဟဲ့ . . ေျပာပါအံုး ဘယ္လိုမ်ား အဓိဓၶါန္လိုက္သလဲဆိုတာ”

“မေျပာပါဘူး၊ ခု အဓိဓၶါန္ ေအာင္သြားျပီ၊ မီးလဲ ေပ်ာ္သြားျပီ၊ ဦးတကယ္ခင္တယ္ဆိုတာ မီး သိသြားျပီဆိုေတာ့ ဘာမွ အားနာစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့၊ ဟုတ္ဘူးလား၊ ခုထဲကေျပာထားမယ္ ေနာ္ မီးကေတာ့ ခင္ျပီးရင္ အားမနာ တတ္ဘူး”

“ေအာင္ျမတ္ေလး”

“ဦးေနာ္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ၊ တခ်ိန္လံုး ေအာင္ျမတ္ေလး ေအာင္ျမတ္ေလးနဲ႔”

“ဘာျဖစ္ရမွာလဲ ညီးအဓိဓၶါန္ၾကီးက ေအာင္သြားေတာ့ ငါက ေအာင္ျမတ္ေလး လို႔ ေအာ္ဘို႔ဘဲ ရွိေတာ့တာေပါ့”

“ဘာဆိုင္လို႔လဲ ဦးကလဲ”

“သိဘူးေလ၊ ညီးက က်ဳပ္ခင္ေၾကာင္း သိသြားေတာ့ က်ဳပ္ကို အႏိုင္က်င့္ေတာ့မယ္ေပါ့၊ ဒီေတာ့ က်ဳပ္က ေအာင္ျမတ္ေလးကိုဘဲ အာဂံုေဆာင္ရေတာ့မွာေပါ့ မႈတ္ဘူးလား ဟား ဟား ဟား”

“အမယ္ အရမ္းၾကီးေတာ့ အႏိုင္မက်င့္ပါဘူးေနာ္၊ ဂုန္းပိုးတက္စီးရံုေလာက္ပါဘဲ၊ ခစ္ ခစ္ ခစ္ အဲေတာ့ ကန္ေတာ့ ေနာ္ ကန္ေတာ့ ေဆာရီး ေဆာရီး လူၾကီးကိုမရိုမေသေျပာမိျပီ ငရဲၾကီးေတာ့မွာဘဲ”

“ဟား ဟား ဟား ဟား ေသခ်ာတယ္ ေဟာ ငရဲမင္းၾကီးက ေခြးပုရပိုဒ္ၾကီးနဲ႔ ညီးကိုမွတ္သြားျပီ ဟား ဟား ဟား”

“ဦးေနာ္ ဦးက မီးကို ငရဲက်ေစခ်င္တယ္ေပါ့ေလ”

“ဟဲ့ ငါကေတာ့ ဘယ္က်ေစခ်င္မွာလဲဟ၊ ဒါေပမဲ့ ငရဲမင္းၾကီးက သူ႔အလုပ္သူလုပ္တဲ့ဟာ ငါဘယ္လိုတားမလဲ”

“ဘယ္ကလာ ငရဲမင္းက သူ႔အလုပ္သူလုပ္ရမွာလဲ၊ ဦးက မီးကိုအျပစ္ယူျပီးတိုင္မွ သူက လာမွတ္မွာ၊ ဦးမတိုင္ရင္ သူဘာမွမလုပ္ဘူး၊ သူ႔ရံုးခမ္းမွာ သူ႔ဟာသူ ဇိမ္နဲ႔ႏွပ္ေနမွာ”

“အမ္ . . ဒီလိုရွိတယ္လား ငါတခါမွ မၾကားဘူးပါလား”

“ဦးတို႔ေခတ္တုန္းကေတာ့ ငရဲမင္းၾကီးက အလုပ္ၾကိဳးစားေတာ့ မတိုင္လဲ မွတ္ခ်င္မွတ္မွာေပါ့၊ ခု မီးတို႔ေခတ္က်ေတာ့ ငရဲမင္းၾကီးလဲ မမွတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ မေကာင္းတာလုပ္တဲ့လူက မ်ားေတာ့ ငရဲမင္းၾကီးက သူ႔ ေခြးသေရပိုဒ္ၾကီးကို ေခၽြတာတဲ့အေနနဲ႔ တိုင္တဲ့သူရွိမွဘဲ မွတ္ေတာ့တယ္၊ သိပလား”

“ေအာ္ ဒီလိုလား အဲဒီေၾကညာစာ ငါေတာင္မေတြ႔လိုက္ဘူး”

“ဘယ္ေတြ႔မွာလဲ ဦးက ဒီေရာက္ေနတာ ၾကာျပီတဲ့ဟာ၊ ဟိုး . . . လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္က သၾကၤန္စာမွာ အတိအက်ကိုပါတာ”

“ေအာင္ျမတ္ေလး . . ခုမွဘဲ ဒီအေၾကာင္းသိေတာ့တယ္”

“ခု သိျပီဆိုရင္ေျပာ၊ ဦးက ငရဲမင္းၾကီးကို တိုင္မလား မတိုင္ဘူးလား”

“မတိုင္ပါဘူးဗ်ာ မတုိင္ပါဘူး”

“တကယ္ေနာ္ ဦး ကတိ ကတိ၊ မီးဘာေျပာေျပာမတိုင္ဘူးေနာ္ ကတိ ေနာ္ ကတိ”

“ေအးပါဟ”

“ဦးကလဲ ဦးကို မီးက မေလးစားလို႔မဟုတ္ပါဘူး၊ ခင္လို႔ပါ၊ မီးက ဒီမွာတျခားသူငယ္ခ်င္းမွ မရွိ တာ ဦးကိုဘဲ မီးကခင္ရေတာ့ မီးက ပါးစပ္ကထြက္ရာေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္ေျပာ မိတာေပါ့”

“ငါသိပါတယ္ဟ၊ ညီးကလဲ၊ ငါလဲ ညီးနဲ႔ေတြ႔မွ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ျပန္ငယ္သြားသလိုဘဲ ဟား ဟား”

“အမယ္ ဦးက ႏုပါတယ္ေနာ္၊ မသိရင္ မီးနဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ထင္ရတာ”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ နင္ေတာ့လား ေတြ႔မွ မုန္႔ ေကာင္းေကာင္းေကၽြးဝယ္ရမယ္၊ ခုေတာ့ အေၾကြးမွတ္ ထား”

“အမယ္ မုန္႔ခ်ည္းဘဲ မစားပါဘူးေနာ္၊ မီးစားခ်င္တာေတြ အကုန္ေလွ်ာက္စားျပစ္မွာ ဦးလိုက္ ေကၽြး”

“ေကၽြးပါတယ္ဗ်ာ၊ ေကၽြးပါတယ္”

ေတြ႔စကေတာ့ မီးကို ခုေလာက္ ကေလးဆန္မယ္မွန္းမသိ၊ ခု ေပါင္းၾကည့္မွ အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္း သိေတာ့တယ္။ က်ေနာ္ေတာင္ ေနရင္းထိုင္ရင္း ကေလးနဲ႔ ေပါင္းျပီး ကေလးၾကီး ျဖစ္ေနျပီလားမသိ၊ မီးကေတာ့ ေျပာတာဘဲ သူ႔နဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ ထင္ရ တယ္တဲ့။ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ေပါက္ေနတဲ့ မုတ္ဆိတ္ေမႊး ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ေတြ ရိပ္ျပစ္မွ။

ငါး။

မီးနဲ႔ ရက္ဆက္စကားေျပာျပီးေတာ့ လူက အလိုလိုေနရင္း မီးကိုသတိရလာေရာ၊ ဘာရယ္မဟုတ္ ေကာင္မေလးနဲ႔ စကားေျပာရတာ ေပ်ာ္လာတယ္၊ ငယ္စိတ္ျပန္ထလာတယ္ လို႔ဆိုရမွာေပါ့၊ ခုလဲ အလုပ္မွာ ေန႔လည္ထမင္းစားျပီးေတာ့ ခနထုိင္ေနရင္း မီးကို ေကာက္ခါ ငင္ခါ သတိ ရသြားတာနဲ႔ ခါးၾကားထဲက ဖုန္းကိုထုတ္ျပီး ႏွိပ္လိုက္တယ္၊ ဖုန္းေတြကလဲ သံုးရ တာလြယ္လိုက္တာ၊ သူ႔ ေအာ္တိုဒိုင္းလ္ ကို နံပါတ္ ၆ မွာထည့္ထားေတာ့ ၆ ကိုခပ္ၾကာ ၾကာေလးႏွိပ္လိုက္တာနဲ႔ သူ႔ဆီတန္းေရာက္သြားေရာ၊ အစကေတာ့ ဆက္ဘို႔စိတ္ကူးမရွိပါဘူး၊ ထိုင္ေနရင္း အားယားေန တာနဲ႔ သတိရလို႔ ႏွိပ္မိသြားတယ္ေပါ့။

“အယ္ ဦး အလုပ္မသြားဘူးလား”

ထူးသံနဲ႔ အတူ ေနာက္က သီခ်င္းသံလိုလို ဆူဆူညံညံ အသံေတြလဲ ၾကားလိုက္ရတယ္၊

“သြားတယ္ေလ၊ ခု ေန႔လည္ ထမင္းစားျပီးေတာ့ အားေနတာနဲ႔ ညီးကိုသတိရလို႔”

“အယ္ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မီးကလဲ ခုေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ျပီးရင္ ဦးကို ဖုန္းေခၚျပီး အလုပ္မွာ အေႏွာက္အယွက္ေပးရင္ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားေနတာ”

“ဟုတ္မယ္ ဟုတ္မယ္၊ ငါလဲ ထိုင္ေနရင္းတန္းလန္း ဒိုင္းကနဲ႔ စိတ္ကူးထဲ နင့္မက္ေဆ့ ေရာက္ လာလို႔ ထဆက္လိုက္တာ၊ ညီး မေနာအာရံုက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာဘဲ”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဒါေတာင္ သေဘာေလာက္ဘဲရွိေသးတာေနာ္၊ သေဘာေပါက္”

“ေပါက္ပါ့ဗ်ား၊ ခု ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေနတာ ဟုတ္လား၊ ဘာေလ့က်င့္ခန္းလဲ”

“ေမ်ာက္ေလ့က်င့္ခန္းေလ ခြီး ခြီး ခီြး ခြီး”

“ဘယ္လို ဘယ္လုိ”

“ဦးကလဲ စိတ္ကူးေပါက္ရာ ခုန္လိုက္ေပါက္လိုက္ကုန္းလိုက္ကြလိုက္ သီခ်င္းအလိုက္ေပါ့ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ေကာင္းလိုက္တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္း နင့္ဆီလာသင္အုန္းမွနဲ႔ တူတယ္”

“လာခဲ့ေလဦး တခါတည္း မ်က္ျဖဴဆိုက္သြားေစရမယ္”

“ေအာင္ျမတ္ေလး ဟဲ့”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ မေၾကာက္ပါနဲ႔၊ ဦးကိုအရမ္းေတာ့ဘယ္လုပ္မလဲ၊ နဲနဲပါးပါးေလးဘဲလုပ္ ေမာ ရင္နား၊ မီးလုပ္တာ ထိုင္ၾကည့္ေပါ့”

“နင့္အေျပာနဲ႔တင္ ခုေတာင္ေျပးလာခ်င္စိတ္ေပါက္လာတယ္၊ ခရီးကေဝးေနလို႔”

“လာခ်င္ရင္ အနီးေလးပါေနာ္”

“မနီးဘူးဟ မိုင္ ၁၀၀ ေက်ာ္တယ္၊ ကားေမာင္းရင္ ၂ နာရီေလာက္ေမာင္းရမွာ”

“ဒါဆိုလဲ ရံုးပိတ္ရက္လာေပါ့”

“ရံုးပိတ္ရက္က ပိုေတာင္ဆိုးေသးတယ္၊ မိန္းမလဲ ပိတ္ေတာ့ အိမ္အလုပ္ေတြ ဟိုလုပ္ ဒီလုပ္၊ ဟိုသြားဒီသြားေစ်းဝယ္ဘာဝယ္ နဲ႔အားကိုမအားဘူး၊ ေအာ္ ဒါနဲ႔ စေန၊ တနဂၤေႏြ ရံုးပိတ္ရက္ဆို ဆက္ျဖစ္ခ်င္မွ ဆက္ျဖစ္မွာ၊ ေအးေအး ေဆးေဆး စကားေျပာဘို႔ မလြယ္ဘူး”

“မီး သိပါတယ္ဦးရဲ႕ စေန၊တနဂၤေႏြ မဆက္ဘူးေလ၊ သူလဲ တနဂၤေႏြ နားတာဆိုေတာ့ မီးလဲ မအားဘူးေလ သိတယ္မႈတ္လား”

“သိပါတယ္ သိပါတယ္ ဟိုတပတ္စာ . . .”

“ဦးးးးး . . ဘာေတြေျပာေနတာလဲ မီးေျပာတာက သူနားလို႔ ထမင္း ဟင္းေတြ ေကာင္းေကာင္း ခ်က္စား၊ အျပင္ေတြဘာေတြသြား အဲဒါကိုေျပာတာ”

“အင္းေလ ငါလဲ အဲဒါေျပာတာဘဲ၊ နားရက္မွာ တပတ္စာ ေစ်းဝယ္ ဘာညာ”

“အမယ္ မသိဘူးမ်ားမွတ္ေနလား၊ ဦးေလသံက ဟင္း . . အသိသာၾကီး ဒါကိုေျပာတာမဟုတ္ ဘူးဆိုတာ”

“ဒါကို မေျပာလို႔ ငါကဘာကိုေျပာရမွာလဲဟ . . ေၾသာ္ ေၾသာ္ သိျပီ သိျပီ ညီးက ဟိုဟာထင္ တာကိုး”

“ဦးက အဲ့ဟာကိုဘဲ ေျပာျပီးေတာ့မ်ား၊ မသိတာလိုက္လို႔”

“ဟား ဟား ဟား ဟား ကဲ ကဲ ငါလဲ အလုပ္လုပ္လိုက္အံုးမယ္၊ အလုပ္စားပြဲမွာထိုင္ျပီး ဖုန္း ေျပာရင္း တဟားဟား ရီေနတာ လူျမင္မေကာင္းဘူး၊ ညေန အိမ္ေရာက္မွ ဆက္လိုက္မယ္”

“အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဆက္”

“ရက္စ္”

==========

“အိမ္ေရာက္ျပီလား”

“အင္း ခုဘဲေရာက္တာ၊ အက်ႌေတာင္မလဲရေသးဘူး”

“ဒါဆို သြားလဲေလ၊ ေစာင့္ေနမယ္”

“အင္း ခန”

“ဟဲလို”

“ျပီးပလား”

“အင္း”

“ျမန္လိုက္တာ”

“ေယာက္က်ားေလးေလဟာ၊ ညီးတို႔လို အက်ႌတခါလဲ တနာရီမၾကာဘူး”

“အမယ္ မီးလဲ အက်ႌလဲရံုတင္ေလးဆို ျမန္ပါတယ္၊ ဖြတ္ ဖြတ္ ခၽြတ္ခ်လိုက္၊ ဖြတ္ ဖြတ္ ဆို ေကာက္စြပ္လိုက္၊ ခနေလး၊ ဘာဝတ္ရင္ေကာင္းမလဲ၊ ဆိုျပီးေရြးတာတို႔၊ အလွျပင္တာတို႔သာ ၾကာတာ”

“ေနာက္ေတာ့လဲ ဒီပံုဘဲ ထြက္လာတာဘဲမဟုတ္လား ဟား ဟား”

“အမယ္ လူကိုအထင္ေသးလို႔၊ ေသခ်ာ ရိႈင္းရင္ ေရလည္မိပါတယ္ေနာ္၊ ေနာက္မွ ဦးကို ရိႈင္းျပ အံုးမယ္။”

“ဟား ဟား ဟား ဟား ဟုတ္မွလည္း လုပ္ပါဆရာမရယ္၊ ဟိုတခါ ငါတို႔ဆီလာတုန္းက ဒီ ေလာက္မဟုတ္ပါဘူး”

“ဦးကလဲ အဲဒီတုန္းက ရိႈင္းလို႔ရမလား၊ ေယာက္ခမနဲ႔ အတူလာတဲ့ဟာကို၊ ရိႈင္းထည့္လိုက္ရင္ သူ႔သားကြယ္ရာ ပဲမ်ားေနတယ္ ထင္သြားမွာေပါ့”

“သိပါတယ္ သိပါတယ္၊ မဂၤလာေဆာင္တုန္းကေတာ့ နင္ျပင္ထားတာ လွပါတယ္၊ ငါ့မိန္းမ ေတာင္ေျပာေသးတယ္၊ နင္ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ အေၾကာင္း”

“ဒီလိုအျမင္မွန္ရစမ္းပါဦးရယ္၊ ခု ေတာင္ဝိတ္တက္လာလို႔ တေန႔တေန႔ လွ်ာထြက္ေအာင္ ေလ့ က်င့္ခန္းလုပ္ျပီး ထိမ္းေနရတယ္”

“လုပ္ လုပ္ နင္ကငယ္ေသးေတာ့ ပိန္မွၾကည့္ေကာင္းတယ္ဟ၊ မလုပ္ရင္ ငါ့မိန္းမလို စည္ပိုင္း ဆိုဒ္ၾကီး ျဖစ္သြားမယ္”

“အင္းေနာ္ ဦး မိန္းမကလဲ ဝ လာလိုက္တာ၊ ဦးတို႔ မဂၤလာေဆာင္တုန္းက မီးတို႔ ဆိုဒ္ေလာက္ ဘဲဟာ”

“အမင္ နင္ကဘယ္လိုသိတာလဲ”

“ဓါတ္ပံုေတြ႔တာေလဦး”

“ငါ့တို႔ဓါတ္ပံုဘယ္မွာ ေတြ႔လို႔လဲ”

“ဦးတို႔ အိမ္လာလည္တုန္းကေလ ရိႈးေက့စ္ထဲက ပံုေတြေလ”

“ေအာ္ ေအာ္ ဒါ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀ နီးပါကပံုေတြ၊ ၾကည့္ ဘယ္ေလာက္ကြာသြားလဲဆိုတာ”

“ဦးကေတာ့ သိပ္မသိသာပါဘူး၊ ခုထိ ေတာင့္ေတာင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ရွိတုန္းပါဘဲ၊ မီး ေယာက္ က်ားေတာင္ ဦးနဲ႔ ယဥ္လိုက္ရင္ ပိုအဆီမ်ားမယ္ထင္တယ္၊ ဦးနဲ႔ မီးေယာက္က်ား ဘယ္သူပို ၾကီးလဲ”

“ဘယ္သိမွာလဲဟ၊ ညည္းေျပာျပေလ သူဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာ ဟား ဟား”

“ဦး လုပ္ျပီ၊ စကားအေကာင္းေျပာရင္ ေဖါက္လာျပီ၊ မီးက အသက္ကိုေျပာတာ”

“ေအးေလ အသက္၊ အသက္ ဟဲ ဟဲ ၊ ငါက သူ႔အသက္မသိလို႔ေမးတဲ့ဟာ”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ မသိဘူးမ်ားမွတ္ေနလာ၊ ေျပာပါ ဦးအသက္အရင္ေျပာ”

“ငါက ၃၀”

“ဦး မေနာက္နဲ႔ အတည္ေျပာ၊ မီးတကယ္သိခ်င္လို႔”

“ငါက ၅၀ ျပည့္ျပီ၊ အဖိုးၾကီးျဖစ္ျပီဟ”

“၅၀ ကမဖိုးၾကီးေသးပါဘူး၊ သူက ၄၉၊ ဦးထက္ တႏွစ္ဘဲငယ္တယ္”

“ဟုတ္လား”

“မီးေရာ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲသိလား၊ ဦးမွန္းၾကည့္ မီးဘယ္ေလာက္လဲဆိုတာ”

“အင္း မွန္းၾကည့္မယ္၊ အင္း . . ညည္းပံုနဲ႔ဆို အင္း . . ၃၃ – ၃၄ ေလာက္ မွန္လား”

“အမေလး ဦးရယ္ လြဲခ်က္ လြဲခ်က္၊ လြဲခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္တယ္၊ တကယ္ တကယ္၊ မီးက ခုမွ ၂၆ ဘဲရွိေသးတာ ဦးရ၊ မီး အဲေလာက္ေတာင္ ရင့္ ေနျပီလား၊ ငိုေတာင္ ငိုခ်င္လာျပီ”

“ဟား ဟား ဟား ဟား ငါသိသားဘဲ နင့္အသက္ ၂၆ ဆိုတာ၊ ဟိုတခါ အိမ္လာလည္ကတည္း ကနင့္ေယာက္ခမ ၾကြားသြားျပီးသား၊ သူ႔သား ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလးရတာ၊ ငါက နင့္ဆိုဒ္ ကို ေျပာ တာ ဟား ဟား ဟား ဟား မွန္လား”

“ဦး ညစ္စုတ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္၊ သူမ်ားကို စိတ္ညစ္ေအာင္”

“ဟား ဟား ဟား ဟား ငါကစတာပါ၊ နင္က ၂၆ ဆိုေပမဲ့ ၂၆ လို႔ေတာင္မထင္ရဘူး၊ ဒီမွာ နင္ဘားေတြ ဘာေတြ သြားရင္ အိုင္ဒီသာေဆာင္သြား၊ မသိရင္ ၂၁ ေအာက္ထင္မွာ”

“တကယ္လား၊ လာေျမွာက္ေနတာမႈတ္လား”

“ေျမွာက္စရာလား၊ ဒီက အထက္တန္းေက်ာင္းသူေတြဆို ၾကည့္ရတာနင့္ထက္ေတာင္ရင့္ေသး တယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဆိုဒ္ကေတာ့ နင့္ေလာက္နီးနီးဘဲ၊ ငါေျပာတဲ့ ဆိုဒ္ေတာ့ မွန္တယ္မႈတ္လား”

“အဲဒါလဲ မွားတာဘဲ၊ ဦး မ်က္စိဆရာဝန္နဲ႔ သြားျပအံုး”

“ဒါဆို ဘယ္ေလာက္လဲ”

“၃၂ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဦး ညစ္စုတ္ သြား မီးကို ေပါက္ကရေတြ လာမေမးနဲ႔”

“အမေလး လက္တလံုးေလာက္ေလး လြဲတာမ်ား”

“လက္တလံုးမကပါဘူး၊ ၃၄ ဆို အယ္စတံုၾကီးျဖစ္ျပီ”

“ေကာင္းတာေပါ့၊ အယ္စတံုၾကီးဆို လူငယ္ေလးေတြအၾကိဳက္ေပါ့”

“အဖိုးၾကီးေတြက အယ္စတံုၾကီးေတြ မၾကိဳက္ဘူးေပါ့ေလ”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ နင့္ေယာက္က်ား နင့္ကိုေတြ႕တာနဲ႔ ခ်က္ျခင္းေကာက္ယူလိုက္တာ ကိုဘဲ သေဘာေပါက္ေပါ့”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဦးကလဲ”

“ဒါနဲ႔ နင္ကလဲ သူ႔ကို ျမင္တာနဲ႔ ခိုက္သြားေရာလား”

“ဘယ္ကလာ၊ မီးက ေယာက္က်ားယူရင္ အရက္မေသာက္၊ ဖဲမရိုက္၊ ရိုးသားၾကိဳးစား မ်က္ႏွာ မမ်ားတဲ့ သူကိုယူမယ္ လို႔အစကတည္းက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားတာ”

“သူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့ အဲဒီအခ်က္ေတြနဲ႔ ေဘာင္ဝင္တာနဲ႔ ယူလိုက္တယ္ဆိုပါစို႔”

“အင္း၊ ေခတ္ၾကီးမွာ သူ႔လိုလူက အင္မတန္ရွားသြားျပီဦးရ၊ ျမန္မာျပည္မွာ ေယာက္က်ားေလး ေတြအားလံုးနီးပါးေလာက္ ဘီယာဆိုင္၊ ကာရာအိုေက၊ အႏွိပ္ခန္း၊ ဘာညာ တခုမွလြတ္တာမရွိ ဘူး၊ ပိုက္ဆံရွိရင္ ရွိသလိုဘဲ၊ အိမ္ကမိန္းမက ေဗဒင္နဲ႔ နတ္နန္းဘဲ အားကိုးေနရတဲ့အျဖစ္၊ မီး ေတာ့အဲလိုမ်ဳိးေတြမၾကိဳက္ပါဘူး၊ ရိုးရိုးသားသား ရွာယူျပိး ဆိုးခ်င္းဆိုး ကိုယ္က ဆိုးမွာေပါ့၊ သူမ်ားဆိုးတာ ကို ဘုရားတေနရတဲ့ အျဖစ္နဲ႔ေတာ့ မေနႏိုင္ေပါင္”

“ဟား ဟား ဟား ဟား ၾကိဳက္ျပီ အဲဒီ အိုင္ဒီယာကို”

“ဟုတ္တယ္ေလ ဦးရဲ႕၊ ဦးဘဲစဥ္းစားၾကည့္၊ တကယ္လို႔ မီးကဆိုးမယ္ဆိုရင္ေတာင္ အရမ္းၾကီး ေတာ့ဘယ္ဆိုးမလဲ၊ နဲနဲပါးပါး သေဘာေလာက္ေပါ့၊ သူတို႔ဆိုးမယ္ဆို အရမ္းၾကီးဆိုးမွာ၊ ကိုယ့္ကိုရာထူးေတြ ဘာေတြတက္ေပးလိုက္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ဦးလဲ ငယ္ငယ္ကဆို ဆိုးမဲ့ ပံု၊ ဟုတ္တယ္မို႔လား”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ လူပ်ဳိတုန္းကပါ၊ နဲနဲပါးပါးေပါ့၊ ေခတ္မွီရံုေလး ဆိုပါေတာ့”

“ဦးလား နဲနဲပါးပါး ကမွာ၊ ေလသံ နားေထာင္လိုက္တာနဲ႔ သိျပီးသား”

“အမယ္ အမယ္ လူလည္မၾကီးေပါ့ေလ၊ သူရိုးမွန္း ညည္းက ဘယ္လိုလုပ္သိလဲ”

“အေပြးျမင္ အပင္သိပါတယ္ ဦးရယ္၊ လူခ်င္းေတြ႕ေတာ့ သူ႕ပံုကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ အံသြား ေတာင္မေပါက္ေသးမွန္း၊ တခါတည္း မ်က္ႏွာၾကီး နီရဲျပီး မီးကို ဘာစကားေျပာရမွန္းမသိဘူး၊ ေျပာတဲ့စကားကလဲ သာမန္လူေတြေျပာတာမ်ဳိး၊ ဘာတဲ့ေနေကာင္းလားတဲ့၊ ဘယ္မွမသြားဘူး လားတဲ့၊ ဘာေတြမွန္းလဲမသိဘူး၊ ဒီေတာ့မီးလဲ ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ သေဘာမ်ဳိးျပတဲ့ အေန နဲ႔ ေခါင္း အေသငံု႔ျပီး သူ ေျပာတာကို ဟုတ္ကဲ့ရွင့္ ဘာရွင့္ ညာရွင့္ နဲ႔ တရွင့္ ရွင့္ လုပ္ျပစ္ လုိက္တာ၊ အဲဒါနဲ႔ဘဲ ညားသြားတယ္ ဆိုပါေတာ့ ဦးရယ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ဟား ဟား ဟား ဟား”

“ဟုတ္တယ္ဦးရဲ႕၊ အိမ္မွာဆို ခုလို ဦးနဲ႔ ေျပာသလို ေဟးလားဝါးလား ေတာ့ေဝးပါရဲ႕၊ သူကလဲ အင္မတန္ တည္တည္တန္႔တန္႔ နဲ႔ေနတာ၊ မီးကလဲ အစကတည္းက ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ သေဘာ မ်ိဳးျပထားေတာ့ ေဟးလားဝါးလား ေနလို႔မျဖစ္၊ သူအိမ္မွာရွိတဲ့အခ်ိန္ဆို ေနရထုိင္ရ ခက္လိုက္တာ၊ မလြတ္လပ္သလိုဘဲ၊ မီးအခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းကဆို သူရိုးပံုကိုၾကည့္ျပီး ဘာ ေျပာလဲ သိလား”

“ဘာေျပာလဲ”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ နင့္ယူမဲ့ေယာက္က်ားက ညေတာင္ အိပ္တတ္ပါ့မလားဟဲ့ တဲ့ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ဟား ဟား ဟား ဟား အိပ္တတ္လား”

“သိဘူးေလ”

“ဟဲ့ ဟဲ့ ညားတာျဖင့္ ၾကာလွျပီ ခုထိ မသိဘူးလား”

“သိဘူးဆို၊ ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ အဲဒါမေမးနဲ႔၊ တျခားဟာေျပာမယ္ ဦးအေၾကာင္းေျပာျပ”

“ငါ့မွာက ေထြေထြထူးထူး ဘာအေၾကာင္းမွမရွိဘူး”

“မရွိဘဲေနမလား၊ အရင္က ဦးဆိုးခဲ့တာေတြ ေျပာျပေပါ့၊ ရီးစားေတြလဲ အမ်ားၾကီး ထားခဲ့တယ္ မဟုတ္လား မလိမ္နဲ႔”

“နဲနဲပါးပါးပါ”

“ဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ ေျပာ ေျပာ”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ၅ ေယာက္”

“အမေလး ၅ ေယာက္ေတာင္၊ ဒါဆို အဲဒီရီးစားေတြအေၾကာင္း ဦးအရင္ေျပာ”

“အာ ၾကာျပီဟ၊ အားလံုး ဘယ္မွတ္မိမလဲ၊ ဒီလိုဘဲ ဟိုေျပာ ဒီေျပာ ေျပာရင္း ၾကံဳရင္ ၾကံဳသလို ေျပာျပမယ္၊ ဟုတ္လား”

“ဘာလို႔ ျပတ္သြားတာလဲ ဦး”

“ဒီလိုဘဲဟ၊ ရီးစားဆိုေတာ့ သိတယ္မဟုတ္လား၊ ျဖတ္ရင္လဲ လြယ္တယ္၊ ဆက္ရင္လဲ လြယ္ တဲ့ သေဘာရွိေတာ့ သူ႔ဘက္ ကုိယ့္ဘက္ ဘာညာဆို ညွိမရရင္ ျပတ္တာဘဲေပါ့၊ ေနာက္ျပီး ငါနဲ႔ၾကိဳက္ခဲ့တာေတြက လွတပတ ေလးေတြဆိုေတာ့ ငါနဲ႔ျပတ္လဲ သူတို႔ကို ၾကိဳက္တဲ့သူက ေနာက္ မွာတန္းစီေနေတာ့ သိတယ္မႈတ္လား ဝမ္းဂုိး တူးကမ္း သူတို႔ တြက္မွာေပါ့၊ ငါလဲ ဒီအတိုင္းဘဲေပါ့၊ ရီးစားအသစ္ရွာရတာ မွမခက္တာ”

“ဦးဟာကလဲ အသဲကြဲတာေတြ ဘာေတြမရွိေတာ့ဘူးလား၊ လြယ္လုိက္တာ”

“ဟ ရွိတာေပါ့၊ တေယာက္နဲ႔ ျပတ္ တခါကြဲေပါ့၊ အသဲကြဲတာလဲ ေတာ္ေတာ္ခံရခက္တဲ့ ေရာဂါ၊ ျပတ္သြားမွ လြတ္တဲ့ငါး ၾကီးတယ္ထင္ျပီးလူးလိမ့္ေနတာ၊ ေနာက္ ၾကိဳက္ရမဲ့သူ ထပ္ေတြ႕ေတာ့ လဲ ငါးစိမ္းကပိုလပ္ေနျပန္ေရာ ဟား ဟား ဟား ဟား”

“ဦးကလဲ”

“ငါတကယ္ေျပာတာ၊ ညီးေရာ သူ႔မယူခင္က ရီးစားမရွိဘူးလား၊ အသဲေတြဘာေတြ မကြဲဘူး ဘူးလား”

“ဟင္အင္း၊ မကြဲဘူးေပါင္၊ ဦးတို႔လို လူမ်ဳိးေတြေၾကာက္လို႔၊ ေက်ာင္းတုန္းကဆို မီးနဲ႔ မီးသူငယ္ ခ်င္း ၂ ေယာက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ဘဲေနတာ၊ ကိုယ့္ကို လာၾကိဳက္တဲ့ ေကာင္ေတြဆို ျငင္းလဲမျငင္းဘူး၊ အေျဖလဲ ျပန္မေပးဘူး၊ ခိုင္းဘို႔ ထားထားတာ ခစ္ ခစ္၊ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ဖာသာ သူတို႔ အျမင္မွန္ရျပီး ေဂ်ာင္းကုန္ေရာ”

“ေအာ္ ဂလိုလား”

“အင္း ဂလို ဂလို ဦးရဲ႕၊ အယ္ေတာ့ ၅ နာရီေတာင္ထိုးျပီလားမသိဘူး၊ ဦးနဲ႔စကားေကာင္းေန တာ၊ ဟင္း ခ်က္မလို႔”

“ေအး ေအး ဟုတ္သား ငါလဲ ေရခ်ဳိး ထမင္းစားအံုးမယ္၊ နက္ျဖန္မွ ဆက္ေျပာမယ္”

“မနက္ျဖန္ မဆက္ဘူးဆို၊ စေနေန႔ေလ”

“ေအာ္ ေအး ေအး၊ ငါ နင့္အတြက္ လက္ေတာ့ မနက္ျဖန္ ၾကည့္ထားလိုက္မယ္၊ စေနဆို ေစ်း ေလွ်ာ့တဲ့ ေၾကာ္ျငာထြက္ျပီ၊ ေတြ႔ရင္ေတာ့ ဖုန္းေခၚလိုက္မယ္”
“အိုကီ ဒိုကီ ဦးေရ သိုင္းၾကဴး”

ေျခာက္။

လိုရင္း တိုရွင္း နဲနဲခ်ဳံ႕လိုက္ရရင္ မီးလဲကြန္ျပဴတာရသြားေရာ ဆိုပါစို႔၊ ကြန္ျပဴတာ ရခါစ ဆိုေတာ့ ေျပာတဲ့စကားေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြန္ျပဴတာ နဲ႔ ပတ္သက္တာေတြခ်ည္းပါဘဲ၊ က်ေနာ္ လဲ ခုထိ တပတ္ေလာက္ရွိေရာေပါ့၊ အာေပါက္ ေအာင္ ကြန္ျပဴတာ သံုးတာရွင္းျပေနရတယ္၊ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ဒီေန႔ အီးေမးလ္ထဲေၾကာ္ျငာေရာက္လာတဲ့ Skype က Screen Sharing Feature ကို ဖတ္လိုက္ရလို႔၊ ဟ အေတာ္ဘဲ အာေပါက္ေအာင္ ရွင္းျပေနမဲ့ အတူတူ သူမလုပ္ တတ္တဲ့ဟာကို Skype ကလွမ္းၾကည့္ျပီး ဟိုလို ဒီလို ေျပာလိုက္ ရံုနဲ႔ အဆင္ေျပမယ္ ဆိုတာေတြးမိသြားတယ္၊ ဒါနဲ႔ ညေနဖုန္းဆက္ေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္း စေျပာ တာက ကြန္ျပဴတာအေၾကာင္း

“ဦး ေမးစရာရွိလို႔”

“ဘာလဲ ကြန္ျပဴတာဘဲလား”

“အင္းေပါ့”

“ဒါဆို ေနာက္မွေမး၊ ခု ငါေျပာတာ အရင္လုပ္”

“ဘာလုပ္ရမွာလဲ”

“ေဆာ့ဝဲလ္ တခုအရင္သြင္းခိုင္းမလို႔”

“ဘာေဆာ့ဝဲလ္လဲ”

“ညီး ကြန္ျပဴတာမွာဘာျပသနာေပၚေနလဲဆိုတာ ငါဒီကလွမ္းၾကည့္ရင္ ျမင္ရတဲ့ ေဆာ့ဝဲလ္၊ အဲ ဒါဆို ဘာျဖစ္ေနလဲဆိုတာ ငါ့ကို လွမ္းျပလိုက္ ငါဒီကေနၾကည့္ျပီး ေျပာလိုက္လို႔ရတယ္”

“ဟုတ္လား ဦး တကယ္ျမင္ရမွာလား”

“ျမင္ရတယ္လို႔ ေျပာတာဘဲ၊ အဲဒါ စမ္းၾကည့္မလုိ႔ ကဲ အင္တာနက္ကိုသြားလိုက္၊ ငါ့ကြန္ျပဴတာ မွာလဲ တခါတည္း သြင္းလိုက္မယ္ နင့္နဲ႔ အတူတူ”

ဒါနဲ႔ တဆင့္ျပီး တဆင့္ Skype ကို ေဒါင္းလုပ္တာကစျပီး အင္စေတာ လုပ္တဲ့အထိ တဆင့္ျပီး တဆင့္ က်ေနာ္လဲသြင္း သူ႔ကိုလဲေျပာနဲ႔ အတူတူလုပ္ရင္း ေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာ ျပီးသြားတယ္၊ ျပီးေတာ့ ၂ ေယာက္သား အေကာင့္ တခုစီဖြင့္ျပီး သြားေတာ့

“ေနာက္ျပီးဘာဆက္လုပ္ရမလဲဦး”

“ေနအံုး ခန၊ ငါ နင့္ကို add လိုက္မယ္၊ နင့္ဆီမွာ ငါ့ကို add မလား လာေမးရင္ အိုေကလုပ္လိုက္”

“ေဟာ လာျပီ၊ အိုေက လုပ္လိုက္ျပီေနာ္ဦး”

“အိုေက ဒါဆို နင့္ကို ငါေခၚၾကည့္မယ္”

“ေဟာ ေဟာ အသံျမည္လာျပီ၊ ဦးေခၚေနတာ”

“Accept လုပ္လိုက္ေလ”

“ေဟာ ေဟာ ဦးပံုၾကီး ျမင္ရတယ္၊ မီးပံုေရာ ဦးဆီမွာေပၚလား”

“ေပၚတာေပါ့ဟ၊ ပံုကလဲ ေမွာင္မဲလို႔ပါလား”

“အခန္းထဲမွာေလဦးရဲ႕၊ မီးလဲမဖြင့္ထားဘူး”

“ဖြင့္လိုက္ေလဟာ၊ မဲသဲေနတာမ်ား ကုလားမ ကတၱရာပံုးထဲဝင္ထိုင္ေနသလိုဘဲ”

“ကဲ ဖြင့္ေပးမယ္၊ . . . . . လင္းပလား”

“အဲလိုလုပ္စမ္းပါ၊ လွလွပပေလးက မဲမဲသဲသဲ ျဖစ္လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ”

“တကယ္လွလို႔လား၊ လာမေျမွာက္နဲ႔ေနာ္၊ ဒီမွာ ဘာမွျပင္ထားတာမဟုတ္ဘူး”

“ကင္မရာေရွ႕တည့္တည့္ ေနစမ္းပါ၊ ေသခ်ာၾကည့္အံုးမယ္”

“ဒီလိုလား တည့္ျပီလား”

“အင္း ဒါ အိမ္မွာေနတဲ့ ပံုလား”

“အင္းေပါ့၊ ဘာမွ မွမျပင္ထားတာ၊ မလွဘူးမႈတ္လား”

“ဟဲ ဟဲ အမွန္အတိုင္း ေျပာရမလား”

“အင္း ေျပာ”

“ေျပာေတာ့ပါဘူးေလ . . .”

“အာ မရဘူး မရဘူး ေျပာ ေျပာ”

“ဟဲ ဟဲ ကိုက္စားခ်င္စရာၾကီး ဟီး ဟီး . . . ဒီေလာက္ဆို သေဘာေပါက္”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဦး ကလဲ စိတ္ထိန္း စိတ္ထိန္း ငရဲၾကီးမယ္”

“ဟဲ့ ညီးဘဲေျပာျပီး မတိုင္ရင္ ငရဲမၾကီးဘူးဆို၊ ဘာလဲ ညီးအလွည့္က် တိုင္မလို႔လား”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ မတိုင္ပါဘူး၊ ခါတည္း ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ”

“ေၾကာက္တာေပါ့၊ ကဲ ကဲ မတိုင္ရင္ ထပ္ပြားလိုက္အံုးမယ္၊ ညီးကလဲ ထိုင္ေနတဲ့ပံုက လက္ျပင္ၾကီးကိုကုန္းလို႔ မတ္မတ္ ေလးေနစမ္းပါ”

“ဒီလိုလား”

“ေအး ရင္ေလးနဲနဲေကာ့၊ ဟိုဘက္နဲနဲလွည့္ ေဘးနဲနဲေစာင္းလိုက္ တခါတည္း ၾကည့္ရတာ အခ်ိဳးမက်ဘူး”

“ဒီလုိလား . . . ဟင္းေနာ္ ဦး . သြား လူကိုသူ႔ပစၥည္းမ်ားမွတ္ေနလား ဟိုလိုေနခိုင္း ဒီလိုေန ခိုင္းနဲ႔”

“ဟား ဟား ဟား ဟား လွတဲ့သူဆို လွေအာင္ေနမွ ပိုလွတာေပါ့”

“အေျပာကေတာ့ တကယ္ေကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ဦး မိန္းမစြံတာ”

“ဒါက ငယ္ငယ္ကပါ၊ ခုေတာ့ မစြံေတာ့ပါဘူး”

“မိန္းမရေတာ့ မိန္းမက လႈတ္လို႔မရေအာင္ ခ်ဳပ္ထားလို႔မဟုတ္လား၊ မလိမ္နဲ႔ေနာ္”

“ဟဲ ဟဲ ဒါလဲပါတာေပါ့၊ ျပီးေတာ့ သိတယ္မႈတ္လား ငါလဲ ငယ္ငယ္ကလို မလုပ္ခ်င္ေတာ့တာ လဲပါတာေပါ့ဟာ”

“အင္း မီးသိပါတယ္၊ မလုပ္ေကာင္းဘူးမဟုတ္လား၊ ေအာ္ ဦး မီးကိုလဲ အထင္ မေသးနဲ႔ေနာ္၊ မီးက ဦးနဲ႔မို႔ ဒီလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနတာ၊ တသက္နဲ႔ တကိုယ္ ဘယ္ ေယာက္က်ားေလးနဲ႔မွ အဲလို ေျပာဆိုခဲ့တာမဟုတ္ဘူး၊ ဦးနဲ႔မို႔လို႔ စိတ္ထဲက အလိုလို အရမ္းခင္ ျပီး အဲ့လိုဆက္ဆံတာ၊ မီး ေယာက္က်ား နဲ႔ေတာင္ ဦးနဲ႔ေျပာသလို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး”

“ေအးပါဟ၊ ငါသိပါတယ္၊ နင္ေျပာစရာေတာင္မလိုဘူး၊ ငါလဲ အိမ္ေထာင္က်ျပီးက တည္းက ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ေအးေအးေဆးေဆးဘဲ ေနတာ၊ နင့္နဲ႔က်မွဘဲဘာျဖစ္ မွန္းကို မသိဘူး စိတ္ ထဲအလိုလိုေပ်ာ္ျပီး လူက လူငယ္ေလးလိုျဖစ္သြားတာ၊ ဒီအရြယ္နဲ႔ ဒီလိုေျပာဆိုေနတာ ရွက္ေတာင္ရွက္တယ္ ဟဲ ဟဲ”

“ခစ္ ခစ္ ရွက္တဲ့သူကလဲ ျပံဳးျဖီးျဖီးနဲ႔၊ ဦးကလဲ ေသခ်ာၾကည့္ရင္ လူၾကီးလို႔ မထင္ရေသးပါဘူး၊ ေဘာ္ဒီေတြဘာေတြလဲ ေတာင့္တင္း တုန္းဘဲဟာ၊ မသိရင္ ၄၀ ေအာက္ေလာက္ဘဲ ထင္မွာ”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ခု နင္က ငါ့ကို ေျမွာက္တဲ့ အလွည့္ေပါ့ေလ၊ ကိုက္တယ္ ငါတို႔ ၂ ေယာက္က၊ ေျမွာက္စရာမရွိ တေယာက္ကိုတေယာက္ ေျမွာက္ေနၾကတယ္”

“မီးက မေျမွာက္ပါဘူးေနာ္၊ အျမင္ကို အျမင္အတိုင္း အမွန္ကိုဘဲေျပာတာ၊ ဦးကသာ မီးကို ေျမွာက္တာ”

“မေျမွာက္ပါဘူးဟ၊ နင္ကတကယ္ေခ်ာလို႔ ေခ်ာတယ္ေျပာတာေပါ့ဟ၊ နင့္ေယာက္က်ားေတာ့ နင့္ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္မွာဘဲ၊ မဟုတ္ဘူးလား”

“အင္း သူက မီးကို ခ်စ္ေတာ့ ခ်စ္တယ္ထင္တာဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ ခ်စ္တယ္လို႔လဲ တခါမွမေျပာဘူး”

“ေဟ . . တကယ္လား”

“ေရာ္ . . ညာစရာလား၊ သူကလဲ သူ႔မိဘကို မီးစိမ္းျပ၊ ကိုယ္ကလဲ ကိုယ့္မိဘကို မီးစိမ္းျပျပီး လက္ထပ္တာ၊ ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းခုထိမေျပာဘူး”

“ညီးက အေျပာခံခ်င္တယ္ေပါ့ေလ”

“ဟိုေလ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ အေျပာေတာ့ ခံခ်င္တယ္ေပါ့ေနာ္၊ ဒါေပမဲ့၊ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ျပန္ေတာ့ မေျဖခ်င္ဘူး ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ညီးက သူ႔ကို မခ်စ္လို႔လား”

“အဲ့လိုလဲ မဟုတ္ဘူးေလ ဦးကလဲ၊ ဦးသိတဲ့အတိုင္း မီးက ေသခ်ာေရြးယူထားတာ ေလ၊ ေပါင္းသာေပါင္းေနတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသခ်ာေတာင္မသိေသးဘူး၊ မီး ထင္တာက ယူျပီး သူ႔အလိုလို ခ်စ္သြားမယ္ထင္တာ”

“ေအးေပါ့ဟ၊ ယူျပီး တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ယုယုယယ ဘာညာကိြကြ ခြီးခြီးခြစ္ခြစ္ ေတြျဖစ္သြားျပီးရင္ ခ်စ္သြားၾကတာဘဲ”

“အဲဒါေပါ့ ဦးရဲ႕ ဂြင္က အစကတည္းက ပ်က္ေနတာ၊ သူကလဲ ခပ္တည္တည္ နဲ႔ ဘုရားလူၾကီးစတိုင္၊ မီးကလဲ အိမ္ဒေရရွင္ဘိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ ဂိုက္ဖမ္းထားေတာ့ ခြီးခြီးခြစ္ခြစ္ ေတြေပ်ာက္ကုန္တာ”

“ဟား ဟား ဟား ဟား ခုေတာ့ ေနာင္တရေနျပီေပါ့ဟုတ္လား၊ လူရိုးလူေကာင္းၾကီးကို ယူထားတဲ့ ေနာင္တေလ”

“အမယ္ မရပါဘူး၊ ပ်င္းတာကလြဲျပီး က်န္တာ အကုန္ ေဆ့ဖ္ ျဖစ္တယ္၊ ခစ္ ခစ္ ၊ ခုေတာ့ မပ်င္းေတာ့ ပါဘူး၊ ဦးနဲ႔ စကားေျပာေဖၚရေနျပီဘဲ၊ ခု ကြန္ျပဴတာလဲရွိေတာ့ မပ်င္းေတာ့ဘူး”

“ကြန္ျပဴတာလဲ ၾကည့္က်က္ၾကည့္အံုး၊ ေတာ္ၾကာ ဟို မဟုတ္တရုတ္ ဝက္ဆိုဒ္ေတြ ၾကည့္မိမွ မ်က္ျဖဴဆိုက္ ေနအံုးမယ္”

“ဘာျဖစ္လဲ မီးက အပ်ဳိေလးမွ မဟုတ္ေတာ့တဲ့ဟာ၊ ၾကည့္ေတာ့ ဗဟုသုတ ေတာင္ရေသး ခစ္ ခစ္ ခစ္ မဟုတ္ဘူးလား”

“ငါေျပာတာ ေနာက္ေတာင္က်ေနျပီလား မသိဘူး၊ ၾကည့္ျပီးျပီေပါ့ေလ”

“မၾကည့္ရေသးပါဘူး၊ ဘယ္မွာၾကည့္ရမွန္း မသိလို႔”

“အမယ္ အမယ္ သိရင္ ၾကည့္မယ္ေပါ့”

“ဦးကလဲ သေဘာေပါက္ေပါ့၊ ဦးေရာၾကည့္ဘူးတယ္ မဟုတ္လား”

“ဟဲ့ ငါက ေယာက္က်ားေလး”

“မီးလဲ ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ အဲဒါ ဘယ္မွာၾကည့္လဲေျပာ”

“ငါလဲ မၾကည့္တာ ၾကာျပီဟ၊ အင္တာနက္ထဲ လိုက္ရွာၾကည့္ရမွာ”

“ဒါဆို အခု ရွာထားလိုက္ေလ၊ မီး ထမင္းတအိုးသြားတည္လိုက္အံုးမယ္၊ ေတာ္ၾကာ ျပန္လာမယ္၊ ရွာထားေပးေနာ္ ဦး”

“ရွာတာကလြယ္ပါတယ္၊ ေတာ္ၾကာ ၾကည့္ျပီးမွ ငါ့ကို မေကာင္းမေျပာနဲ႔”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ မီးျပန္လာခဲ့မယ္၊ ျမန္ျမန္ရွာထားေပး”

“သြား”

ဒီကိစၥက က်ေနာ့္အတြက္မခက္၊ လင့္တခုရွာ၊ ေသခ်ာ အလုပ္လုပ္ မလုပ္စစ္ျပီး ေကာ္ပီလုပ္လို႔ သူ႔ မက္ေဆ့ ေဘာက္စ္ထဲပို႔ထားလုိက္တယ္။ သူေျပာမွ ကိုယ္လဲ စိတ္ပါ လာျပီး သူ႔ထက္ေကာင္းတဲ့လင့္ေတြ လိုက္ရွာေနမိတယ္။ ခနၾကာေတာ့

“ဦး”

အသံၾကားလို႔ သူ႔ကင္မရာစခရင္ ကိုျပန္ေဖၚလိုက္ရင္း

“ပို႔ထားတယ္ ေတြ႕လား၊ အဲဒါကိုႏွိပ္ျပီး ၾကည့္”

“အင္း ေတြတယ္၊ ႏွိပ္ၾကည့္လိုက္မယ္ . . . . အမေလး . . .”

ကင္မရာထဲက ျပဴးသြားတဲ့ သူ႔မ်က္လံုးကုိ သေဘာက်ျပီး

“ဟား ဟား ဟား ဟား . . . ဘာျဖစ္သြားတာလဲ”

“မသိဘူး၊ အီး . . ေၾကာက္စရာၾကီး၊ ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ ဦးကို မ်က္ႏွာပူလာျပီ၊ ပိတ္လိုက္ေတာ့မယ္၊ ဘယ္လိုပိတ္လဲ”

“ဘာကိုလဲ”

“ဒီ ကင္မရာကို၊ ဘယ္လိုပိတ္လဲ ျမန္ျမန္ေျပာ”

“အေပၚနားက ဆိုင္းေအာက္ကို ႏွိပ္လိုက္”

ရုတ္တရက္ ကင္မရာျမင္ကြင္းထဲကလူေရာအသံပါေပ်ာက္သြားတယ္။ က်ေနာ္ က သူ႔ျဖစ္ပံုကို သေဘာက်လို႔ ျပံဳးတုန္း။

ခြန္။

ေရာဂါကတက္ျပီ၊ ကုိယ့္ဟာကိုယ္ေနအေကာင္းသား၊ ဒီေန႔ျမင္လိုက္ရတဲ့ ကင္မရာထဲက မီးရဲ႕ပံု၊ မီးရဲ႕ အမူအရာ အေျပာအဆို၊ အရင္က ဖံုးနဲ႔ ေျပာဆိုခဲ့ၾကတဲ့ သံေယာဇဥ္ပါ ထည့္ေပါင္းလိုက္ေတာ့ လူက ေရာဂါ ထတက္ပါေလေရာ၊ ဒီၾကားထဲ ခု ေလာေလာဆယ္ ၾကည့္ထားတဲ့ မေတာ္တေရာ္ ေတြကလဲ မီးေလာင္ရာ ေလလာပင့္ သလိုျဖစ္ေန။

ဒီေကာင္မေလးကို စေတြ႕ကတည္းက ငါ့မ်က္စိထဲ ၾကည့္လို႔ေကာင္းေနတာ၊ အေျခအေနေၾကာင့္ ၾကည့္လို႔ေကာင္းတာကို ေကာင္းတယ္လို႔ဘဲ စိတ္ထဲမွတ္ျပီး ကိုယ့္ဟာကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ထား ထားတာကို သူကအစလာေဖၚတယ္၊

ဟုတ္တယ္ ဒီေကာင္မေလး ငါ့ကို ဘယ္လိုသေဘာနဲ႔ ဒီလို ဆက္ဆံေနလဲမသိ၊ သူ႔ၾကည့္ေတာ့ ရိုးရိုးသားသား၊ အေဖၚမရွိလို႔ ငါ့ကို အရမ္းခင္တြယ္ေနတာမ်ားလား၊ မီး ဆိုတာ ေလာင္တတ္တယ္ဆိုတာေတာ့ သူသိဘို႔ေကာင္းတာေပါ့၊ သူလဲ ခေလးမွ မဟုတ္တဲ့ဟာ၊ ငါကလဲ နဂိုကတည္းက ဇ ရွိရွိနဲ႔၊ ဒီေကာင္မေလး ငါ့စိတ္ကို လာဆြ ေနတာမ်ားလား။

ငါလဲအိမ္ေထာင္က်တာ ႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ နီးပါးရွိေရာေပါ့၊ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ ကုိယ္ယူ ထားတာဘဲ ဆိုျပီး ငယ္စိတ္ကို ေဖ်ာက္၊ တေယာက္ဆိုတေယာက္ ပိေတာက္ဆို ပိေတာက္ ဘဝ နဲ႔ ေနခဲ့တာ ႏွစ္ ၂၀ နီးပါး။ အဲဒီ ပိေတာက္ၾကီးကလဲ အရင္က ေလာက္ မေမႊးေတာ့တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာပလဲ၊ မိန္းမေတြမ်ား သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ အသက္ေလး နဲနဲရလာတာနဲ႔ ဘာမွ ဂရုမစိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ကိုယ့္ေယာက္က်ားကိုလဲ သူ႔လိုဘဲ ခမ္းေျခာက္သြားျပီမ်ား ထင္ေနသလား မသိဘူး။

ဒီေကာင္မေလးကလဲ ဒီေကာင္မေလးဘဲ၊ သူ႔ပံုကိုက ၾကိဳက္ခ်င္စရာကို ေကာင္းတာ၊ ၾကည့္ပါအံုး လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ပန္းေလးလိုဘဲ၊ ဖူးရြေနတာ၊ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ကလဲ အမိုက္စား ငါ့အၾကိဳက္ေလး၊ ၃၂ ဆိုဒ္တဲ့၊ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္၊ ငါကလဲ အသက္ၾကီးမွ ဆိုဒ္ေသးဝတ္ခ်င္ေနတာနဲ႔။ အရပ္ကလဲ အနဲဆံုး ၅-၅။ ၅-၆ ေလာက္ေတာ့ရွိမယ္၊ ခါးရွည္ရွည္ ေပါင္ရွည္ရွည္ နဲ႔ဆိုေတာ့ ဒီက ဘိုမဆိုဒ္ေလးက်ေနတာဘဲ၊ အဓိက က သူ႔ တင္၊ ကုိယ္လံုးနဲ႔ စာလိုက္ရင္ နဲနဲေလး ပိုၾကီးသလိုလိုဘဲ၊ ဟုတ္တယ္၊ ပိုကားျပီး ေနာက္ကို လံုးျပီးထြက္ေနတဲ့ တင္၊ ဒါမ်ဳိးေလး ေတြေပါ့၊ လုပ္ထည့္လိုက္လို႔ကေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ၊

ငါဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ၊ ဒီအတိုင္း ဒီေကာင္မေလးနဲ႔ ဒီလိုေရွ႕ဆက္သြားလို႔ ျဖစ္ပါ့မလား၊ ဒီေကာင္မေလးကလည္း ဦး ဦး နဲ႔ ငါကလည္း ဘူး ဘူး နဲ႔ဆို၊ ၾကာရင္ ဘယ္မွာလဲမသိ ဖတ္ဘူးတဲ့ ဟိုစကားလိုျဖစ္သြားႏိုင္တယ္၊ ဘာတဲ့ ဒူးယား သၾကား ႏို႔ဆီ ေသာၾကာေန႔တိုင္း ေပးသည္ ဆိုတဲ့ အျဖစ္၊ ဒုႆနေသာ ကို ဘယ္သူလဲမသိ အရွည္ေကာက္ ေရးထားသလိုမ်ဳိး၊ ဒူးယားေရာ သၾကားေရာ ႏို႔ဆီေရာ ေသာၾကာေန႔ တိုင္း သြားယူေနတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးေရာက္သြားႏိုင္တယ္၊

ငါးပါးသီလ၊ အင္း ဘုရားကေတာ့ မလုပ္ဘို႔ေတာ့ တားတာဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူက အတိအက် လိုက္နာႏိုင္လို႔လဲ၊ လူတိုင္း အနဲဆံုး တခုခုေတာ့ အျမဲေဖါက္ဖ်က္ေနတာဘဲဟာ၊ အင္းေလ တမင္သက္သက္ၾကီး အတင္းအဓၶမ ဇြတ္မေဖါက္ရင္ျပီးတာပါဘဲ၊ ေဝဒနာ ခံစားေနရတဲ့ ေသခါနီး သတၱဝါကို ခ်ဳပ္ျငိမ္းေပး လိုက္တာ ပါဏာတိ ေျမာက္သလား၊ သူတပါးစိတ္ခ်မ္းသာဘို႔ လိမ္ေပးေနတဲ့ သူေတြလဲ အမ်ားၾကီး၊ ငါ့အျဖစ္လဲ ဘာထူးလဲ သူကလဲ အိုေက ငါကလဲ အိုေက ဆိုရင္ . . အင္း စဥ္းစားစရာ၊ သူ႔ကိုယ္လဲ သူပိုင္တာဘဲ၊ ငါ့ကိုယ္လဲ ငါပိုင္တာဘဲ သူလဲ သူၾကည့္ျဖဴတဲ့သူကိုေပး၊ ငါလဲ ငါၾကည္ျဖဴတဲ့သူကိုေပး၊ ဘာျဖစ္လဲေနာ့ . . မႈတ္ဘူးလား၊ အျပစ္က ဘယ္ကလာမလဲ။

အာ . . မဟုတ္ေသးပါဘူး၊ ငါေတြးတာ ေရွ႕ကို မိုင္ေတာ္ေတာ္ေရာက္သြားျပီ၊ ခု ငါတို႔ဘာျဖစ္ေသးလို႔လဲ၊ အေျခအေနကို ၾကည့္ရမယ္၊ သူ႔သေဘာထားကို နဲနဲထပ္ ေစာင့္ၾကည့္အံုးမွ၊ သူ႔ဆီက မီးစိမ္းျပတဲ့ စကားထြက္လာဘို႔အေရးၾကီးတယ္။ ဟဲ့ ေကာင္မေလး နင္ ငါနဲ႔ အတူအိပ္မလားဆိုျပီး ဘလိုင္းၾကီးသြားစလိုက္လို႔ကေတာ့ ေဖ်ာင္းကနဲ ရိုက္ျပီး ေရာ့ တေထာင္ ဆိုျပီး ေပးသြားရင္ ဒုကၡ။ မိန္းမ မိန္းမ အင္မတန္ ခန္႔မွန္းရခက္တဲ့ အမ်ဳိး၊ ရင္းႏွီးလို႔ လား၊ စိတ္ပါလို႔လား၊ ေသခ်ာသဲကြဲေအာင္လုပ္ရ မယ္၊ ေတာ္ၾကာစိတ္ပါတယ္ထင္လို႔ သြားစလိုက္မွ ခင္လို႔ ေနာက္တာ ဘာလာေျပာ တာလဲဆို ေသျပီဆရာ။

ရွစ္။

သူ႔အိုင္ဒီ စိမ္းေနတာေတြ႕တာနဲ႔ လွမ္းေခၚလိုက္ေတာ့ သူ႔ပံုက က်ေနာ့္ ကြန္ျပဴတာ မွာေပၚလာတယ္၊

“အမယ္ လွလုိ႔ပလို႔ တယ္ဟုတ္ပါလား”

“ရိႈးထုတ္ထားတာေလ၊ ကင္မရာကၾကည့္ေနတယ္ဆိုေတာ့၊ ေတာ္ၾကာ ပံုဆိုးပန္းဆိုး ၾကီးဆို ဦးက စကားမေျပာခ်င္ေတာ့ရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ညီးေတာ္တယ္၊ ေရေမႊးေရာ ဆြတ္ထားေသးလား”

“ဆြတ္ထားပါဘူး၊ အေကာင္းစားဝယ္ထားတာ၊ အလကားေနရင္း ကုန္တယ္”

“ဒါေၾကာင့္ေနမွာ လူကသာလွေနတာ အနံ႔အသက္ ကမေကာင္းဘူး”

“အမယ္ ဘာအနံ႔အသက္ မေကာင္းဘူးလဲ၊ ဟိုကေနျပီး ရမ္းမေျပာနဲ႔၊ မီးတို႔က သန္႔သန္႔ေလးမွ တကယ့္သန္႔သန္႔ေလး၊ ေလွ်ာက္မေျပာနဲ႔”

“လာစမ္း ဟုတ္မဟုတ္၊ ကင္မရာနားကပ္ ရႈၾကည့္မယ္”

“အင္း ရႈၾကည့္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“အမယ္ လူလည္မက်နဲ႔၊ မိတ္ကပ္လိမ္းထားတဲ့ မ်က္ႏွာ လာကပ္လို႔ကေတာ့ မိတ္ကပ္နံ႔ဘဲရမွာေပါ့”

“ဒါဆို ဘယ္ေနရာရႈမလဲ”

“နံတတ္တဲ့ေနရာ . . . ဆိုေတာ့ . . .”

“ဦးေနာ္ မညစ္စုတ္နဲ႔”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ေခၽြးနံ႔ နံမနံ ရႈၾကည့္မယ္၊ ခ်ိဳင္းၾကား ကင္မရာနားကပ္”

“ဟြန္း . . မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး ကဲ ေရာ့”

“အမယ္ အဲလို မရပါဘူး၊ လက္ပါေျမွာက္”

“အာ ဦးကလဲ ခ်ဳိင္းျပတ္ၾကီး ဝတ္ထားတဲ့ဟာ”

“ဘာလဲ ခ်ိဳင္းေမြးေတြ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ထေနတာ ျမင္မွာစိုးလို႔လား”

“လုပ္ျပန္ျပီ ဦးကလဲ သန္႔သန္႔ေလးပါ လို႔ ဒီေလာက္ေျပာထားတဲ့ဟာကို”

“ဒါဆို ေျမွာက္ေလ”

“အာ . . ဦးကလဲ”

“ဦးကလဲ မေနနဲ႔၊ ဒီမွာေတြ႔လား ငါ့ႏွာေခါင္းကင္မရာနား ကပ္ထားတယ္ေနာ္၊ သန္႔တယ္ဆို သက္ေသျပလိုက္ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဦးကလဲ ခေလးဆိုးၾကီး က်ေနတာဘဲ ဒီမွာ ဒီမွာ ကဲ ရႈၾကည့္ ရႈၾကည့္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ရႈး း း း း း”

“နံလား ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“အား မူးလဲသြားျပီ . . ဟား ဟား ဟား ဟား”

“သြား . . . အေကာင္းလဲ မေျပာဘူး၊ ေတာ္ျပီ ေနာက္ခါဆို ဘယ္ေနရာမွ မေပးနမ္း ေတာ့ဘူး”

“အလကား ေနာက္တာပါဟာ၊ ငါသိသားဘဲ ညီး ဘယ္ေလာက္ေမႊးၾကိဳင္ေနတယ္ ဆိုတာ၊ မွတ္မိလား ဟိုးတခါ ငါတို႔ဆီ လာတုန္းက ညီးကို Mall လိုက္ပို႔တုန္းကေလ၊ တခါတည္း ေမႊးၾကိဳင္ေနတာ”

“အဲ့တုန္းက မီးအနား ညာတာပါေတးနဲ႔ ကပ္ကပ္ျပီး ခိုးခိုးရႈတယ္မုိ႔လား”

“ဟား ဟား ဟား ဟား လာမရႊီးနဲ႔ သိလဲမသိဘဲ”

“ဘာလို႔မသိရမွာလဲ၊ အနားကပ္လာျပီး ဒါေလး ညီးနဲ႔ လိုက္သားဘဲ . . . ရႈးးးးးး၊ ဒါေလးလဲ မဆိုးဘူးဟ ရႈးးးးး၊ ဆိုျပီး ရႈ ရႈသြားတာမို႔လား ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ေအာင္ျမတ္ေလး ဟား ဟား ဟား ဟား ညီးက ရႈခ်င္စရာ ေကာင္းေနတာကိုးဟ”

“တကယ္ေကာင္းလို႔လား”

“အင္းေပါ့၊ ခု ခ်ဳိင္းၾကားေလးကလဲ ၾကည့္လုိ႔ေကာင္း၊ ဟိုဘက္လက္ေျမွာက္ ျပပါအံုး၊ အတူတူဘဲလားလို႔”

“ဦးေနာ္ ညာတာပါေတးနဲ႔ လူကိုေျမွာက္ျပီး ေလွ်ာက္လုပ္ခိုင္းတာမႈတ္လား၊ ခ်ဳိင္းၾကားမ်ား ၾကည့္လို႔ေကာင္းမလား”

“ေကာင္းတယ္ဟ၊ နင္က ခ်ဳိင္းၾကားလဲလွတယ္၊ တခ်ဳိ႕မိန္းမေတြဆို လက္ေျမွာက္လိုက္ရင္ ခ်ဳိင္းၾကားက မဲတူးတူး၊ အေမြးေတြက ငုတ္စိ ငုတ္စိ၊ အီး ရြံစရာၾကီး၊ နင္ကအဲလိုမဟုတ္ဘူးဟ၊ ခ်ဳိင္းၾကားလဲ ျဖဴေဖြးျပီး ေျပာင္ေခ်ာေနတာ၊ အသားကလဲ ျပည့္ေတာ့ ၾကည့္လို႔ လွတယ္ဟ”

“တကယ္ယ္ယ္ယ္”

“ဟ မကယ္ရင္ ေနာက္တေခါက္ျပခိုင္းမလား၊ ငါက ဒီေလာက္အသန္႔ ၾကိဳက္တဲ့ဟာ၊ ၾကည့္မေကာင္းလို႔ကေတာ့ နင္ဘလိုင္းၾကီးလာျပလဲ ငါကမ်က္စိမွိတ္ထားမွာ”

“ဦးကေတာ့ေလ သူမ်ားကို က်ေအာင္တကယ္ေျပာတတ္တယ္၊ အဲ့လိုလား . . . ျမန္ျမန္ၾကည့္ . . ရွက္လာျပီ”

“စတိုင္ေလးနဲ႔ ေျမွာက္ေလဟာ၊ ေမာ္ဒယ္ဂဲလ္ ေလးလိုမ်ဳိး”

“အိုး . . လုပ္တတ္ပါဘူး”

“အင္း အင္း အဲ့လို လုပ္တတ္ပါဘူး ဆိုတဲ့ စတိုင္ေလး၊ ေရလည္မိုက္တယ္၊ ညီးနဲ႔ ခင္တာ ငါေတာ့ ေရာဂါတက္ျပီထင္တယ္”

“ဘာေရာဂါလဲ”

“လူၾကီးေရာဂါေပါ့ ဟား ဟား ဟား ဟား”

“ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ တက္တက္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္၊ ဒီဘက္လွည့္ျပီး အဲလို ထပ္လုပ္ျပရမလား”

“အင္း . . လုပ္ျပ၊ ဒီထက္ေရာဂါတက္လာရင္ ညီးေတာ့ အကုိက္ခံရျပီသာမွတ္”

“ကိုက္ေလ ကိုက္ေပါ့၊ အဲ့ဒီကေနလွမ္းကိုက္လိုက္ေလ၊ ဦး ကြန္ျပဴတာၾကီးဘဲ ပ်က္သြားမွာ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ကြန္ျပဴတာထဲက ကိုက္မလားဟ၊ တခါတည္း ညီးဆီ ေမာင္းခ်လာျပီး ကိုက္မွာေပါ့”

“အမေလး အဲလိုဆို ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ မျပေတာ့ဘူး၊ ေၾကာက္ ေၾကာက္”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ေၾကာက္စရာမလိုပါဘူးဟ၊ ငါက အဖိုးၾကီး ကိုက္နည္းနဲ႔ ကိုက္မဲ့ဟာ”

“အဖိုးၾကီး ကိုက္နည္းက ဘယ္လိုမ်ဴိးလဲ”

“ညီးကလဲ သြားမရွိတဲ့ အဖိုးၾကီးေတြ ကိုက္တဲ့အတိုင္းေလဟာ ဘလြတ္ ဘလြတ္ ဘလြတ္ နဲ႔ ဟား ဟား ဟား ဟား မနာပါဘူးဟ”

“သြား . . ေပါက္တတ္ကရ၊ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ . . အသဲေတာင္ယားလာျပီ၊ အဲဒါမွ ပိုေၾကာက္စရာေကာင္းမွာ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ဟား ဟား ဟား ဟား”

“ဦး . . မနက္ျဖန္စေနေန႔”

“ေအး . . ဟုတ္သား၊ ငါလဲ သြားစရာရွိတယ္ဟ”

“ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ”

“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အရက္သြားေသာက္ရင္ ဘားသြားထိုင္တာ၊ ဒီလိုပါဘဲ၊ တလတၾကိမ္ေလာက္ ငါတို႔ ဆံုျပီး ေဟးလား ေဟးလား ဝါး လုပ္တာေပါ့”

“ျမန္မာျပည္ကလာတဲ့ သူေတြလား”

“အင္း”

“ဘယ္ဘားလဲ၊ ရုပ္ရွင္ထဲကလို မိန္းခေလးေတြ ကတဲ့ ဘားလား”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ညီးကေတာ့ေလ ေျပာတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းသိေတာ့တာဘဲ”

“သိတာေပါ့၊ ဦးပံုနဲ႔ ရိုးရိုးဘား သြားပါလိမ့္မယ္ အားၾကီးၾကီး”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ အေပ်ာ္ေပါ့၊ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ အရက္ေသာက္”

“ေနာက္ေတာ့ ဘားမွာ ဘာလုပ္ၾကေသးလဲ”

“ဘာမွလုပ္လုိ႔မရဘူး၊ သူ႔စည္းကမ္းရွိတယ္ဟ၊ သူတို႔ကတာ ျငိမ္ျငိမ္ထိုင္ၾကည့္၊ အနားကပ္လာရင္ ပိုက္ဆံကမ္း၊ ဆုခ်တဲ့သေဘာေပါ့”

“ဒါဘဲလား ေနာက္ေတာ့ေရာ”

“အားေနတဲ့သူက ကုိယ့္အနားလာထိုင္ ဘာညာကြိကြလာေျပာလုိ႔ သေဘာက်ရင္ ေပးထိုင္ျပီး ပခံုးေလး ဖက္လိုက္ ခါးေလးဖက္လိုက္ေပါ့၊ သူတို႔ အရက္ေသာက္ခ်င္ရင္ ဝယ္တိုက္၊ အဲ့ဒီကေန တေယာက္ခ်င္း ကျပရမလား ေမးလုိ႔ ကိုယ္ကလဲ သေဘာက်ရင္ အိုေက ဆိုသူတို႔က အခန္းထဲ ဆြဲေခၚသြားတာေပါ့”

“အယ္ တကယ္ၾကီးလား”

“ဟဲ့ ဟဲ့ ညီးထင္သလိုမဟုတ္ဘူး၊ အခန္းထဲမွာတျခားသူေတြလဲ သူ႔လူ သူကျပေနတာ၊ အခန္းထဲမွာ တေယာက္ထိုင္ ဆိုဖါခံုေလးေတြရွိတယ္၊ ကိုယ္က အဲဒီမွာထိုင္ သူက ကုိယ့္ေျခေထာက္ကိုခြျပီး တြန္႔လိမ္ တြန္႔လိမ္နဲ႔ ေျမြက ကတယ္ေပါ့ဟာ၊ ကိုယ္က သူ႔ကို ထိလို႔မရဘူးဟ၊ အဲ အဲ အေရးၾကီးတဲ့ ေနရာကို ထိလို႔မရတာကိုေျပာတာ၊ တျခား ေနရာေတာ့ထိလို႔ရတာေပါ့၊ အေရးၾကီးတဲ့ ေနရာဆိုတာ သိလား”

“သိသလိုလိုဘဲ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ေတာ္ေသးတာေပါ့၊ သိလို႔၊ အဲဒါဘဲေပါ့ဟာ၊ ပိုက္ဆံနဲနဲပါးပါးျဖဳန္းျပီး ျပန္ေပါ့”

“မီးလဲ အဲလိုဘားမ်ဳိး သြားၾကည့္ခ်င္တယ္၊ မိန္းခေလးေရာ ဝင္လို႔ရလား”

“ရတာေပါ့”

“မီးေတာ့ သြားျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ၊ သူက အဲ့ဒါမ်ဳိးေတြ ဘယ္ပို႔မလဲ”

“ဟဲ့ ဘယ္ေျပာလို႔ရမလဲ၊ ၾကံဳခ်င္ၾကံဳမွာေပါ့၊ ငါ့ဆီလာလို႔ ၾကံဳရင္ ငါေခၚသြားမွာေပါ့”

“အင္း ဦး တကယ္ေခၚမွာလား”

“ေအးေပါ့ဟ၊ ဒါေပမဲ့ ခုတည္းကေျပာထားမယ္၊ ညီး လိုက္မယ္ဆိုရင္ အထဲမွာ ငါ့နားကပ္ျပီး ရီးစားလို ပြတ္သီးပြတ္သတ္ေနမွရမွာ၊ အဲလိုမဟုတ္ဘဲ သူငယ္ခ်င္းလိုသြားရင္ အထဲက ေကာင္ေတြ ညီးနားလာကပ္ျပီး ဘာညာကြိကြဆို နင္လား တခါတည္း မ်က္ျဖဴပါ ဆိုက္သြာမယ္ သိလား”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ သိပါတယ္ ဦးကလဲ၊ ပြတ္သီးပြတ္သတ္ဆို အေရးၾကီးတဲ့ ေနရာ မပါဘူးေနာ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဒါက အဲဒီကလူေတြကိုေျပာတာ၊ ကိုယ့္အတြဲနဲ႔ ကုိယ္ဆို စည္းကမ္းမရွိဘူး၊ သေဘာရွိ သေဘာရွိ ဟဲ ဟဲ ဟဲ”

“ဦးေနာ္ ဦးေနာ္ . . မသြားရေသးဘူး ေဖါက္ေနျပီ”

“ဟား ဟား ဟား ဟား”

ကဲ . . အဲဒါဘဲ ၾကည့္ပါေတာ့၊ လူၾကီးေရာဂါ ကလဲ ျဖစ္လို႔ေကာင္းသား။

“ဦး . . မနက္ျဖန္စေနေန႔”

“ေအး . . ဟုတ္သား၊ ငါလဲ သြားစရာရွိတယ္ဟ”

“ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ”

“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အရက္သြားေသာက္ရင္ ဘားသြားထိုင္တာ၊ ဒီလိုပါဘဲ၊ တလတၾကိမ္ေလာက္ ငါတို႔ ဆံုျပီး ေဟးလား ေဟးလား ဝါး လုပ္တာေပါ့”

“ျမန္မာျပည္ကလာတဲ့ သူေတြလား”

“အင္း”

“ဘယ္ဘားလဲ၊ ရုပ္ရွင္ထဲကလို မိန္းခေလးေတြ ကတဲ့ ဘားလား”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ညီးကေတာ့ေလ ေျပာတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းသိေတာ့တာဘဲ”

“သိတာေပါ့၊ ဦးပံုနဲ႔ ရိုးရိုးဘား သြားပါလိမ့္မယ္ အားၾကီးၾကီး”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ အေပ်ာ္ေပါ့၊ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ အရက္ေသာက္”

“ေနာက္ေတာ့ ဘားမွာ ဘာလုပ္ၾကေသးလဲ”

“ဘာမွလုပ္လုိ႔မရဘူး၊ သူ႔စည္းကမ္းရွိတယ္ဟ၊ သူတို႔ကတာ ျငိမ္ျငိမ္ထိုင္ၾကည့္၊ အနားကပ္လာရင္ ပိုက္ဆံကမ္း၊ ဆုခ်တဲ့သေဘာေပါ့”

“ဒါဘဲလား ေနာက္ေတာ့ေရာ”

“အားေနတဲ့သူက ကုိယ့္အနားလာထိုင္ ဘာညာကြိကြလာေျပာလုိ႔ သေဘာက်ရင္ ေပးထိုင္ျပီး ပခံုးေလး ဖက္လိုက္ ခါးေလးဖက္လိုက္ေပါ့၊ သူတို႔ အရက္ေသာက္ခ်င္ရင္ ဝယ္တိုက္၊ အဲ့ဒီကေန တေယာက္ခ်င္း ကျပရမလား ေမးလုိ႔ ကိုယ္ကလဲ သေဘာက်ရင္ အိုေက ဆိုသူတို႔က အခန္းထဲ ဆြဲေခၚသြားတာေပါ့”

“အယ္ တကယ္ၾကီးလား”

“ဟဲ့ ဟဲ့ ညီးထင္သလိုမဟုတ္ဘူး၊ အခန္းထဲမွာတျခားသူေတြလဲ သူ႔လူ သူကျပေနတာ၊ အခန္းထဲမွာ တေယာက္ထိုင္ ဆိုဖါခံုေလးေတြရွိတယ္၊ ကိုယ္က အဲဒီမွာထိုင္ သူက ကုိယ့္ေျခေထာက္ကိုခြျပီး တြန္႔လိမ္ တြန္႔လိမ္နဲ႔ ေျမြက ကတယ္ေပါ့ဟာ၊ ကိုယ္က သူ႔ကို ထိလို႔မရဘူးဟ၊ အဲ အဲ အေရးၾကီးတဲ့ ေနရာကို ထိလို႔မရတာကိုေျပာတာ၊ တျခား ေနရာေတာ့ထိလို႔ရတာေပါ့၊ အေရးၾကီးတဲ့ ေနရာဆိုတာ သိလား”

“သိသလိုလိုဘဲ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ေတာ္ေသးတာေပါ့၊ သိလို႔၊ အဲဒါဘဲေပါ့ဟာ၊ ပိုက္ဆံနဲနဲပါးပါးျဖဳန္းျပီး ျပန္ေပါ့”

“မီးလဲ အဲလိုဘားမ်ဳိး သြားၾကည့္ခ်င္တယ္၊ မိန္းခေလးေရာ ဝင္လို႔ရလား”

“ရတာေပါ့”

“မီးေတာ့ သြားျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ၊ သူက အဲ့ဒါမ်ဳိးေတြ ဘယ္ပို႔မလဲ”

“ဟဲ့ ဘယ္ေျပာလို႔ရမလဲ၊ ၾကံဳခ်င္ၾကံဳမွာေပါ့၊ ငါ့ဆီလာလို႔ ၾကံဳရင္ ငါေခၚသြားမွာေပါ့”

“အင္း ဦး တကယ္ေခၚမွာလား”

“ေအးေပါ့ဟ၊ ဒါေပမဲ့ ခုတည္းကေျပာထားမယ္၊ ညီး လိုက္မယ္ဆိုရင္ အထဲမွာ ငါ့နားကပ္ျပီး ရီးစားလို ပြတ္သီးပြတ္သတ္ေနမွရမွာ၊ အဲလိုမဟုတ္ဘဲ သူငယ္ခ်င္းလိုသြားရင္ အထဲက ေကာင္ေတြ ညီးနားလာကပ္ျပီး ဘာညာကြိကြဆို နင္လား တခါတည္း မ်က္ျဖဴပါ ဆိုက္သြာမယ္ သိလား”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ သိပါတယ္ ဦးကလဲ၊ ပြတ္သီးပြတ္သတ္ဆို အေရးၾကီးတဲ့ ေနရာ မပါဘူးေနာ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”

“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဒါက အဲဒီကလူေတြကိုေျပာတာ၊ ကိုယ့္အတြဲနဲ႔ ကုိယ္ဆို စည္းကမ္းမရွိဘူး၊ သေဘာရွိ သေဘာရွိ ဟဲ ဟဲ ဟဲ”

“ဦးေနာ္ ဦးေနာ္ . . မသြားရေသးဘူး ေဖါက္ေနျပီ”

“ဟား ဟား ဟား ဟား”

ကဲ . . အဲဒါဘဲ ၾကည့္ပါေတာ့၊ လူၾကီးေရာဂါ ကလဲ ျဖစ္လို႔ေကာင္းသား။

“ေအာ္ ဦးကလဲ တခ်ဳိ႕လူေတြ လုပ္ထားသလိုေလ၊ သူငယ္ခ်င္းမဟုတ္ရင္ ဓါတ္ပံုေတြ ဘာေတြ ၾကည့္လို႔မရ ေအာင္ေလ”

“ေအာ္ ေအာ္ နင္ ဘာအီးေမးလ္ နဲ႔ ပတ္စ္ေဝါ့ သံုးထားလဲ”

“ဒီ Skype ဖြင့္ထားတဲ့အတိုင္း အတူတူဘဲ၊ မွတ္မိလား”

“ေအာ္ ေအး . . နင္နဲ႔ငါ ပတ္စ္ေဝါ့ အတူတူ ထည့္ထားတာတာ၊ ဟုတ္တယ္မို႔လား”

“အင္း”

“အမယ္ ညီးက ဓါတ္ပံုေတာင္ တင္ထားတယ္ေပါ့ေလ”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ မိုက္လား၊ အဲဒါ အပ်ဳိတုန္းကပံု”

“မိုက္တယ္၊ အင္ . . married ပါလား၊ single လို႔ ထားတာမဟုတ္ဘူး”

“အာ မထားပါဘူး၊ ေတာ္ၾကာ အပ်ဳိဆိုျပီး လာရစ္ေနအံုးမယ္”

“ေအး ေအး အမွန္အတိုင္းေကာင္းတယ္၊ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ ပံုပါ တင္ထားလိုက္ေလ”

“တင္ျပီးျပီ၊ photo မွာၾကည့္လိုက္၊ ဦး တို႔ဝိုင္းမွာ ရိုက္ထားတဲ့ ပံုပါတင္ထားတယ္ ေတြ႔လား”

“ဘယ္မွာလဲ ေဟာ ေဟာ ေတြ႔ျပီ၊ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဒီထဲမွာေတာ့ ငါ့ပံုက ခန္႔ေခ်ာၾကီးပါလား၊ အဲဒီတုန္းက ရိုက္ထားတဲ့ ပံုေတြေတာင္ မၾကည့္ရေသးဘူး”

“ဒီထဲမွာ အကုန္လံုး တင္ထားလို႔ မေကာင္းဘူးေလဦးရဲ႕”

“ဒီထဲမွာေတာ့ဘယ္ဟုတ္မလဲ၊ တျခား ဓါတ္ပံုေတြ တင္တဲ့ ဆိုဒ္ ရွိတယ္၊ အဲဒီမွာ တင္လိုက္၊ ေနာက္မွ နင့္ကို ငါျပေပးမယ္”

“သူငယ္ခ်င္း list ထဲက ဂ်နီဖါ ကိုေတြ႕လား၊ သူ႔ကို ဦးသိလား”

“ေနအံုး ၾကည့္လိုက္အံုးမယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”

“သူက အခုဦးေနတဲ့ ျမိဳ႕မွာေနတာ၊ မီးနဲ႔ ၁၀ တန္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္း၊ ေက်ာင္းတုန္းက ေတာ္ေတာ္ခင္တာ၊ သူလဲ ဗရုတ္မ သိလား၊ ၁၀ တန္းေအာင္ျပီး ဒီေရာက္လာတာ၊ ဦး သူ႔ကိုသိလား”

“ဟင္အင္း မသိဘူးလို႔ ထင္တာဘဲ၊ ငါတို႔ျမိဳ႕လဲ ဗမာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတာ”

“အင္း သူလဲ ဦးကို မသိဘူးလို႔ေျပာတယ္”

“အင္ . . ဘယ္လို ဘယ္လို သူနဲ႔ေတာင္ စကားေျပာျပီးသြားျပီလား”

“ခစ္ ခစ္ ခစ္ အင္း . . သူက မီးမွန္းသိေတာ့ ဝမ္းသာျပီး ေဖ့ဘြတ္က ခ်က္ခ်င္း မက္ေဆ့ပို႔တာ၊ ျပီးေတာ့ ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းျပီး မေန႔က ဖုန္းနဲ႔ စကားေျပာၾကတာ၊ သူက မီးဆီ လာလည္မလို႔တဲ့၊ ေတြ႔ခ်င္လို႔တဲ့”

“ဟုတ္လား”
ပီးေတာ့ သူကေျပာေသးတယ္၊ သူ႔နဲ႔ တပတ္ေလာက္လာေနဘို႔၊ သူက အခု သူ႔တေယာက္တည္း ေနေနတာတဲ့”

“ညီးက သြားေနမလို႔လား”