လူၾကီးေရာဂါ
အပိုင္း ၄
အပိုင္း ၄
စေနေန႔။
အိမ္က ၈ နာရီခြဲေလာက္ထြက္ခဲ့ေပမဲ့ လမ္းမွာ ကားၾကပ္တာမို႔ နဲနဲၾကာသြားတယ္။ ေရာက္ခါနီးေလးမွာဘဲ မီးဆီကဖုန္းလာေတာ့
အိမ္က ၈ နာရီခြဲေလာက္ထြက္ခဲ့ေပမဲ့ လမ္းမွာ ကားၾကပ္တာမို႔ နဲနဲၾကာသြားတယ္။ ေရာက္ခါနီးေလးမွာဘဲ မီးဆီကဖုန္းလာေတာ့
“ခု ဘယ္ေရာက္ေနျပီလဲ”
“ေရာက္ေတာ့မွာ အဆင္သင့္ဘဲလား”
“အင္း”
“ေရေရာခ်ဳိးျပီးျပီလား”
“ျပီးျပီ”
“ေသခ်ာ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ထားေနာ္”
“အမယ္ နဂိုကတည္းက သန္႔ျပီးသား”
“ဟီး ဟီး ဟီး ဟိုေနရာကိုေျပာတာေလ သိတယ္မႈတ္”
“သိပါတယ္၊ အဲဒါကိုဘဲေျပာတာ ရွယ္ ရွယ္ အာမခံ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”
“ခု ဘာဝတ္ထားလဲ ခၽြတ္ရခက္တာေတြ ဝတ္မထားနဲ႔ေနာ္”
“ဦး ေပးထားတဲ့ အက်ႌေလ”
“အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီေပါ့”
“အင္းေပါ့၊ သူဘဲေနာက္က်ေနတာ”
“အင္း လမ္းမွာ ကားနဲနဲပိတ္လို႔ ေနာက္ တမိနစ္ဆိုေရာက္ျပီ၊ တခါးသာဖြင့္ထား”
“တကယ္လား၊ ေနအံုး အျပင္မွာ အေျခအေနၾကည့္လိုက္အံုးမယ္၊ ေတာ္ၾကာ အေပၚထပ္က တရုပ္မ ထြက္လာတာနဲ႔ တိုးေနအံုးမယ္”
“အင္း ခု ကားရပ္ေနျပီ၊ အေျခအေနေကာင္းရင္ေျပာ တခါတည္း ေျပးဝင္လာခဲ့မယ္”
“လာေတာ့ လာေတာ့ ျမန္ျမန္ ဘယ္သူမွမရွိဘူး”
“ဝုန္း”
အဲဒါကေတာ့ ဘာမွမဟုတ္။ ေရးစရာမရွိလို႔ ဝုန္းထည့္လိုက္တာ၊ ဟိ ဟိ။
အဲဒါကေတာ့ ဘာမွမဟုတ္။ ေရးစရာမရွိလို႔ ဝုန္းထည့္လိုက္တာ၊ ဟိ ဟိ။
“မီး”
“ဦး”
“လြမ္းလိုက္တာကြာ”
“မီးလဲ အရမ္းလြမ္းတာဘဲ”
ေျပာေျပာဆိုဆို တံခါးကိုေသခ်ာပိတ္ေနတဲ့ မီးကို ေပြ႔ခ်ီလိုက္ျပီး
ေျပာေျပာဆိုဆို တံခါးကိုေသခ်ာပိတ္ေနတဲ့ မီးကို ေပြ႔ခ်ီလိုက္ျပီး
“ဘယ္မွာလဲ အိပ္ခန္း”
“ဟိုမွာ”
“ဝုန္း”
ဒီတခါေတာ့ တကယ္ဝုန္းတာ၊ အိပ္ယာေပၚ ၂ ေယာက္က်သြားတဲ့ အသံ။
ဒီတခါေတာ့ တကယ္ဝုန္းတာ၊ အိပ္ယာေပၚ ၂ ေယာက္က်သြားတဲ့ အသံ။
“ေနအံုး ေနအံုး အဝတ္ေတြ ခၽြတ္အံုးမယ္”
ကမန္းကတန္း ျပန္ထျပီး ကိုယ္ေပၚကအဝတ္ေတြ အလွ်င္စလို ခၽြတ္ခ်ေတာ့ ေဘာင္းဘီက ေျခေထာက္နဲ႔ ညိျပီး ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ ျဖစ္ေနလို႔
ကမန္းကတန္း ျပန္ထျပီး ကိုယ္ေပၚကအဝတ္ေတြ အလွ်င္စလို ခၽြတ္ခ်ေတာ့ ေဘာင္းဘီက ေျခေထာက္နဲ႔ ညိျပီး ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ ျဖစ္ေနလို႔
“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ေျဖးေျဖးလုပ္ပါ ဦးရယ္”
“မေအာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဟ၊ တခါတည္း ညီးက မကူဘူး”
“မီးက ဦးခၽြတ္ေနတာ ၾကည့္ခ်င္တာ”
အကုန္ကၽြတ္ျပီး အိပ္ယာေပၚ လွဲခ်လိုက္ေတာ့ လူက မီးေျခေထာက္ၾကားတန္းက်သြားတယ္။
အကုန္ကၽြတ္ျပီး အိပ္ယာေပၚ လွဲခ်လိုက္ေတာ့ လူက မီးေျခေထာက္ၾကားတန္းက်သြားတယ္။
“ေဟာ ၾကည့္ လူကို အရင္နမ္းမယ္စိတ္မကူးဘူး”
“အင္ . . ဒါ လူမဟုတ္ဘူးလား”
“မီးေျပာတာ ဒီေနရာ ဒီေနရာ” မီးကေျပာရင္း သူ႔မ်က္ႏွာကို လက္ညိဳးထိုးျပတယ္။
“အင္းပါ လာမယ္ လာမယ္ အရင္တေခါက္ အနမ္းဇတ္လမ္းက ဒီမွာဆံုးထားတာဆိုေတာ့ ဒီကျပန္စရမယ္၊ ၾကည့္စမ္း ေပါင္သားေလးေတြ ေဖြးေနတာ ေသြးေၾကာေလးေတြေတာင္ျမင္ေနရတယ္၊ ေပါင္က ေမႊးလား”
“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဘယ္သိမလဲ ကိုယ့္ဟာကုိယ္နမ္းၾကည့္”
“ကဲ လာေလေရာ့ အာဘြာာားးး”
“အို႔ ယားတယ္ ခစ္ ခစ္၊ ေမႊးလား”
“အနံ႔လဲ မရဘူး၊ ညီးေပါင္က ေသခ်ာကားထားပါဟ”
“ကားထားတာဘဲဟာ အို႔ လက္က”
“ျမင္ရတာ အသဲယားလို႔ အုပ္ထားတာ”
“ဦးရာ . . အင္း း း း ကြာ . . . . ဟင္း း း း း”
“အဲလိုေလး ပြတ္တာအရသာရွိလား”
“အင္း . .”
“ခ်စ္လား”
“အင္း . .ခ်စ္တယ္၊ အရမ္းခ်စ္တယ္ ဦးရယ္”
“ညီးတကိုယ္လံုးမွာဒါ ရုပ္အဆိုးဆံုးသိလား”
“သြား”
“တကယ္ေျပာတာ၊ ၾကည့္ပါအံုး အေမြးေတြကလဲ၊ ဒီနားမွာလဲ ညိဳတိုတိုနဲ႔၊ လူကျဖဴသေလာက္”
“အိုး . . အတင္းမျဖဲနဲ႔ေလ”
“အတင္းမဟုတ္ပါဘူး အထဲကိုၾကည့္တာ၊ အထဲမွာေတာ့ နီသား”
“ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ တခါတည္းလူကို”
“အေမြးေတြ ရိပ္လိုက္မလား”
“အိုး မရိပ္ပါဘူး . . ကဲပါ နမ္းခ်င္လဲနမ္း၊ လုပ္ခ်င္လဲလုပ္၊ တခါတည္း ၾကည့္ျပီးေတာင္ေျပာေျမာက္ေျပာနဲ႔”
“ရုပ္ဆိုးေပမဲ့ ၾကည့္လို႔ေကာင္းသား၊ ရုပ္ဆိုးမလို႔ ေခၚရမယ္”
“ဘာရုပ္ဆိုးမလဲ လူကို”
“လူကိုမဟုတ္ပါဘူးဟ၊ ဒါေလးကို”
“လုပ္ပါ သူဘဲ အခ်ိန္မရဘူးဆို”
“ခံခ်င္ေနျပီလား”
“အင္းေပါ့ တခါတည္း လူကို အျမဲ ရြစိတက္ေအာင္လုပ္တယ္”
“ရြစိတက္ေအာင္လုပ္တာ အရသာ၊ ဒီေထာင္ေနတဲ့ ဟာေလးကို ဒီလိုေလး ဒီလိုေလး”
“အိုး အို႔ . . ဦး . . အ အာ ဘယ္လို . . အ အ အိ”
“ေကာင္းလား”
“ဦးရာ လုပ္ရင္လဲ လုပ္ေတာ့ကြာ ဆြမေနနဲ႔၊ ေနလို႔မရဘူး”
“နမ္းအံုးမယ္ ဒီရုပ္ဆိုးမေလးကို”
“အို႔ . . အင္း း း ကၽြတ္စ္ ကၽြတ္စ္ ကၽြတ္စ္ အင္း း း ဦးရာ . . ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ . . အင္း း း ေကာင္းတယ္ကြာ . . . ခ်စ္တယ္ဦးရယ္ . . ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္”
“ေမာသြားပလား”
“အင္း”
“ပီးေရာပီးသြားတယ္မႈတ္လား”
“အင္းေပါ့ အရမ္းေကာင္းသြားတာ ဦးရယ္”
“သိပါတယ္ ညီးပီးရင္ သိသာၾကီး တခါတည္း ေကာ့ေကာ့ျပီး တုန္တုန္သြားတာ”
“မီး ဒီလိုအရသာမ်ဳိး ခုမွသိတာ”
“မိန္းမျဖစ္ရက်ဳိးနပ္သြားျပီေပါ့ ဟုတ္လား”
“အင္း ဦးဘဲ အတတ္ေကာင္းေတြ အကုန္လာသင္ေပးေနတာကိုး”
“ညီးကလဲ ခ်စ္ရင္ သူ႔အလိုလိုတတ္သြားတာ၊ မခ်စ္ရင္ ဘာမွမတတ္ဘူး”
“အင္းေနာ္ အဲဒါမွန္တယ္”
“ဒါဆို ညီးလဲ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာျပေလ”
“အင္း . . လာ ဒီနားမွာလာအိပ္”
“ဘာလဲ ေစာင္နဲ႔ ဖုန္းထားအံုးမလို႔လား”
“ဖုန္းပါဘူး၊ ေသခ်ာၾကည့္၊ မီး ေကာင္းေကာင္းေလး ဦးကိုလုပ္ေပးမယ္”
“အရည္ေတြ ပန္းထြက္တဲ့အထိလား”
“အင္းေပါ့”
“အဲဒီထိေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေလဟာ၊ ငါက ညီးကို လုပ္ခ်င္ေသးတာ၊ ေတာ္ၾကာ ျပန္မေထာင္ရင္ ဒုကၡ”
“ဦးလား ျပန္မေထာင္ဘဲေနမွာ၊ ဒီမွာ တခါတည္း မိုးေမွ်ာ္ေနတာ၊ ခစ္ ခစ္ ဦးမိုးေမွ်ာ္ၾကီး”
“ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး ရုပ္ဆိုးမ နဲ႔ ဦးမိုးေမွ်ာ္ ေပါ့”
“အင္း . . တခါတည္း မိုးမေမွ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္မယ္”
“ဟီး း း း း အား အား တကယ္ေကာင္းတယ္ဟ၊ ညီး ေနာ္ ညီး”
–
–
“လုပ္ေတာ့မယ္ဟာ မရေတာ့ဘူး”
–
–
“လုပ္ေတာ့မယ္ဟာ မရေတာ့ဘူး”
“ေနပါအံုး ဦးရဲ႕၊ ဒီမွာေကာင္းေကာင္းေလး လုပ္ေပးေနတဲ့ဟာ”
“ေတာ္ျပီ၊ ေတာ္ျပီ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ က်င္က်င္သြားတာ”
“အဲဒါမေကာင္းဘူးလားလို႔”
“ေကာင္းလြန္းလို႔ မခံႏိုင္ေတာ့တာမီးရာ၊ လုပ္ေတာ့မယ္ကြာ”
“သေဘာ သေဘာ”
“ဒီတခါ အေနာက္ကလုပ္မယ္”
“ေလးဘက္ေထာက္ျပီးလား”
“အင္း”
“နာမလားမသိဘူး”
“မနာပါဘူးဟာ၊ နာတာနဲ႔ ေျပာေလ”
“တအားၾကီး အရင္မလုပ္နဲ႔ေနာ္”
“အင္းပါ၊ ေမွာက္လိုက္ေလ”
“ေလးဘက္ေထာက္ဆို”
“အင္းပါ ေမွာက္ျပီး ေထာက္လိုက္ေပါ့”
“ဒီလိုလား”
“အင္း နဲနဲေလး အေပၚ၊ အင္း . ခါးကိုနဲနဲေကာ့ . .”
“အိုး း း း ေျဖးေျဖး ေျဖးေျဖး အင္း း း း”
–
–
“အင့္ အင့္ အင့္ အင့္ အင့္ . . . .”
–
–
“အသက္ၾကီးျပီ မီးရာ သိပ္မခ်စ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး”
–
–
“အင့္ အင့္ အင့္ အင့္ အင့္ . . . .”
–
–
“အသက္ၾကီးျပီ မီးရာ သိပ္မခ်စ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး”
“အမေလး မခ်စ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ဘဲ၊ ဦးတခါပီးရင္ ဒီမွာ ေမ်ာ့ေမ်ာ့ေလးဘဲက်န္ေတာ့တာ”
“အသက္ၾကီးလို႔လားမသိဘူး အရည္က သိပ္ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္မထြက္ေတာ့ဘူး၊ သူ႔ဟာသူ အဆင္ေျပလို႔ ထြက္ခ်င္လဲ ရႊတ္ခနဲ”
“အဲဒီ ရႊတ္ခနဲ မီးတခါမွ မေတြ႕ဘူးပါဘူး”
“ဟိုတခါ ကားေပၚမွာေလ”
“ဘယ္ကရႊတ္ခနဲရမွာလဲ မီးလက္ေညာင္းေအာင္ လုပ္ေပးရတာကို”
“ေအာ္ ဒါဆို ဟိုပထမတခါ ေခ်ာ္ထိုးေလး ထိုးတုန္းက”
“အဲဒီတုန္းကလဲ မရႊတ္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ မဝင္ေတာ့ အဲ့ေလာက္မခံရဘူးေပါ့ ခစ္ ခစ္ ေနာက္ခါ အဲလို ေခ်ာ္ထိုးဘဲလုပ္”
“ခ်စ္တယ္မီးရာ”
“အင္း မီးလဲ အရမ္းခ်စ္တာဘဲ ဦးရယ္၊ မီးတို႔ေတာ့ အရမ္းလြန္ေနျပီထင္တယ္”
“ခ်စ္တာဘဲ မလြန္ပါဘူး၊ လာပါဖက္ထား၊ ခန နားမယ္ ျပီးရင္ ထမင္းစားမယ္၊ ဘိုက္ဆာျပီ၊ ဘာဟင္းရွိလဲ”
“ဝက္ဘိုက္သားကို ၾကံမဆိုင္နဲ႔ ေပါင္းထားတယ္၊ မုန္ညွင္းရြက္ေၾကာ္ရွိတယ္၊ ၾကက္ဥထပ္ေၾကာ္လိုက္မယ္ေလ”
“ရပါတယ္ ထပ္မေၾကာ္နဲ႔ေတာ့၊ ရွိတာဘဲစားတာေပါ့”
“ဟင္အင္း ဟင္အင္း ဦးကိုေၾကာ္ေကၽြးခ်င္လို႔ ေၾကာ္မွာဘဲ”
“အင္း အင္း ေၾကာ္ေၾကာ္၊ လာ ခု ခန နားမယ္ ဖက္ထား”
ေျပာလို႔ေျပာတာမဟုတ္၊ မီးနဲ႔ ေနရတာ အရမ္းစိတ္ထဲကေၾကနပ္တယ္၊ အရင္ ထားခဲ့ဘူးတဲ့ ရီးစားေတြထက္ေရာ၊ ခု ယူထားတဲ့ မိန္းမထက္ေရာ မီးကအပံုၾကီးသာတာကေတာ့ အမွန္။ ေရွ႕ဆက္ဘာလုပ္ရမွန္းေတာင္မသိ။
ႏွစ္ဆယ့္သံုး။
ေရာဂါကေတာ့ အျမင့္ဆံုးေရာက္ေနျပီ၊ ကြန္ျပဴတာကေတြ႔လဲ ကြန္ျပဴတာမို႔၊ မီးကိုယ္လံုးေလးကို ၾကည့္လို႔မဝ၊ မီးကလဲ မီး၊ ၂ ခါမေျပာရ၊ ေရာ့ အင့္ ဆိုေတာ့ ဂြက်သား။ မေန႔ကဆို ကြန္ျပဴတာက ၾကည့္ေနရင္း စိတ္ထဲကထလာတာနဲ႔ ငါပြတ္ေပးသလို ကုိယ့္ဟာကိုယ္ ပြတ္ၾကည့္စမ္း ဆိုျပီး စကားစမိတာ၊ ဟိုေျပာဒီေျပာနဲ႔ ၂ ေယာက္သား တခ်ီဆီ ျပီးပါေရာလား၊ အဲဒါ လူေတြ ေျပာေျပာေနတဲ့ ဆိုက္ဘာဆက္စ္ ဆိုတာထင္တယ္။ အရသာေတာ့ အရွိသား၊ ကိုယ့္ဖာသာ လုပ္တယ္ဆိုေပမဲ့ သူက ျမင္ေနရေတာ့ ဖီးလ္ ပုိတက္တာေပါ့။
ဒါေပမဲ့ဘယ္ေလာက္တက္တက္ တကယ္တန္း လက္ေတြ႕နဲ႔ေတာ့ကြာသား၊ သူက ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ထလာတဲ့ ေရာဂါကို ျငိမ္းလိုက္ေပမဲ့ အျပည့္အဝ ရလိုက္တာ မဟုတ္ေတာ့ ေရာဂါ ျပန္ထတာ ျမန္တယ္လို႔ေျပာရမယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔ထင္ပါရဲ႕၊ မနက္ မိုးလင္း အေစာၾကီးကတည္းက ဦးမိုးေမွ်ာ္ျဖစ္ေနတာ၊ အနားမွာ ႏွစ္ႏွစ္ခ်ဳိက္ခ်ိဳက္ၾကီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ခ်စ္ဇနီးကို ၾကည့္တာေတာင္ စိတ္ထဲက မီးမွမီး။ က်န္တာ ဖြဲနဲ႔ ဇကြဲခ်ည္းျဖစ္သြားပလားမသိ။
အလုပ္ေရာက္တဲ့အထိ စိတ္ထဲက တခုခုကို အလိုမက်၊ ငါကြာ လုပ္ထည့္လိုက္ရ ဆိုတာခ်ည္းျဖစ္ေနေတာ့ မထူးပါဘူး ဆိုျပီး မန္ေနဂ်ာကို ေနသိပ္မေကာင္းလို႔ အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္ ေျပာျပီး ကားေမာင္းထြက္ခဲ့တယ္၊ အိမ္ကိုေတာ့မဟုတ္၊ ကားလက္ကိုင္က သူ႔အလိုလို မီးဆီကို။ နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၈ နာရီ။
ၾကားရက္ဆို ထံုးစံအတိုင္း အလုပ္သြားတဲ့သူေတြ ေပါတာမို႔ကားက နဲနဲၾကပ္တယ္ ေျပာရေပမယ့္အေျခအေနကမဆိုး၊ မီးဆီကိုေရာက္ေတာ့ ၁၀ နာရီ ကိုစြန္းရံုေလး။ မီး အိမ္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္း ေလာက္မွာ ကားရပ္ျပီး ကားေပၚမွာဘဲ ထိုင္ေနလိုက္တယ္။ ရင္ထဲမွာလဲ တဒိန္းဒိန္းနဲ႔ လူကေသြးပူေနတယ္။ ေရာဂါတိုးေနတာ။ အင္း ငါလာတာ မီးေတာ့သိမွာမဟုတ္။ ငါေရာက္တာသိရင္ ေပ်ာ္သြားမလားမသိ။
ခနၾကာေတာ့ ဟိုလူအိမ္ထဲကထြက္လာျပီး အိမ္ေရွ႕မွာရပ္ထားတဲ့ သူ႔ကားေပၚတက္လို႔ ေမာင္းထြက္သြားတာေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ဟိုလူ သြားျပီ ဆိုတဲ့ အသိက ရင္ခုန္သံကို ပိုျမန္ေစျပီး ေသြးကိုပိုပူလာသလိုဘဲ။ ငါနဲ႔ေနာ္ ခုမွ ဘာေတြျဖစ္ေနပလဲ။ အသက္ကို မွန္မွန္ရႈရင္း စိတ္ကို ျငိမ္ေအာင္ထိမ္းလိုက္ျပီး မီးဆီဖုန္းလွမ္းဆက္လိုက္တယ္။
“အယ္ ဦး ေစာေစာစီးစီး”
“အင္း လြမ္းလို႔၊ ေတြ႕ခ်င္တယ္ မီးရာ”
“ဦးကလဲ စေနကမွေတြ႕ထားတဲ့ဟာ၊ ခု ဘယ္ႏွစ္ရက္မ်ားရွိေသးလို႔လဲ”
“၄ ရက္ေတာင္ရွိျပီ”
“နက္ျဖန္လာမလို႔လား”
“ဟင္အင္း ခု”
“ခုခ်ိန္မွ လာေတာ့ ေနာက္က်မွာေပါ့”
“ခု ေရာက္ေနျပီ၊ အိမ္ေရွ႕မွာ”
“အယ္ တကယ္”
“မယံုရင္ တံခါးဖြင့္ျပီး ညဘက္ကိုၾကည့္လိုက္”
“အင္း ခန . . အယ္ တကယ္ၾကီးေရာက္ေနတယ္၊ ဘာလုပ္ေနတာလဲ လာေလ ျမန္ျမန္”
–
–
–
“တခါတည္း ၾကိဳမေျပာဘူး၊ ဒီမွာ သူမ်ားက ဘာမွအသင့္မလုပ္ထားဘူး၊ တကုိယ္လံုး ေခၽြးေတြနဲ႔ ခု အိမ္ရွင္းေနတာ”
“မနက္ အလုပ္ေရာက္ျပီးမွ မေနႏိုင္ေတာ့လို႔ ေကာက္ထြက္လာတာ၊ အရမ္းခ်စ္တယ္ မီးရာ”
ေျပာေျပာဆိုဆို မီးကိုဖက္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းထပ္လို႔ အငမ္းမရ နမ္းျပစ္လိုက္တယ္၊ နမ္းရင္း ၂ ေယာက္စလံုး အိမ္ေရွ႕ဆိုဖာေပၚက်သြားတယ္။ ခနၾကာေတာ့
“အိုး အိမ္ေရွ႕ၾကီးမွာ၊ မီးေရခဏ ခ်ဳိးလိုက္အံုးမယ္၊ ဒီမွာ ေခၽြးေတြနဲ႔ နံေနမွာ”
“မနံပါဘူးဟ၊ အဲဒီေခၽြးနံ႔ေလး ပိုေတာင္ၾကိဳက္ေသး၊ ရႈလို႔ေတာင္မဝဘူး ကဲ ကဲ”
“ဘယ္ကလာ ေခၽြးနံ႔ဘဲ နံမွာေပါ့၊ ေတာ္ၾကာ လူကိုညစ္ပတ္တယ္ေလး ဘာေလး နဲ႔ လာမေျပာနဲ႔”
“မနံပါဘူးဆို၊ ညီးေခၽြးနံ႔က ေရေမႊးနံ႔လက္က်န္ေလးနဲ႔ ေရာသမထားတာဆိုေတာ့ တမ်ိဳးေလး ရႈလို႔ေကာင္းတယ္ဟ”
“သေဘာ သေဘာ ေတာ္ၾကာ နံတယ္ေလး ဘာေလး လာမေျပာနဲ႔ အစ္ . . ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဘယ္ေနရာ လာနမ္းေနတာလဲ”
“ဒီေနရာ နမ္းခ်င္ေနတာၾကာျပီ၊ ငါက ဟိုၾကား ဒီၾကား နမ္းခ်င္တာ”
“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ အို႔ . . ယားတယ္ . . အိစ္ အိစ္ ခစ္ ခစ္”
“လက္ေျမွာက္ထားပါဟ”
“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ယားတဲ့ဟာ ဦးကလဲ ၾကံၾကံဖန္ဖန္”
“ယားတာခနေအာက္ထားစမ္းပါဟာ ဒီမွာ ေကာင္းေကာင္းနမ္းလို႔ကို မရဘူး”
“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ယားေနတဲ့ဟာ ဘယ္လိုေအာက္မွာလဲ အိုး . .အိစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”
“အိမ္မွာေနတာကလဲ ဝတ္ထားတာ ေဘာလီေရာ ဘယာေရာ ဘာေရာ ညာေရာ စံုလို႔”
“အိုး . . မီး အဲလိုဘဲေနတတ္တယ္၊ ႏို႔မို႔ဆို ေနရတာ စိတ္မလံုဘူး”
“ခၽြတ္ခၽြတ္ ဒါေတြ ခၽြတ္”
“အိုး အိမ္ေရွ႕ၾကီးမွာမေကာင္းပါဘူး၊ လာလာ အခန္းထဲမွာၾကိဳက္သလိုလုပ္”
“အကုန္မခၽြတ္ပါဘူးဟ၊ အတြင္းကဟာေတြဘဲ ခၽြတ္မွာ၊ အျပင္ကအကုန္ဝတ္ထား၊ ခန ထအံုး အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီခၽြတ္မလို႔”
“ဦး း း ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ၊ တခါတည္း ကမူးရႈးထိုး၊ အခန္းထဲသြားမယ္ဆို”
“မသြားပါဘူးဆို ဒီမွာ ဒါမ်ဳိးေလးလုပ္ရတာ အရသာ အရသာ၊ ဒီမွာေသခ်ာခြထားပါ၊ ညီးဂါဝန္ကို ေအာက္က ဒီလို လြတ္ေအာင္နဲနဲဆြဲ၊ အင္း အဲ့လို”
“ဘာထူးမွာလဲ ဒီမွာ ဦးေဘာင္းဘီၾကီးက ခံေနတဲ့ဟာ”
“လာမယ္ေလဟာ၊ နဲနဲၾကြ၊ ငါ့ေဘာင္းဘီကို ဇစ္ျဖဳတ္ျပီး ေအာက္ေလွ်ာခ်လိုက္မယ္”
“ဦးရာ ခက္ခက္ခဲခဲ”
“မခက္ပါဘူး လြယ္လြယ္ေလး၊ ထိုင္ေတာ့ရျပီ၊ ေဟာ ေတြ႕လား ဘယ္ေလာက္ဟန္က်လဲ၊ အဲ့လိုကပ္ေနတာဘယ္ေလာက္ေကာင္းဘဲ”
“ေတာ္ၾကာ အရည္ေတြစီးက်ျပီး ဆိုဖာေပကုန္ပါအံုးမယ္ ဦးရယ္”
“ဘယ္မလဲ နင့္အတြင္းခံ၊ ေဟာ ဟိုမွာ လွမ္းေကာက္လိုက္ ငါ့ ေပါင္ၾကားထဲထည့္ျပီး ခံထားလိုက္မယ္၊ မေပေအာင္ ေပး”
“ဦးကေတာ့ေလ တကယ္ဘဲ”
“ငါက အဲ့လိုခ်စ္ခ်င္တာ၊ ေဟာ ေတြ႕လား ေတြ႕လား သူ႕အလုိလို တည့္သြားျပီ”
“ဦးဘဲ တမင္လုပ္ေနျပီး ဘယ္က သူ႔အလိုလို ရမွာလဲ”
“ေဟာ ေဟာ ဝင္ေတာ့မယ္ ဝင္ေတာ့မယ္ အဲ အဲ ဝင္ျပီ”
“ဦးရာ . . . ဟင္း း း”
“ေကာင္းလိုက္တာ မီးရာ၊ အရမ္းလြမ္းေနတာ”
“အင္း း း း း”
–
–
–
“အမယ္ ဒီတခါက်ေတာ့ ျမန္သား”
“အင္း မနက္ကတည္းက စိတ္ထေနတာ၊ ခုမွဘဲ ေနသာထိုင္သာရွိသြားေတာ့တယ္”
“ေနသာထိုင္သာရွိသြားတာကလဲ အထဲမွာ မာတုန္း”
“ဟဲ ဟဲ ပီးသာပီးသြားတယ္ စိတ္က သိပ္မက်ခ်င္ေသးဘူးဟ”
“သိပါတယ္ ဦးအေၾကာင္း”
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဒီတခါ ညီးကိုေကာင္းေကာင္းေလးခ်စ္အံုးမယ္”
“အမယ္ ဘယ္အခါကမ်ားေကာင္းေကာင္ေလး မခ်စ္ဘူးလို႔လဲ”
“မႈတ္ဘူးေလဟာ ဒီတခါ ဒီလိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလားလို႔”
“ဘယ္လိုအတတ္ဆန္းအံုးမလို႔လဲ ဦးေနာ္”
“ဒီလိုေလ မ်က္စိကိုလဲ မျမင္ေအာင္ တခုခုနဲ႔ ပတ္ထား၊ လက္ ၂ ဘက္၊ ေျခ ၂ ဘက္ကိုလဲ ကိုလဲ ကားေနေအာင္ ကုတင္နဲ႔ ခ်ည္ထား၊ ျပီးေတာ့မွ ငါက စိမ္ေျပနေျပနဲ႔ ညီးတကိုယ္လံုး နမ္းခ်င္တဲ့ေနရာနမ္း ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး”
“သြား . . မီးက လႈတ္မရ ဘာမရနဲ႔”
“အရမ္းၾကီးေတာ့ တင္းေနေအာင္ ဘယ္ခ်ည္မလဲ၊ နဲနဲပါးပါးေတာ့ လႈတ္လို႔ရတာေပါ့ဟ”
“ဦးေနာ္”
“လုပ္မယ္ေလဟာ”
“ဦးအလွည့္ျပီးေတာ့ မီးက ဦးကို အဲလို ျပန္ခ်ည္ျပီးလုပ္မယ္”
“အင္း လုပ္”
“ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီတို႔၊ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး တို႔ မေျပာေၾကး”
“အင္း ညီးလဲ မေျပာေၾကး”
“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္ အင္း”
“လာ ဒါဆို ေရသြားခ်ဳိးမယ္၊ အတူတူခ်ဳိးမယ္”
“မီးကိုေရခ်ဳိးေပး”
“ခ်ဳိးေပးမွာေပါ့ လာ”
အမေလးဗ်ာ ေကာင္းလိုက္တာ၊ ညေန ၃ နာရီေလာက္ျပန္ေတာ့ ကိုယ္ထဲမွာ အရည္တစက္မွ မက်န္ေတာ့လို႔ မီးဆီက ေသာက္ေရ ၂ ဘူးေလာက္ဆြဲခဲ့ရတယ္။
ႏွစ္ဆယ့္ေလး။
ထံုးစံအတိုင္း အျပန္လမ္းမွာ ဖုန္းေခၚလိုက္ေတာ့
“ဦး . . .”
“မီး . . .”
“အားမရွိေတာ့ဘူးဦးရယ္ မထႏိုင္ေတာ့ဘူး”
“အမယ္ ဒီေလာက္ေတာင္ ငါ့ဆီကအားေဆးရည္ေတြ ျမိဳခ်ထားျပီး”
“ဦး ျပန္ယူသြားတာကိုလဲ ထည့္ေျပာအံုးေလ”
“ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး ေကာင္းလား ဒီေန႔”
“အင္း . . အရမ္းေကာင္းတာဘဲဦးရာ”
“အဲလို ခန ခန ခ်စ္ရရင္ ေကာင္းမယ္ေနာ္”
“အင္းေပါ့၊ ဦး ခန ခန လာေလ”
“အျမဲတမ္း ဝဲလ္ကမ္း ဘဲလား”
“အင္း”
“အျမဲတမ္း ခ်စ္သြားမွာေပါ့”
“အင္းေပါ့”
“တကယ္လား”
“တကယ္ေပါ့ ဦးရယ္၊ ဦးကို အပိုင္ယူလို႔မရလို႔၊ ရရင္ ယူလိုက္ျပီ”
“အပိုင္ယူလို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး မီးေရ၊ ဦးကလဲ ခေလးနဲ႔၊ ကြဲလို႔မျဖစ္၊ ညီးလဲ အခုယူ အခုကြဲ ဘယ္ေကာင္းမလဲ”
“ဒါေၾကာင့္ ယူလို႔မရလို႔ လို႔ေျပာတာေပါ့”
“ဒီလို ခိုးခ်စ္တာေလးလဲ ေကာင္းပါတယ္၊ အဲလို စိတ္ထလာရင္ တဝၾကီးလာခ်စ္လိုက္၊ ေန႔တိုင္းဆို အဲလို တဝၾကီး ခ်စ္ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာ”
“ျဖစ္ပါတယ္၊ ဦးကိုေတြ႔ရင္ လူက ေနရင္းထိုင္ရင္း ရြေနတဲ့ဟာ”
“ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး ၾကိဳက္သြားျပီမႈတ္လား”
“ၾကိဳက္လို႔ေပါ့၊ မၾကိဳက္ရင္ ဒီလိုေတာင္ တမ္းတမေနဘူး”
“ငါ့တေယာက္တည္းနဲ႔ ၾကိဳက္ရမွာေနာ္”
“ဦး ေနာ္ ဦး လူကို ဘာမွတ္ေနလဲ ရန္လာမစနဲ႔”
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ငါက ညီးကိုခ်စ္တဲ့ဟာ၊ သူမ်ားေနာက္ပါသြားမွာစိုးလို႔”
“မပါဘူး မပါဘူး၊ ဘယ္ေတာ့မွ မပါဘူး၊ စိတ္ခ်၊ ဦးကိုမေတြ႔ရရင္ တရားမွတ္ေနမယ္၊ လိုက္ရြမေနဘူး သိျပီလား”
“ဒါဆို တသက္လံုး အဲလိုဘဲ ခ်စ္သြားမယ္၊ သစၥာမေဖါက္ေၾကး”
“မီးက ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာမေဖါက္ဘူး၊ ဦးဘဲ ၾကာရင္ ေမ့သြားမွာ”
“မေမ့ပါဘူးဟ၊ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ ပစၥည္းေလး ေမ့စရာလား”
“ဒါဆိုျပီးေရာ ကိုယ့္စကားကုိယ္မွတ္ထား”
“စိတ္ခ် စိတ္ခ်၊ ညီးကို တသက္လံုး ခ်စ္သြားမယ္၊ ဒါေပမဲ့ ခု နဲနဲေတာ့ ဆင္ခ်င္ရမယ္ဟ၊ ေတာ္ၾကာ တေယာက္ေယာက္ ရိပ္မိသြားလို႔ ျပသနာ တတ္မွာစိုးရတယ္၊ အေျခအေနအရ ၾကည့္လုပ္ရမွာ”
“အင္း မီးလဲ အဲဒါေျပာမလို႔၊ ေျပာမထြက္ဘူး ဦးရာ၊ မေတြ႔ဘဲ မေနႏိုင္လို႔”
“ေအးပါ ငါလဲ မေနႏိုင္ပါဘူး၊ ခုဟာက အပတ္တိုင္းလိုျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့ အိမ္က ရိပ္မိသြားရင္ လုပ္ရကိုင္ရ ခက္မယ္၊ ခု တပတ္ ၂ ပတ္ေလာက္ ခနနားတာေပါ့”
“မီးေတာ့ လြမ္းေနေတာ့မွာ”
“ကြန္ျပဴတာက ေန႔တိုင္း ေတြ႔လို႔ရေနတာဘဲ”
“ကြန္ျပဴတာက လူကိုမွမထိရတာ၊ မီးက ဦးကို အားရပါးရၾကီး လုပ္ျပစ္လိုက္ခ်င္တာ”
“ေအာင္ျမတ္ေလး”
“တကယ္ေျပာတာ”
“သိပါတယ္ သိပါတယ္၊ ေနာက္ဆို ပိုအဆင္ေျပသြားမွာ ညီးကားေမာင္းတတ္သြားျပီးရင္ေလ၊ ခုေတာင္ ေျဖဘို႔ စာေတာ္ေတာ္ရေနျပီမႈတ္လား”
“အင္း၊ ကားေမာင္းတတ္ဘို႔အေရးၾကီးတယ္၊ ေနာက္တပါတ္ ေရးေျဖသြားေျဖမလားလို႔”
“ေအာ္ ငါစဥ္းစားထားတာက ညီး ကားေမာင္းတတ္ရင္ တျခားအလုပ္မလုပ္နဲ႔အံုး၊ ေက်ာင္းတက္ပါလားလို႔၊ Insurance ေရာင္းတဲ့ လိုင္စင္ေျဖလိုက္၊ ျပီး Insurance ေရာင္း၊ အဲဒီအလုပ္က လြတ္လပ္တယ္၊ ညီးနဲ႔ ကိုက္မယ္၊ ျပီးေတာ့ ဟိုသြားဒီသြား အဆင္ေျပတယ္ဆိုေတာ့ ငါနဲ႔ လစ္ရင္ လစ္သလို ေတြ႔လို႔ရတာေပါ့”
“မီးက ဒါေတြနားမလည္ဘူးေနာ္”
“ငါရွင္းျပမွာေပါ့ဟ၊ ညီးက သြက္သြက္လက္လက္လဲရွိ၊ ရုပ္ရည္ကလဲ မိေတာ့ အဲဒီအလုပ္နဲ႔ အဆင္ေျပမွာ၊ ေနာက္ဆို အိမ္ပြဲစား လိုင္စင္ပါ ယူျပီး ပြဲစားထိုင္လုပ္ရံုဘဲ”
“အင္း အဲဒါမ်ဳိးဆို မီးလဲ ဝါသနာပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အဂၤလိပ္လိုကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ေျပာတတ္မွ ဦးရဲ႕”
“လြယ္ပါတယ္ဟာ ေက်ာင္းတက္ရင္း ေျပာပါမ်ား သူ႔ဟာသူ တတ္သြားမွာေပါ့၊ ပူမေနပါနဲ႔ ငါတေယာက္လံုး ရွိပါတယ္”
“ဦးကိုဘဲ အားကိုးရမွာ”
“ေအး ေအး အားလဲကိုး အားလဲယူေပါ့၊ ဟုတ္လား ဟီး ဟီး ဟီး”
“အင္း ခစ္ ခစ္ ခစ္ ခစ္”
“ေအာ္ ဒါနဲ႔ ဟိုေကာင္ေတြ မေန႔က ဖံုးထဲ မက္ေဆ့ခ်္ ပို႔လာတယ္ ဒီတပတ္ စေနေတြ႕မယ္တဲ့”
“ဟင္ ဦးကလဲ မီးနဲ႔က် လာမေတြ႔ဘူး”
“သူတို႔နဲ႔က ညဘက္ ေတြ႕ေနက်၊ အိမ္ကသိျပီးသားေလဟာ၊ ညီးနဲ႔က် ညဘက္ ေတြ႔ဘို႔မွ မျဖစ္ႏိုင္တာ၊ ညီးနဲ႔ ညဘက္ေတြ႔လို႔ရရင္ လာလို႔ရတာေပါ့”
“ဘာလဲ ဟို ဘားကို သြားအံုးမလို႔လား”
“မသိေသးပါဘူး၊ သူတို႔သြားရင္ေတာ့ ေရာက္ခ်င္ေရာက္မွာေပါ့”
“ေရာက္ရင္ တေယာက္ခ်င္းကတဲ့ အခန္းထဲ မသြားရဘူး”
“ဟီး ဟီး ဟီး မသြားပါဘူး၊ အဲဒါထက္သာတာ ညီးဆီမွာရွိတာဘဲ၊ ဘာလို႔ပိုက္ဆံအကုန္ခံမွာလဲ”
“ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဦး အျမင္မွန္ရလာျပီ”
“ညီး သူငယ္ခ်င္း ဂ်နီဖာနဲ႔ေရာ စကားေျပာျဖစ္ေသးလား”
“အင္း တခါတေလ ေျပာျဖစ္တယ္၊ သူလဲ ကိုဂ်င္နဲ႔ အဆင္ေျပေနပံုဘဲ၊ ဦးသိလား”
“မသိဘူးဟ၊ ဟိုတခါေတြ႕ျပီးကတည္းက တခါမွ သူတို႔နဲ႔ မေျပာျဖစ္ဘူး၊ ငါတို႔က အားအား ယားယား တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ဖံုးေျပာေနတာမဟုတ္ဘူးဟ၊ ေတြ႔မွ အေၾကာင္းစံုကို တထိုင္တည္း ေျပာတာ”
“အရက္မူးျပီး အာရိုက္ၾကတာ မို႔လား”
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ”
ႏွစ္ဆယ့္ငါး။
ေတြ႔ေနက် ကိုဂ်င့္ တိုက္ခန္းကိုေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ဆရာေတြက ဘီယာပုလင္း ကိုယ္စီနဲ႔ ျငိမ့္လို႔၊ က်ေနာ့္ကိုေတြ႔ေတာ့
“ဆရာၾကီး ဘယ္လိုလဲ၊ ေနာက္က်လွခ်ည္လား၊ ဘာလဲ မိန္းမက နင္းခိုင္းေနလို႔လား”
ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း မိန္းမကို ဝတ္ၾကီးဝတ္ငယ္ ျပဳစုေနရတဲ့ အထြန္းက သူ႔လုပ္ေနက်အတိုင္း ေျပာေတာ့
“ေဟ့ေကာင္ ေဟ့ေကာင္ အေၾကာင္းသိေတြေနာ္၊ ဒီမွာ ပုလင္းသစ္ ဝင္ဝယ္ေနတာ၊ ေတြ႔လား Tequila Patron တဲ့၊ silver ေနာ္ silver ၊ လာ ေရွာ့ ခ်မယ္၊ ကိုဂ်င္ ဆား နဲ႔ သံပုရာသီး ရွိတယ္မို႔လား”
“ဒီမွာေလ စားပြဲေပၚမွာ အကုန္ရွိတယ္၊ အဘ လဲအျမည္းေတြ ယူလာတာ နည္းတာမဟုတ္ဘူး၊ အထြန္းလဲ ဘီယာေတြသယ္လာတာ”
“ငါသိတယ္ အထြန္းလား ဘီယာေလာက္ဘဲ ဝယ္တတ္တဲ့ေကာင္၊ ဒါေၾကာင့္ ငါအျပင္းဆြဲလာတာ၊ ဟ ဘဲကင္ေတြ၊ အေခါက္ကင္ေတြ အကင္ေပါင္းစံုပါလား၊ ဘယ္ဆိုင္က ဝယ္လာတာလဲ အဘ”
က်ေနာ့္တို႔ အဖြဲ႔မွာ အသက္အၾကီးဆံုးျဖစ္ရံုမက လူကလဲ ျမင္တာနဲ႔ အဘလို႔ ေခၚခ်င္စရာ မို႔ အားလံုးက အဘလို႔ခ်စ္စႏိုး ေခၚရင္း အဘျဖစ္သြားတဲ့ အဘက
“ေန႔လည္က တရုတ္တန္းေရာက္တာနဲ႔ ဆြဲလာတာ”
“ဘာလဲ အဖြားကို သြားပို႔တာလား”
“အဖြားကိုလဲပို႔၊ တရုတ္မေလးေတြကိုလဲ ရွိတ္ ဟဲ ဟဲ ဟဲ”
“သိတယ္ သိတယ္ အဘကေတာ့ ၾကာရင္ အဘူး ျဖစ္ေတာ့မယ္၊ ဟိုသြားရင္လဲ သူဘဲ ထိပ္ဆံုးက စပယ္ရွယ္ခန္း”
“အသက္ၾကီးျပီေလကြာ ေနရတုန္း လူ႔စည္းစိမ္ အျပည့္အဝယူရမွာေပါ့၊ ေတာ္ၾကာ နတ္ျပည္မွာ အဲဒါမ်ဳိး ရွိခ်င္မွရွိမွာ”
“ဟုတ္တယ္ နတ္ျပည္မွာ ဒါမ်ဳိးရွိတာေတာ့ မၾကားဖူးဘူး၊ ဒါထက္ေကာင္းတာဘဲ ရွိမယ္၊ ကဲ ကဲ ခြက္ေတြထုတ္ေလကြာ၊ ေရွာ့ ခ်တဲ့ ပက္ခ်င္ခြက္ ရွိတယ္မႈတ္လား”
“ဒီမွာေလ အကိုကလဲ အဆင္သင့္ဘဲေလ”
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ မေတြ႔လိုက္ဘူးကြ”
“ေဟ့ေကာင္ ကိုဂ်င္ မင္း ဒီေကာင့္ကို ဖားစရာမလိုဘူး၊ ဘာလဲ မင္းကို ေကာင္မေလးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးလို႔ စြပ္ဖားေနတာလား”
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဖားရမယ္ ဖားရမယ္”
“ရျပီ ရျပီ ခ်မယ္ ျပီးမွ မင္းေကာင္မေလး အေၾကာင္းေျပာ”
တေယာက္တခြက္ဝင္သြားျပီး ဘီယာေသာက္ အျမီးစားရင္း စကားဝိုင္း ျပန္သြက္လာတယ္။
“လုပ္ပါအံုး ေကာင္မေလးနဲ႔ မင္းနဲ႔ ခု အေျခအေနဘယ္လိုလဲ”
“ေရလည္ညိေနျပီ အကို”
“ဟ ဘယ္တုန္းက ညိသြားတာလဲ”
“ညိတာကေတာ့ စေတြ႔ကတည္းက၊ တကယ္ေတာ့ အဲဒီညက က်ေနာ္တို႔ ျဖစ္သြားတာ၊ က်ေနာ္က ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့တာ၊ သူလဲ ေသခ်ာေတာ့မမွတ္မိဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ခဲ့တာ ႏိုးလာေတာ့ သူသိတယ္တဲ့”
“မိန္းခေလးကေတာ့ သိမွာေပါ့၊ ဒါနဲ႔ အဲဒီအေၾကာင္း ဒီေကာင္ေတြသိျပီးပလား”
“အင္း အကိုမလာခင္ကေလးကဘဲ သူတို႔နဲ႔ ဒီအေၾကာင္းေျပာေနတာ”
“ကြန္ကရယ္က်ဴေလးရွင္း ကိုဂ်င္၊ ဟဲ ဟဲ ကိုဂ်င္ကေတာ့ ပထမရီးစားနဲ႔ ကြိဳင္တက္ေနတဲ့ ျပသနာ ေျပလည္သြားျပီေပါ့၊ လာ ခ်မယ္ ေနာက္တခြက္”
“ခ်ီးယားစ္”
“သူ႔ကိုေတာ့ က်ေနာ္ တကယ္ခ်စ္တာအကိုရ”
“ထားလိုက္စမ္းပါ၊ အဲဒီေကာင္မက မင္းကို တခ်ိန္လံုး ျပသနာရွာေနတဲ့ဟာ”
“ဟုတ္တယ္ ကိုဂ်င္ရ၊ အဲဒီေကာင္မေလးက မင္းကို တခ်ိန္လံုး ဟိုဟာမလုပ္ရ ဒီဟာမလုပ္ရ၊ မထိရ၊ မကိုင္ရ၊ ကဂ်ီကေၾကာင္နဲ႔ မင္းမို႔၊ ငါသာဆို ျဖတ္ျပတ္လိုက္တာ ၾကာလွျပီ” အဘကလဲ ဝင္ေျပာတယ္။
“မဟုတ္ေသးပါဘူး သူက မင္းကုိ ေကာင္းေစခ်င္လို႔ေျပာတဲ့ဟာ၊ မင္းက စည္းမရွိ ကမ္းမရွိနဲ႔ ေနတာကိုး”
“ေဟ့ေကာင္ အထြန္း မင္းမိန္းမေၾကာက္ရတိုင္း လူမ်ားကိုသြားမေျမွာက္နဲ႔၊ မင္းထိုက္နဲ႔ မင္းကံေန”
“မင္းတို႔ကလဲ မိန္းမအေၾကာင္းမသိဘဲနဲ႔၊ မိန္းမဆိုတာ သူတို႔ကို အလုိလိုက္ေပးမွ ကိုယ္လိုခ်င္တာ ရတာ”
“မင္း အလိုလိုက္တာက လြန္လြန္းပါတယ္”
“ေဟ့ ေဟ့ ဒါ ခ်စ္တာ ခ်စ္တာ၊ ဂ်ီးထဲမွဘဲ ဒါဘဲ င့ါလာလာေျပာေနတယ္၊ တခါတည္း ငါႏွိပ္ေပးတာ ေတြ႔ဘူးျပီး”
“ဟား ဟား ဟား ဟား”
“ကိုဂ်င့္ ေကာင္မေလးက အလိုလိုက္လဲ မရပါဘူး၊ သူက အပ်ဳိၾကီးဇာတာ ပါျပီးသား၊ ဘယ္လိုမွ ျပင္လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး၊ ျဖတ္လိုက္ကြာ၊ သံေယာဇဥ္ မထားနဲ႔ေတာ့”
“ခု ဂ်နီဖာနဲ႔ တြဲေနတာ သူသိသြားလို႔၊ က်ေနာ့္ဆီ မဆက္သြယ္တာ ၾကာျပီ၊ က်ေနာ္လဲ မဆက္သြယ္ရဲဘူး”
“ေအး ေကာင္းတယ္၊ မင္းလဲ မဆက္သြယ္နဲ႔ေတာ့”
“မႈတ္ဘူး အကိုရ ဂ်နီဖာက အရင္က ရီးစားနဲ႔အတူေနဘူးတယ္၊ အတည္ထားလို႔မျဖစ္ဘူးထင္တယ္၊ အဲဒါ အကိုတို႔နဲ႔ တိုင္ပင္မလို႔”
“မင္းကလဲ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ ဒါေတြ မလိုပါဘူး၊ ခု မင္းတို႔ ၂ ေယာက္ အဆင္ေျပရင္ ပီးတာဘဲ”
“ေနအံုး ေနအံုး၊ ကိုဂ်င္ အပ်ဳိစစ္စစ္ ဘဲရွာပါကြာ၊ ဒီမွာ ရွာလို႔မရရင္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ယူကြာ”
“အဘ ျမန္မာျပည္ျပန္ယူလဲ အပ်ဳိစစ္ ရမယ္လို႔ ဘယ္သူအာမခံမလဲ၊ အဘ အာမခံမလား”
“ခုေကာင္မေလးက မင္းကိုယူခိုင္းေနလို႔လား”
“မယူခိုင္းဘူး ကိုထြန္း၊ ဒီလိုဘဲ သူက်ေနာ့္ဆီ လာအိပ္လိုက္၊ က်ေနာ္ သူ႔ဆီသြားအိပ္လိုက္နဲ႔၊ ၾကာရင္ သံေယာဇဥ္ပိုျဖစ္သြားမွာ”
“ေရာ့ ဒီမွာ ေနာက္တခြက္ ခ်ကြာ”
“လုပ္မေနနဲ႔၊ မယူခိုင္းရင္လဲ ဒီတိုင္းဘဲေနေပါ့၊ အေျခအေနၾကည့္ေပါ့၊ မင္းရီးစားေဟာင္းကိုေတာ့ ျဖတ္ရမွာဘဲ၊ အဆင္မွမေျပတဲ့ဟာ၊ ေနာက္ကိစၥ ေနာက္ရွင္း၊ မင္းလူပ်ဳိဘဲ၊ ဘာအေရးလဲ”
“ဟုတ္တယ္၊ ဒီတိုင္းေနကြာ၊ အေျခအေနေစာင့္ၾကည့္၊ ကိုယ့္လက္ထဲ ေရာက္ျပီး သူမေဖါက္ျပန္ရင္ပီးတာဘဲ၊ အဘေျပာသလို ျမန္မာျပည္ ျပန္ယူျပီး ဒီေရာက္မွ ေဖါက္ျပန္ေနရင္ ျပသနာ”
“ေအာ္ အကို၊ အဲဒီ အကိုသြားေတြ႔တဲ့ ဂ်နီဖာသူငယ္ခ်င္းကိုလဲ သူ႔ေယာက္က်ားက ျမန္မာျပည္ျပန္ျပီး ယူလာတာမို႔လား”
“ေအး၊ ငါ့ေယာက္ခမ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေခၽြးမေလ၊ ေကာင္မေလးက ေခ်ာေခ်ာ သြက္သြက္ေလးေနာ္ မဆိုးဘူး”
“ဟုတ္တယ္အကို၊ အဲဒီေန႔ကအကို႔ကို ဆက္ဆံတာ က်ေနာ္ေတာင္တမ်ဳိးထင္တယ္၊ အဲဒီညက အကိုတို႔ ရုပ္ရွင္သြားျပီး ဘာျဖစ္ၾကေသးလဲ”
“ဂ်ီးမွဘဲ၊ ဘာျဖစ္ရမွာလဲဟ၊ ရုပ္ရွင္သြားျပျပီး အိမ္ျပန္ပို႔လိုက္တာေပါ့၊ မင္းတို႔နဲ႔ မသြားခ်င္တာက မင္းကိုအကြက္ထြင္ေပးတာ၊ ဒါေတာင္ မင္းမရိပ္မိဘူးလား”
“သိပါတယ္ အကိုရ၊ ေသခ်ာေျပာျပပါအံုး အကိုနဲ႔ သူဘယ္လို ဘယ္လိုကေန သူ႔ကို ဒီလို သြားေတြ႔ျဖစ္တာလဲ”
“ဒီလို၊ ဟိုတခါသူတို႔ မဂၤလာေဆာင္ ငါတို႔သြားျပီး မိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ့တာ၊ ျပီးေတာ့ သူက ကြန္ျပဴတာ ဝယ္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ အကူအညီေတာင္းရာကေန မိတ္ေဆြျဖစ္ျပီး သူ သူ႔သူငယ္ခ်င္းဆီ လာလည္မယ္ဆိုလို႔၊ ငါက သူ ဘိုဆိုင္ေတြ မစားဘူးေသးဘူး၊ ရုပ္ရွင္လဲ မၾကည့္ဘူးေသးဘူးဆိုလို႔ ဆပ္ေဆာ့ျပီး ေခၚရာကေန ေတြ႔ျဖစ္တာ၊ သူ႔သူငယ္ခ်င္းလဲ ပါမယ္ဆိုေတာ့ အေတာ္ဘဲ မင္းနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးရင္ေကာင္းမယ္၊ ငါတို႔လဲ အေဖၚရတာဘဲ ဆိုျပီး မင္းကို ေခၚသြားတာ”
“အဲ့လိုလား က်ေနာ့္ စိတ္ထင္ အကိုက အဲဒီေကာင္မေလးကို စိတ္ဝင္စားေနတယ္ထင္လို႔”
“ဟဲ ဟဲ ဟဲ ေကာင္မေလးက စိတ္ဝင္စားစရာေတာ့ ေကာင္းသားေနာ္ ေဟ့ေကာင္၊ မင္းေတြ႔တယ္မႈတ္လား သူ႔ပံုစံ”
“အင္း မိေတာ့ ေတာ္ေတာ္မိတယ္၊ ခု ျမန္မာေမာ္ဒယ္ဂဲလ္ေတြလို ပံုမ်ဳိး”
“မျဖစ္ပါဘူးကြာ၊ ကုိယ့္ဟာကိုယ္ ေအးေအးေနတာဘဲ ေကာင္းပါတယ္၊ ေတာ္ၾကာသြားစလို႔ အကုန္ေရွာ့လိုက္ကုန္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ငါေနာက္ပိုင္း သူ႔နဲ႔ကို အဆက္အသြယ္မလုပ္ေတာ့တာ၊ သူ႔ကြန္ျပဴတာ ဝယ္တဲ့ ကိစၥလဲ ျပီးျပီဆိုေတာ့ ဆက္သြယ္ဘို႔ အေၾကာင္းလဲ မရွိေတာ့ဘူး”
“အေပ်ာ္ေပါ့ ဘာျဖစ္လဲ ဆက္လုပ္တာမဟုတ္ဘူး”
“အာ မလုပ္နဲ႔ အဘ၊ မျဖစ္ဘူး၊ ဒါမ်ဳိးက စိတ္ကူးယဥ္လို႔ဘဲေကာင္းတာ တကယ္လုပ္လို႔ မျဖစ္ဘူး၊ အဘသိပါတယ္၊ ေနာက္က ျပသနာေတြ တသီတတန္းၾကီး ဆိုတာ”
“ေဟ့ ေဟ့ အဲဒါက ၾကာျပီ၊ အဲဒီတုန္းက ေကာင္မေလးက ငါ့ကိုလာစလို႔ ျဖစ္ခဲ့တာ၊ အမေလး ေတာ္ေတာ္ရွင္းလိုက္ရတယ္၊ ငါတို႔လင္မယားေတာင္ ကြဲမလို႔”
“ဟား ဟား ဟား ဟား ဒါနဲ႔မ်ား အဘက က်ေနာ့္ကို လာေျမွာက္ေနေသးတယ္”
“မင္းက စာေရးဆရာေလကြာ လူလည္၊ ငါ့တို႔ထက္စာရင္ ပိုလည္လည္ဝယ္ဝယ္ရွိေတာ့ မင္းဖာသာမင္း ျပသနာ ရွင္းတတ္မွာေပါ့”
“ဘယ္ကလာ စာေရးဆရာ ရမွာလဲ၊ က်ေနာ္က ေပါက္တတ္ကရ အေပ်ာ္ေရွာက္ေရးေနတာ၊ ဒီကိစၥက ဘယ္လိုလည္လည္ မရဘူး အဘေရ၊ စမိရင္ ရႈတ္မွာကေတာ့ ရႈတ္မွာဘဲ အေႏွးနဲ႔ အျမန္၊ ေဝးေဝးေနတာဘဲ ေကာင္းပါတယ္”
“ဒါေပမဲ့ မင္းနဲနဲေတာ့ ေရာဂါတက္သြားတယ္မို႔လား၊ မလိမ္နဲ႔ သတၱိရွိရွိ ဝန္ခံ”
“စိတ္ကူးယဥ္ လူၾကီးေရာဂါေပါ့ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ၊ ခ်မယ္ လက္က်န္ အကုန္မွ်ထည့္လိုက္မယ္၊ ဒါနဲ႔ ဟိုကို သြားအံုးမလား၊ ဒါကုန္ရင္”
“မသြားလို႔ျဖစ္မလား၊ ဒီကိုသြားခ်င္လို႔ ဒီလိုလူစုတဲ့ဟာ၊ ေနာက္ဆို ငါတို႔လဲ ဘိေပ်ာက္မဲ့ကိန္း၊ ကိုဂ်င့္ ေကာင္မေလး ဒီမွာလာေနရင္”
“မေပ်ာက္ပါဘူး အဘကလဲ ဂ်နီဖာက နားလည္မႈ႕ရွိပါတယ္၊ ဒီေန႔ေတာင္ သူ႔ကုိပါေခၚမလို႔၊ အဘတို႔ကို အေၾကာင္းစံု မေျပာရေသးလို႔”
“မင္းကလဲ ဘယ္ေလာက္ဘဲ နားလည္လည္ေပါ့၊ ငါ့တို႔အေၾကာင္းေတြ လူသိသြားရင္ ဘယ္ေကာင္းမလဲဟ၊ ဟိုေကာင္ေျပာတဲ့ လူၾကီးေရာဂါေလကြာ ဟား ဟား ဟား ဟား”
“ဒါဆို ခင္ဗ်ားလဲ လူၾကီးေရာဂါအေၾကာင္း ဇတ္လမ္းေလး တပုဒ္ေလာက္ ေရးဗ်ာ၊ မေရးတာ ၾကာျပီဘဲ၊ အပ်င္းေျပဖတ္ရတာေပါ့”
“လာေျမွာက္ေနျပန္ျပီ၊ က်ေနာ္က နဂိုကတည္းက ေရးဘို႔စဥ္းစားေနတာ၊ ေရာဂါ စရကတည္းက ဟား ဟား ဟား ဟား၊ ေဖါက္ျပန္ေရး ဇတ္လမ္းၾကီး ျဖစ္မွာမို႔ စဥ္းစားေနတာ”
“ေဟ့ ေဟ့ ဒါမ်ဳိးက ေဖါက္ျပန္ေရးျဖစ္မွ ဖတ္လို႔ေကာင္းမွာ”
“မႈတ္ဘူးေလဗ်ာ ေတာ္ၾကာ တျခားလူေတြ အတုလိုက္ယူေနမွ”
“ေဟ့ ေဟ့ ေဖါက္ျပန္တာ မေကာင္းဘူးဆိုတာ ခေလးကအစသိတယ္၊ ဘယ္သူမွ အတုမယူဘူး၊ ယူခ်င္တိုင္းလဲ ယူလို႔မရဘူ၊ လူတိုင္းလဲ ေဖါက္ျပန္ေနတာမဟုတ္ဘူး၊ ေဖါက္ခ်င္တဲ့သူက မင္းမေျပာလဲ ေဖါက္မွာဘဲ၊ ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါေျပာတာ မဟုတ္ဘူးလား၊ ဒီေကာင့္ကို ေရးခိုင္းကြာ”
“ဟုတ္တယ္ ေရးဗ်ာ၊ အကိုေရးျပီးရင္ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔လံုး အကို႔ ကို စပယ္ရွယ္ခန္းအတြက္ ဒကာခံမယ္ ဟုတ္တယ္မို႔လား”
“ေအး ခံမယ္ကြာ၊ မင္းသာပီးေအာင္ေရး”
“ေဟ့ ေဟ့ တခါတည္းကို မင္းတို႔ ၃ ေယာက္ မွ်ခံလို႔မရဘူး၊ တေယာက္တခါ၊ ငါ ၃ ခါဝင္မယ္၊ အဲဒါဆို ေရးမယ္”
“ခံမယ္ဗ်ာ”
“ခ်မယ္ကြာ ဒါဆို ေရးမယ္၊ ခ်ကြာ ဒါကုန္ရင္ သြားမယ္ ဘယ္သူကားေမာင္းမလဲ”
“က်ေနာ္ေမာင္းမယ္”
–
–
–
ဒါနဲ႔ဘဲ ေနာက္ေန႔ အမူးေျပေတာ့ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ထိုင္ရင္း စာ စရိုက္မိတယ္။
လူၾကီးေရာဂါ
တစ္။
မီးကိုစေတြ႔တာကေတာ့ မထူးဆန္း။ သာမန္ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ သေဘာမ်ဳိး။ . . . . .
ဟုတ္ကဲ့။ အစကေနဘဲ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါေတာ့ ခင္ဗ်ာ။
နားပါအံုးမယ္။
ေမာင္ေဇာ္ဦး
လူၾကီးေရာဂါ အပိုင္း ၄
Reviewed by ဆရာႀကီး
on
October 02, 2018
Rating:
Reviewed by ဆရာႀကီး
on
October 02, 2018
Rating:
No comments: