“ မေဟာင္းတဲ့အခ်စ္” ( ၂ )

“ မေဟာင္းတဲ့အခ်စ္” ( ၂ )

အေတြ႔အႀကံဳ မရွိေသးေသာ ေအာင္ခန္႔ သူၾကည့္ဖူးသည့္ ဇာတ္ကားထဲကလို ကလ်ာ့ ႏုတ္ခမ္းကို ဆြဲစဳတ္လိုက္သည္။ ကလ်ာက တြန္းလိုက္ျပန္သည္။
“ေအာ္..မင္းမလဲ ခိုးခ်င္တာကျပာလို႔ လက္ကခ်ာလို႔ ဆိုသလိုျဖစ္ေနျပီ…နမ္းတယ္ဆိုတာ မိန္းခေလး ေအာက္ ႏွတ္ခမ္းကိုပဲ သၾကားလံုး စုတ္ျပီး ငံုသလို ငံုရတယ္…”
ဟုေျပာကာမွ ေအာင္ခန္႔ ရွက္သလိုလို ျဖစ္မိသည္။ ကလ်ာ့ ပါး ၂ ဖက္ကို လက္ႏွင့္ ထိန္းရင္း ေစာေစာက ကလ်ာေျပာသလို ေအာက္ႏုတ္ခမ္းေလး အသာ စုတ္လိုက္သည္။ ကလွာက အလိုက္သင့္ ဆိုသလို ေအာင္ခန္႔ အေပၚႏုတ္ခမ္းကို ျပန္စုတ္ေလသည္။ ခဏၾကာေတာ့ ကလ်ာ လ်ာႏွင့္ ေအာင္ခန္႔ႏုတ္ခမ္းကို သပ္ရင္း ပါးစပ္ထဲသို႔ ထိုးထည့္ေပးေလသည္။ အေျခအေန ေျပာင္းလာေသာ အနမ္းေၾကာင့္ ေအာင္ခန္႔ အလိုက္သင့္ ဆိုသလို လွ်ာကို ျပန္စုပ္ရင္း နမ္းေနမိသည္။ ကာမ ဒီကရီ တတ္လာျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေအာင္ခန္႔ ကလ်ာ ႏို႔ကို အေပၚမွ ညွစ္လိုက္သည္…။
“အား..မရမ္းမညွစ္ရဘူးေလ..နာတာေပါ့…ျပီးေတာ့ အက်ီ ၤေတြ ေၾကမြကုန္မယ္…ခဏေနအံုး အက်ီ ၤ ခၽြတ္လိုက္အံုးမယ္..”
ဟု ဆိုကာ အက်ီ ၤ ကို ခၽြတ္ေနေလသည္။ ေဘာ္လီပဲ က်နိေတာ့ေသာ ကလ်ာ အေနာက္ကိုလွည့္ရင္း ေဘာ္လီခ်ိတ္ ျဖဳတ္ခိုင္းေလသည္။ တခါမွ ေဘာ္လီခ်ိတ္ မျဖဳတ္ဖူးတာေၾကာင့္ ေအာင္ခန္႔ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ခၽြတ္မရ ….ေဘာ္လီခၽြတ္ျပီးသြားေသာအခါ ကလ်ာ ေရွ႔သို႔ ျပန္လွည့္လိုက္သည္။ ကလ်ာ၏ လံုးက်စ္ေနေသာ ႏို႔ကို ျမင္ေသာ အခါ ေအာင္ခန္႔မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ ကလ်ာကို တြန္းလွဲကာ…ႏို႔သီးေခါင္းကို စုတ္ယူလိုက္သည္။ ကလ်ာ ေကာ့တတ္လာေသာ္လဲ လူပ်ိဳ ႏြားသိုးႀကိဳးပ်က္၏ စုတ္အားေၾကာင့္ နိဳ႔သီးေခါင္းေလး နာတတ္လာသည္။
“အီး…အင္း..ေစာေစာက နမ္းသလိုပဲ အသာေလး လုပ္ရတယ္ကြ ..မင္းနဲ႔ေတာ့ ခက္ေနျပီ..”
“အမရယ္..သင္ေပးမွေတာ့ အကုန္သင္ေပးေတာ့ေနာ္…”
ကလ်ာ မ်က္ေစာင္းေလး တခက္ထိုးလိုက္ရင္း……ပက္လက္လွဲေနရာမွ ထလိုက္သည္။ျပီးမွ ေအာင္ခန္႔ JJ ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခ်လိုက္သည္။ ေထာင္မက္ေနေသာ လီးႀကီးမွာ တဆက္ဆက္ လႈပ္ေနသည္။ လီးထိပ္မွာလဲ လေရၾကည္မ်ားႏွင့္..ကလ်ာ ဘာမေျပာ ညာမေျပာ ေအာင္ခန္႔ လီးကို ကုန္းစုတ္လိုက္သည္။ ပါးစပ္၏ အေႏြးဓါတ္တို႔က ေအာင္ခန္႔ တကိုယ္လံုးျပန္႔ႏွံသြားသည္။လက္တဖက္ကလဲ ထုေပးေနျပီး ပါစပ္စုတ္အားတို႔က ပါးခ်ိဳင့္ဝင္ေအာင္ စုတ္ေနသည္။
“အမ….အ…မ …ဆက္မလုပ္နဲ႔ေတာ့…က်ေနာ္ျပီးေတာ့မယ္…..”
ထိုအခါမွ ကလ်ာ အစုပ္ရပ္ရင္း ေလးဘက္ေထာက္လိုက္သည္။စကပ္အတို ဝတ္လာတာေၾကာင့္ လံုးေနေသာ ဖင္ႀကီးႏွင့္ အတူ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အနဲငယ္ျမင္ရသည္။ ေအာင္ခန္႔ စကပ္ကို အသာ မတင္လိုက္သည္။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို တျဖည္းျဖည္းခၽြတ္လိုက္သည္။ ဖုတ္ဖုတ္ေနရာတြင္ ေအာင္ခံေဘာင္းဘီႏွင့္ ကပ္ျပီး ခၽြတ္လိုက္ရာ ေအာက္ခံေဘာင္ဘီႏွင့္ ေစာက္ဖုတ္ၾကား ေစာက္ရည္ၾကည္တို႔ မွ်င္တန္းေနေသးသည္။ ေစာက္ပတ္နံ ခပ္သင္းသင္က လီးကို ေထာင္သည္ထက္ေထာင္ေစေလသည္။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီပင္ အဆံုးထိ မခၽြတ္ႏိုင္ ေအာင္ခန္႔ ေစာက္ပက္ကို လွ်ာႏွင့္ ယက္မိေတာ့သည္။ ခ်ဥ္ခ်ဥ္ ငံငံ အရသာက ဘာအရသာႏွင့္မွ မတူ ေကာင္းမြန္လွသည္။ ေစာက္ဖုတ္အကြဲထဲ လွ်ာႏွင့္ ထိုးလိုက္သည့္ အခါ ႏူးညံေသာ အထိအေတြ႔ႏွင့္ အရသာ ပိုစူးလာေလသည္။ ေအာကားေတြသာ ၾကည့္ဖူးျပီး အျပင္မွာ တကယ္မျမင္ဖူးေသာ ေစာက္ဖုတ္ကို အသာျဖဲၾကည့္လိုက္သည္ နီေထြးေထြး ေရာင္ႏွင့္ ေစာက္ဖုတ္ အကြဲေၾကာင္းေအာက္ ေစာက္ရည္မ်ားႏွင့္ ခပ္ခၽြဲခၽြဲျဖစ္ေနေသာ ထိပ္ေလး ခပ္ညိုညိုရွိေသာ ေစာက္ပတ္ အတြင္း ႏုတ္ခမ္းသား ၂ ခု..။ ထို အရာကို ေအာင္ခန္႔ လက္ညိုးေလးႏွင့္ ထိလိုက္ေတာ့ ကလ်ာ ဆက္ခနဲ ျဖစ္သြားသည္္။ လက္ညိဳးေလးကို အကြဲတေလွ်ာက္ပြတ္လိုက္ေတာ့ ေစာက္ရည္မ်ား က်လာေလသည္။ လက္ညိဳးေလးႏွင့္ ဟို စမ္းစမ္း ဒီစမ္းစမ္း အေပါက္ေလးကိုရွာေလ ကလ်ာ က တအီးအီး ..တအဲအဲ ႏွင့္ ဖီးတတ္ေလ ျဖစ္ေနသည္။ ေအာင္ခန္႔ ရုတ္တရက္ ဆိုသလို လက္ညိဳးက ေစာက္ေခါင္းထဲ ဝင္သြားေလသည္။ ကလ်ာ တေယာက္ တဆက္ဆက္ တုန္ေနေတာ့သည္။ ေအာင္ခန္႔လဲ လက္ညိဳးထုတ္ျပီး လီးႏွင့္ အေပါက္တည့္တည့္ ဟု ထင္ေသာ ေနရာကို ထိုးထည့္လိုက္သည္။ ထိုးတုန္းကေတာ့ အေပါက္တည့္တည့္ ဟု မွန္းထိုးလိုက္ေသာ္လဲ လေရႏွင့္ ေစာက္ရည္တို႔ေၾကာင့္ အေပါက္လြဲကာ ေစာက္စိကို ေခ်ာ္ထိုးမိသည္။ ေအာင္ခန္႔ မလိုးဖူးသည္သာရွိသည္ ဝင္မဝင္ေတာ့ သိသည္။ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္ထိုးျပန္သည္ ထပ္ေခ်ာ္ျပီး ေစာက္စိ ကို ထိမိျပန္သည္။ တတိယ အႀကိမ္ လြဲျပီးသည့္ေနာက္ ကလ်ာ စိတ္မရွည္ေတာ့..။ေခ်ာ္ထိုးမိတိုင္း ေစာက္စိကိုထိျပီး လီးႏွင့္ ေစာက္ပတ္ကို ပြတ္ဆြဲမိသလိုျဖစ္တာေၾကာင့္ ကလ်ာ ေစာက္ပတ္ကလဲ ယားလွျပီ….လူပ်ိဳအစစ္ အေပါက္ေပ်ာက္ေနတာ ေၾကာင့္
“မင္း ပက္လပ္လွန္လိုက္ေတာ့…ငါပဲ လုပ္ေပးေတာ့မယ္…”
ဟု စိတ္မရွည္ေသာ ေလသံႏွင့္ေျပာေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ ဘာမွ မေျပာေတာ့ပဲ ပက္လပ္လွန္လိုက္သည္။ ေထာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးက ဒံုးပ်ံထိပ္ဖူးႀကီးလို ေထာင္မတ္ေနသည္။ကာမဆိပ္တတ္ေနေသာ ကလ်ာ ရွက္မေနေတာ့ပဲ..ထီးထိပ္ကို ကိုင္ကာ ေစာက္ပက္ အဝတြင္ေတ့ျပီး တျဖည္းျဖည္း ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ေအာင္ခန္႔ ေခါင္းေလးေထာင္လာသည္ မထိ ဖီးတတ္လာေလသည္။ တရစ္ခ်င္း တထစ္ခ်င္း ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ ထင္သြားေသာ ခံစားခ်က္ ႏွင့္ ႏူးညံ့ေသာ ေစာက္ေခါင္း၏ အထိအေတြ႔က အေတာ္ကို ေကာင္းမြန္ေလသည္။ကလ်ာလဲ ေခါင္းေလးေမာ့ရင္း ဖီးခံေလသည္။ ေစာက္ရည္ႏွင့္ လီးေရတို႔က ေအာင္ခန္႔ ၏ က်ိဳးတို႔က်ဲတဲ လီးေမႊးမ်ားတြင္ရႊဲႏွစ္ေနသည္။ ကလ်ာလဲ အေပၚမွ ေနျပီး ျမင္းစီးေနသလို ေဆာင္ခ်က္ျပင္းျပင္းႏွင့္ ေဆာင့္ေလသည္။ အခ်က္ ၅၀ ေလာက္ေဆာင့္ျပီးေသာအခါ..
“အား …အမ…က်ေနာ္….ျပီးေတာ့မယ္…..ျပီး….”
ဟု ေအာင္ခန္႔ ေျပာသံၾကားေသာ အခါ ကလ်ာ ေစာက္ပတ္မွ လီးက္ု ခၽြတ္ျပီး ပါးစပ္ႏွင့္ ဆက္ငံုကာ စုတ္ေပးေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ လီးရည္တို႔ ကလ်ာ ပါးစပ္ ျပည့္လုနီးနီး အထိ အရွိန္ႏွင့္ ပန္းထုတ္လိုက္ေလသည္။သုတ္ရည္မ်ားကို တစ္ရူးထဲေထြးထည့္ျပီး ေနာက္ အသစ္တရြက္ယူကာ..ေအာင္ခန္႔ လီးကို သုတ္ေပးေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ကေတာ့ မထႏိုင္ေသး..။ပက္လပ္ေနေသာ ေအာင္ခန္႔ ရင္ထဲ ကလ်ာ လွဲခ်လိုက္ေလသည္။ထို အခ်ိန္ အိမ္တံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္ရသည္။

ေအာင္ခန္႔အေမက ေစ်းဝယ္ရင္း ဆရာမအတြက္ေရာ သားျဖစ္သူေအာင္ခန္႔ စားရန္ သစ္ေတာ္သီး ဝယ္ခ့ဲေလသည္။အိမ္ေရာက္သည္ႏွင့္ ေစ်းျခင္းေတာင္းခ်ကာ သစ္ေတာ္သီးလွီးလိုက္ေလသည္။ သစ္ေတာ္သီး စိတ္ျပီေသာ အခါ ပန္းကန္ထဲထည္႔ရင္း ေအာင္ခန္႔ အခန္းသို႔ ဝင္လိုက္သည္။
“ကဲ နားလည္ျပီေနာ္…ဒီေလ့က်င့္ခန္းေလး လုပ္လိုက္.”
“ဟုတ္ကဲ့ အမ..”
ဟု ေျပာဆိုေနေသာ ဂိုက္ဆရာမေလး ကလ်ာ ႏွင့္ သားျဖစ္သူ ေအာင္ခန္႔အား ေတြ႔ေလသည္။
“ဆရာမ နဲ႔ သား စားဖို႔ သစ္ေတာ္သီးဝယ္လာတယ္ စားလိုက္ပါဦးေနာ္..”
“ဟုတ္ ..အန္တီ ေက်းဇူးပါပဲ”
ဟု ဆိုကာ ပန္းကန္လွမ္းယူလိုက္ရင္း ေအာင္ခန္႔ ေရးေနသာ စာမ်ားကို ကလ်ာ တစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ပန္ကန္ေပးျပီး ျပန္ထြက္သြားေသာ အခါမွ ေအာင္ခန္႔ႏွင္ ကလ်ာ တို႔ ေဘာင္းဘီ ျပန္ဝတ္ၾကသည္ကိုေတာ့ ေအာင္ခန္႔ အေမ မသိႏိုင္ေတာ့ျပီ မဟုတ္ပါလား..။ ။

ဂိုက္ဆရာမေလး ကလ်ာႏွင့္ ၁၀တန္းေက်ာင္းသားေအာင္ခန္႔ တို႔ အေျခအေနက အေတာ္ကိုပင္တိုးတတ္ ခဲ့သည္။ ဘယ္ေလာက္တိုးတတ္သလဲဆိုရင္ကလ်ာ မလာတဲ့ရက္ဆိုရင္ ေအာင္ခန္႔ အေမထံမွ စာေမးရန္ ဖုန္းေတာင္းျပီး Message နွင့္ Sex chat လုပ္ၾကသည္။ အားမရလွ်င္ ဖုန္းေျပာျပီး Phone Sex လုပ္ၾကသည္။ ဒါတင္မက ေအာင္ခန္႔ ကို စာေမးလို႔ရရင္ လီးစုတ္ေပးသည္။ တခါတေလ ကလ်ာ ေအာင္ခန္႔လေရကို မ်ိဳခ်တတ္ေသးသည္။ ေအာင္ခန္႔ကလဲ က်န္ေသာ ဘာသာရပ္မ်ားကို မရပဲရွိရင္ရွိမည္။ ကလ်ာ သင္တဲ့ ဘာသာကေတာ့ ေမးသမွ်ရေလသည္။ အနဲဆံုးေတာ့ မလုပ္ရဘူးဆိုေသာ ေန႔ေတြဆို ႏို႔စို႔တာ နမ္းတာ အဖုတ္ႏိုက္တာ ေလာက္ေတာ့ ေအာင္ခန္႔ လုပ္ေနက် …ကလ်ာ လာတဲ့ အခ်ိန္ကိုပဲ ေအာင္ခန္႔ ေမွ်ာ္ေနတတ္သည္။ ကလ်ာကလဲ သူ႔မရီးစားႏွင့္ အဆင္ေျပသည္ဟုမရွိေတာ့။ သူမရီးစားက အလုပ္ကိုပဲ စိတ္ဝင္စားသူျဖစ္သည္။ အရင္ကေတာ့ အလုပ္ဟုဆိုလွ်င္ကလ်ာ သည္းခံေပးသည္။ ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ျဖစ္ျပီး ေနာက္ပိုင္း သူမရီးစားက အလုပ္ဆိုလွ်င္ ကလ်ာ ခြင့္မလြတ္ေတာ့။အခုလဲ ေအာင္ခန္႔ ကလ်ာဆီကို ဖုန္းဆက္ေနသည္။
“ဟယ္လို အမ …”
“အင္း ေမာင္ေလးေျပာ…”
“အမ အခု ဘယ္မွာလဲ”
“အိမ္မွာေပါ့…”
“ဘယ္သူရွိလဲ အမ အိမ္မွာ”
“ဘယ္သူမွ မရွိပါဘူးရွင္…ဘာလဲ…လိုခ်င္ျပန္ျပီလား.ကိုယ္ေတာ္”
“ဟဲ..ဟဲ.. အမကလဲ ..”
“ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ မေန႔က အႏိႈက္ေကာင္းလို႔ ဆီးေအာင့္ေနျပီရွင့္…ဒီေန႔ေတာ့ ေတာ္ျပီေနာ္”
“အာ အမကလဲ ဒီမွာ က်ေနာ္က ကိုင္ေတာင္ထားျပီးျပီ..”
“ကိုင္ထားျပီးလဲ ေမာင္ေလးၾကည့္ေနက် ကားေလးၾကည့္ျပီး လုပ္လိုက္ေပါ့..”
“အမ အသံ မၾကားရရင္ ဘယ္ ဖီးတတ္မလဲ …အာ့ဆိုလဲ ထားပါေတာ့ ေအာင္းထားလိုက္ေတာ့မယ္ အမလာေတာ့ အဝေသာက္ရတာေပါ့…ဟဲ ဟဲ..”
“အက်င့္ပုတ္ေလး ဘယ္သူကလုပ္ေပးမယ္ေျပာလို႔လဲ..”
“ေအာ္ ဒါနဲ႔ ..အမ က်ေနာ္ကို ဆုခ်ဖို႔ျပင္ထားေတာ့..”
“ဘာလို႔..”
“အမ ေျပာထားတာ မွတ္မိလား ေက်ာင္းစာေမးပြဲမွာ အမသင္တာ ဂုဏ္ထူးထြက္ရင္ ဆုခ်မယ္ဆို..”
“အင္းေလ ..Report Card ရျပီလား ..ဂုဏ္ထူးထြက္တယ္ေပါ့..”
“ဟုတ္ ထြက္တယ္ေလ ..အဲဒါေၾကာင့္ ဆုခ်ဖို႔ လုပ္ထားလို႔ ေျပာတာေပါ့…”
“ဟုတ္ပါျပီတဲ့ရွင္…ကဲ ဘာလိုခ်င္လဲ ေျပာ…”
“တကယ္ေျပာရမွာလား အမ”
“အင္း ေျပာေလ..”
“အမ စာသင္ခ်ိန္ တခ်ိန္လံုး အမနဲ႔ လိုးခ်င္တယ္..”
“အို…ေမာင္ေလးကလဲ…”
“ဘာလဲ မေပးဘူးလား …”
“ေရာက္မွ ေျပာမယ္ကြာ…ေနာ္…ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္..”
“မရွက္ပါနဲ႔ အမရယ္ က်ေနာ္ အားေဆးေသာက္ထားလိုက္မယ္ ဒါပဲေနာ္” ဟုဆိုကာ ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့သည္…

ကလ်ာ ဒီေန႔ ထြက္လာရတာ ကိုယ့္ဟာ့ကို မလံုမလဲ ။ ကုတ္အက်ီ ၤ အရွည္ႏွင့္ စာအုပ္အခ်ိဳ႔ပိုက္ကာ ထြက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ကုတ္အက်ီ ၤ လက္ရွည္မို႔ လံုျခံဳသည္ဟု ထင္ရေသာ္လဲ ထိုကုတ္အက်ီ ၤေအာက္တြင္ အဝတ္ႏွင္တူတယ္ဆိုလို တခုမွ မပါ။ အဖုတ္ေမြးတို႔ကလဲ ဒီမနက္ကမွ ကိုယ္တိုင္ရိတ္ခဲ့လို႔ အေမြးပါသည့္အတြက္္ ေလတိုက္ရင္ အဖုတ္က ေအးကနဲ..ဘယ္သူမွ မသိေသာ္လဲ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ သိေနသည့္အတြက္ ရွက္ရွက္ႏွင့္ ဖီးတတ္ေနေသာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာက ပန္းႏုေရာင္ပင္ သန္းေနေသး၏..လမ္းေလ်ာက္လွ်င္ ကုတ္အက်ီ ၤက လႈပ္သျဖင့္ အရင္ ေဘာ္လီပါသည့္အတြက္ ဘာမွ မျဖစ္ေသာ္လဲ ယခုေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္တိုင္း ကုတ္အက်ီ ၤ အသားက ႏို႔သီးေခါင္းႏွင့္ လာလာ ပြတ္မိေနေသးသည္။ ႏို႔သီးေခါင္းမိေလ အဖုတ္မွ ယားေလ အရည္ကထြက္ေလ ႏွင့္ အေတာ္ပင္ အေနရခက္ေနသည္။ ထိုသို႔ဝတ္လာျခင္း အႀကံက ခၽြတ္ရလြယ္ျပီး ျပန္ဝတ္ရလြယ္ေသာေၾကာင္း ျဖစ္သည့္အျပင္ ေအာင္ခန္႔ကိုလဲ ဆုခ်ရန္ လဲ ပါသည္။ အေရးထဲ ကားကမလာ..လာသည့္ကားကလဲ ၾကပ္သိပ္ေနသည္။သို႔ေသာ္ မတတ္ႏိုင္ ကားၾကပ္လဲ အခ်ိန္ေနာက္က်မည္စိုးေသာေၾကာင့္ တတ္လိုက္ လာခဲ့သည္။ ၃ မွတ္တိုင္သာ စီးရမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အေပါက္နားမွာပင္ စီးခဲ့သည္။ တတ္ျပီး သိပ္မၾကာခင္ပင္ ကလ်ာ့နားသို႔ ေယာက်ာၤးတေယာက္ ေနာက္က ကပ္ေနသည္ကို သတိထားမိေလသည္။ ေအာ္ သူေနာက္မွတ္တိုင္ဆင္းေတာ့မလားဟု ကလ်ာ အနဲငယ္ ဖယ္ေပးလိုက္သည္။သို႔ေသာ္ ထိုသူလဲ ကလ်ာ တိုးသည့္ဘက္သို႕လိုက္တိုးေနသည္။ ကလ်ာ အေျခအေန မဟန္ေတာ့မွန္းသိေသာ္လဲ ေနာက္ ၃ မွတ္တိုင္ပဲမို႔ သည္းခံေနလိုက္သည္။ ဒါကို ဟိုလူက သူကို အခြင့္ အေရးေပးသည္အထင္ႏွင့္ တန္းကိုင္ထားေသာ လက္တဖက္ ခ်လိုက္ျပီး ကလ်ာ ဖင္နားေလးကို အကဲစမ္း ပြတ္သပ္ေနျပီျဖစ္သည္။ ကလ်ာ ထိုလူကို တခ်က္လွည့္ၾကည္လိုက္သည္။ ထိုလူကေတာ့ သူမဟုတ္သလိုရုတ္တည္ႀကီးျဖင့္..။မီးပိြင့္ကလဲ ဒီေန႔မွ ၂ ခါရွိျပီ ..မိေနျပန္သည္။ ထိုလူမွ ကလ်ာ ဖင္ကို ပြတ္ေနရာမွ တျဖည္းျဖည္း အေရွ႔ေရာက္လာေလသည္။ ကလ်ာ တတ္ႏိုင္သမွ် ကိုယ္ေလးကို က်ံဳရငိး ကာကြယ္ေသာ္လဲ ထိုလူလက္မွာ ကုတ္အက်ီ ၤ ထဲသို႔ပင္ေရာက္ေနေလျပီ။ ဘာမွ မဝတ္ထားေသာ ကလ်ာ တေယာက္ ေပါင္အသာေလး လိမ္ျပီး တန္းကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုတ္ထားေလသည္။ ထိုလူကလဲ အေတြ႔အႀကံဳရွိဟန္တူသည္ ေပါင္းေလး တေလွ်ာက္ ပြတ္ျပီး အေပၚသို႔ တျဖည္းျဖည္းတတ္လာေလသည္။ ကလ်ာ တေယာက္ ကုတ္အက်ီ ၤဝတ္လို ပူတာလား ..လူက်ပ္လို႔ပူတာလား အႏိႈက္ခံရလို႔ ပူတာလားမသိ ေခၽြးမ်ား က်လာေလသည္။ ထိုလူ ေပါင္ကို ပြတ္သပ္ေနေတာ့ ကလ်ာ ေျခလိမ္ထားသည္က အနဲငယ္ အားေလ်ာ့ သလို ျဖစ္သြားသည္ ။ဒီ အခြင့္အေ၇းကို ေစာင့္ေနေသာ ထိုလူသည္ ကလ်ာ့ အဖုတ္ေလးကို လက္ခလယ္ႏွင့္ ပြတ္ဆြဲလိုက္သည္။ ယခင္ကတည္းက ေစာက္ရည္ထြက္ေနေသာ ကလ်ာ၏ အဖုတ္ထဲ ထိုလူလက္ခလယ္က တစ္ဆစ္ေလာက္ဝင္သြားသည္။ လက္ကို အျငိမ္မေနပဲ သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္ ပြတ္လိုက္ဆြဲလိုက္ လုပ္ေနသည္။ ကလ်ာ့ဖင္ကိုလဲ အေနာက္မွ ထိုလူ႔လီးႀကီၚႏွင့္ ေထာက္ထားေသး၏။ ကလ်ာ ..စိတ္ရိုင္းတို႔က ထိုေနရာတြင္ပင္ ထိုလူအား ကုတ္အက်ီ ္ လွမ္ျပီး ကုန္းေပးလိုက္ခ်င္ေတာ့သည္။ ကလ်ာ တေယာက္ စပယ္ယာ၏ မွတ္တိုင္ေအာ္သံကိုသာ စိတ္ထဲတြင္ ေရတြက္မွတ္သား မိေတာ့သည္မဟုတ္ပါလား။ ။

မွတ္တိုင္ေရာက္လို႕ ကလ်ာ တေယာက္ ခပ္သုတ္သုတ္ ဆင္းလာေသာ္လဲ အေနာက္မွ ထိုလူ ပါလာေသးသည္။ ကားေပၚမွာတုန္းက ကလ်ာ့နား နားကပ္ျပီး ညီမေလး လိုက္ခဲ့ပါလား ေကာင္းေအာင္လုပ္ေပးမယ္..ဟု မၾကားတၾကား ကပ္ေျပာခံရေသး၏ ေအာင္ခန္႔ အေပၚသို႔ေရာက္ေအာင္ ခပ္သုတ္သုတ္ တတ္ခဲ့ေလသည္။ အိမ္ထဲဝင္ဖို႔ ေအာင္ခန္႔အေမ တံခါ လာဖြင့္ေပးလို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္။ ထိုလူက အေနာက္က ကပ္ပါလာတာကိုး။ ဘယ္မိန္းခေလးမဆို မည္မွ်ေလာက္တဏွာႀကီးႀကီး လူစိမ္းေနာက္လိုက္ အလိုးခံဖို႔ ဆိုတာ ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္မွန္း ထိုလူသိသင့္သည္ဟု ကလ်ာ စိတ္ထဲမွာ ေျပာေနမိသည္။ ေအာင္ခန္႔ အေမက ဝမ္းသာအားရျဖင့္
“ဆရာမကို ေစာင့္ေနတာ …ဒီမွာၾကည့္ပါဦးဆရာမရယ္…ဆရာမ သင္တဲ့ ဘာသာ ဂုဏ္ထူးေတာင္ပါတယ္..သား အရင္ကဆို ဒီဘာသာက အျမဲ ေအာင္မွတ္ရရံုပဲရတာ…”
“သူက်ိဳးစားမႈေပါ့ အန္တီရယ္…က်မက သင္ရံု သင္ေပးႏိုင္တာ ..”
“ေအာ္ …ဆရာမ ..သားက သူ႔အခန္ၚထဲမွာ ဆရာမကို ေမွ်ာ္ေနတယ္ ၾကြားရေအာင္တဲ့…”
“ဟုတ္ ..က်မ အခုပဲ ဝင္ေတာ့မွာပါ..”
“ဆရာမေရ..နားညီးဖို႔သာျပင္ထားလိုက္ေတာ့ သားက သူ စာေမးပြဲဘယ္လိုေျဖေၾကာင္း အစ အဆံုး ေျပာပါလိမ္မယ္…ဒီကေလးက ကေလးစိတ္မကုန္ေသးဘူး ဆရာမရဲ႔”
ကလ်ာ ေခါင္းေလးသာျငိမ္ျပရင္း အင္း ..နားညီးမွာမဟုတ္ဘူး…ေသးေပါက္ခ်ိန္သာ မရမွာ…ခိခိ.. ကိုယ္အေတြးႏွင့္ ကိုယ္ ျပံဳးလိုက္မိသည္။ကေလးစိတ္မကုန္တာေတာ့ မွန္လိမ္မယ္ လူကိုေတြ႔တာနဲ႔ ႏို႔စို႔ခ်င္ေနတဲ့သူ..ဟု စိတ္ထဲမွ ျပန္ေျပာရင္း ေအာင္ခန္႔ အခန္းထဲဝင္လာခဲ့ေတာ့သည္။

ေအာင္ခန္႔အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ကလ်ာ ထိုင္မထိုင္ရေသး။ ေအာင္ခန္႔မွ…
“ဟဲ..ဟဲ..အမ Report Card ေတြ႔ျပီးျပီမဟုတ္လား ..”
“ရူး…တိုးတိုးေျပာပါ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာရယ္ ..မင္းအေမၾကားသြာအံုးမယ္..”
“ဒါဆို ဆုေပးမယ္ေပါ့..ဟီး….”
“လူဆိုးေလးေနာ္…”
ဟု ေျပာေနတုန္းပင္ရွိေသးသည္ ေအာင္ခန္႔ မတ္တပ္ရပ္ေနေသာ ကလ်ာ့နားကို ေရာက္လာျပီး ကုတ္အက်ီ ၤကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ မိေမြးတိုင္း ျဖစ္သြားေသာ ကလ်ာ့အားၾကည့္ျပီး ေအာင္ခန္႔ ေပ်ာ္သြားသည္။ အဖုတ္ေမြးေတြက အရင္ကလို ခပ္က်ဲက်ဲ မဟုတ္ေတာ့ပဲ ေျပာင္ေျပာင္ေလးႏွင့္ ေဖာင္းေဖာင္းေလးျဖစ္ေနသည္။ ဂြဆံုတြင္ အဖုတ္ကြဲရာေလးမွ အပ ဘာမွ မရွိ။ ေအာင္ခန္႔ ဒူးေထာက္ျပီး ကလ်ာ့ေျခ တဖက္ကို ပုခံုးေပၚတင္ကာ အဖုတ္ေလးကို လွမ္းနမ္းလို္က္သည္။ အရင္ကလို ေစာက္နံ႔ သိပ္မရေတာ့ ေမႊးေနသည္ဟုပင္ထင္ရသည္။ ကလ်ာတေယာက္ နံရံကို မွီရင္း ေစာေစာက အႏီႈက္ခံထားရသည့္ အရွိန္ႏွင့္ အခု ေအာင္ခန္႔ ယက္ျပီး ေစာက္စိကို စုတ္ေပးေနေသာ အရွိန္ေရာျပီး ဖီးတတ္ကာ ေအာင္ခန္႔ ေခါင္းကို ကိုင္လိုက္သည္။ ေပါင္ၾကားထဲ အတင္းကပ္ထားမိသည္။ ေအာင္ခန္႔အထင္ ကလ်ာ ေစာက္ရည္မ်ား ယခင္ကထက္ပိုမ်ားေနသည္ဟု ထင္မိသည္။ ေပါင္မွာလဲ ေစာက္ရည္ စီေၾကာင္း လက္ ၂ လံုးခန္႔ အရွည္ စီးေၾကာင္းတခု…ေအာင္ခန္႔ ယက္ေနရာမွ မေနႏိုင္ေေတာ့ပဲ ရုတ္တရတ္ မတ္တပ္ရပ္ရင္း လီးႀကီးကို ကလ်ာ့ အဖုတ္ထဲ ေဆာင့္ျပီးထိုးထည့္လိုက္သည္။
အားးးးး……….
အသံအနည္းငယ္က်ယ္သြားသည္..
“အမ ကလဲ မေအာ္နဲေလ အေမက ဟိုဘက္အခန္းမွာတင္ကို..”
ဟု ေအာက္သံႏွင့္ေျပာင္းရင္း ေအာင္ခန္႔ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို ကလ်ာ..ပါစပ္ထဲထိုးထည့္လိုက္သည္..
အု…အု…အု..
မတ္တပ္အလိုးခံရေသာေၾကာင့္ အဖုတ္၏အတြင္းသားတို႔က ေနရာမက် ေအာင္ခန္႔လီးႀကီးက အဖုတ္ နံရံကို ေဆာင့္ကာ တလစပ္ ထိုးေညွာင့္ေနေလသည္။ ၂ရက္မွ် စုထားေသာ အားတို႔ေၾကာင့္ အဝင္အထြက္ ေဆာင့္ခ်က္တို႔က ၾကမ္းသည္ ။ ႏို႔သီးေခါင္းကို စုတ္သည့္အားႏွင့္ ႏို႕တဖက္ကို ညွစ္ေနသည့္ အားကလဲ သန္လွသည္…ကလ်ာတေယာက္ မတ္တပ္ အလိုးမခံဖူးသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဖုတ္လိႈင္ေခါင္းထဲ ျပည့္သိပ္ ပြတ္တိုက္ေနေသာ လီး၏ အဝင္အထြက္ တို႔ေၾကာင့္ မၾကာမီပင္ တကိုယ္လံုးရွိ အေၾကာေပါင္းစံုတို႔ တုန္ခါျပီး ျပီးဆံုးျခင္းျဖစ္ေသာ ကာမ အထြဥ္အထိပ္ကို ေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။ အဖုတ္၏ ရံႈ႔မႈ ပြမႈ ႏွင့္ အတူ ေအာင္ခန္႔ လီးကို အဖုတ္ၾကြတ္သားတို႔ႏွင့္ လီးကို သေရပင္စီးထားသလို ညစ္ျခင္းကို ေအာင္ခန္႔ ခံစားရသည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ကလ်ာ ျပီးသြားမွန္း ေအာင္ခန္႔ သိလိုက္သည္။ ေအာင္ခန္႔ အရွိန္ေလွ်ာ့ျပီး ကလ်ာကို နံရံအား လက္ႏွင့္ ေထာက္ရင္း အဖုတ္တြင္ လီးကို အသာေတ႔ကာ ေဆာင့္လိုက္သည္။ ကလ်ာတေယာက္ ျပီးသြားေသာ အရွိန္ေၾကာင့္ အဖုတ္အဝမွာ ခပ္က်ပ္က်ပ္ေလးျဖစ္ေနသည္။ ေအာင္ခန္႔ ၏လီးက္ု အတင္းဆြဲညွစ္ထားသလို ျဖစ္တာေၾကာင့္ အရမ္းေကာင္းေသာ အရသာမ်ိဳး…ကလ်ာကေတာ့ လက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုတ္ရင္း ေအာင္ခန္႔ လီးဒဏ္ကို ႀကိတ္ခံရေတာ့သည္။ ေအာင္ခန္႔ သိပ္ၾကာၾကာ မလိုးႏိုင္ေတာ့ပဲ အဖုတ္ထဲသို႔ လေရမ်ား ပန္းထည့္လိုက္ေတာ့သည္။ လေရထြက္လာေသာ္လဲ ေအာင္ခန္႔ လီးက က်မသြား ကလ်ာ အဖုတ္ဝတြင္ တစ္စို႔စို႔ႀကီး ျဖစ္ေနသည္။
“ခဏဖယ္ဦးကြာ…အထဲမွာ တစ္စို႕စို႔ႀကီးနဲ႔ ပူေတာင္ေနျပီ..”
“အမကလဲ ခုမွ ၁ ခါရွိေသးတယ္…”
“က်မ ေရေလးေတာ့ ေသာက္ပါရေစဦးေနာ္…အေမာဆို႔ျပီး အသက္ပါသြားလို႔ ..ေက်ာ္မေကာင္းၾကား မေကာင္းျဖစ္ေနဦးမယ္”
ေရေသာက္ျပီးေတာ့ ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ ကလ်ာတို႔ မီးကုန္ ယမ္းကုန္ ပံုစံေပါင္းစံု လိုးၾကေလသည္။ ထိုေန႔က ကလ်ာလဲ ေမ်ာ့ေမ်ာ့ပင္က်န္သည္။ တခန္းလံုး သုတ္ရည္ ႏွင့္ အဖုတ္ရည္တို႔က ေနရာ အႏွံ႔ တစ္ရဴးစ တို႔ကလဲ ေဖြးလို႔ ေအာင္ခန္႔ လီးက မေထာင္ႏိုင္ေတာ့ေအာင္ ႀကိမ္းေနေလျပီ။ ကလ်ာအဖုတ္မွာလဲ ေဟာင္းေလာင္းႀကီး ျဖစ္ေနသည္ဟု ထင္ရေလာက္သည္။ ေသြးစ အနဲငယ္ႏွင့္ အရည္ၾကည္တို႔က အဖုတ္မွ ေပါင္ သို႔ပင္ စီးက်ေနေလျပီျဖစ္ေတာ့သည္။

ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ လိုးႀကီးျပီးသည့္ ေန႔မွ စျပီး ၁ ပတ္ေလာက္ ကလ်ာ နားလိုက္ရသည္။ အဖုတ္ထဲမွာလဲ ႀကိမ္းေနသည္က တေၾကာင္းပါသည္။ ထို႔ထက္ဆိုးတာက ကလ်ာတေယာက္ရာသီေသြး ရပ္ေနျခင္းျဖစ္ေလသည္။ အရင္ကလို ေအာင္ခန္႔ ဆီ စာသင္သြားလွ်င္ လိင္ကိစၥ စိတ္မပါေတာ့..။အရင္ကလို အကိုင္မခံ အႏိႈက္မခံေတာ့ ။ တလေက်ာ္လာေတာ့ ကလ်ာ ကိုယ္ကိုကိုယ္ မလံုေတာ့ ဆီးစစ္ေခ်ာင္းေလး ဝယ္ျပီး စစ္ၾကည္လိုက္သည္။ လိုင္းေလး ၂ တတ္လာသည္။ ကလ်ာ ေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိျဖစ္ေလျပီ။ မိမိသင္ေနေသာ ေက်ာင္းသားအား မည္သည့္မ်က္ႏွာႏွင့္ ယူရမလဲ…။
“ဒါဆို ဆရာမေလးက သားကို မသင္ေပးႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့”
“ဟုတ္ အန္တီ ..က်မ လက္ထပ္ေတာ့မွာမို႔ပါ..”
“ေအး..ဂုဏ္ယူပါတယ္ကြယ္….သားကေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲ…”
“သူက ေတာ္ျပီးသားပါ အန္တီ ဒီအတိုင္းဆက္က်ိဳးစားရင္ ေအာင္မွာပါ အန္တီ..”
“ေအးပါကြယ္…သာကို ႏုတ္ဆက္သြားအံုးေလ..”
“မႏုတ္ဆက္ေတာ့ပါဘူး အန္တီရယ္…က်မ မဂၤလာေဆာင္ကိစၥနဲ႔ သြားရဦးမွာမို႔ပါ..”
“ေအး..ေအး…”
ေအာင္ခန္႔ အကုန္ၾကားသည္။ သို႔ေသာ္ ကလ်ာ ဘာလို႔ စာဆက္မသင္ေတာ့လဲေတာ့ မသိ။ သူနဲ႔ ဟိုေန႔က ေနတာ နဲနဲလြန္သြားလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္…ငါ့ကို စိတ္ကုန္သြားတာလား….။ျပတင္းေပါက္မွ ကလ်ာ ေနာက္ေက်ာကိုၾကည္႔ရင္းသာ က်န္ခဲ့ေလသည္။ ေအာ္ အကုန္တတ္ေအာင္ သင္ေပးသြားတဲ့ ဆရာမေလး ကလ်ာ……။
_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*
စားဖိုမႈးႀကီးရယ္ ကလ်ာရယ္ ေဒၚမာလာရယ္ ေအာင္ခန္႔ရယ္ အလြတ္သေဘာ အလုပ္အေၾကာင္းေျပာရင္း ေသာက္ရင္းစားရင္းႏွင့္ အခ်ိန္ မွာ သန္ေခါင္ယံသို႔ပင္ေရာက္လာေလျပီ။ကလ်ာကေတာ့ သိပ္မမူးေသးေပမဲ့ ေဒၚမာလာကေတာ့ အေတာ့္ကို မူးေနေလျပီ ျဖစ္သည္။ ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ ကလ်ာ တို႔ ေဒၚမာလာကို တြဲရင္း ကားေပၚတင္ရသည္။ ကလ်ာကို တခ်က္ၿပံဳးျပရင္း ေအာင္ခန္႔ ကားေမာင္းထြက္ခဲ့သည္။ ကားေမာင္းလာရင္း ခဏၾကာေတာ့ ေဒၚကလ်ာ အမူးလြန္ျပီး ကားထဲတြင္ အန္ေတာ့သည္..။ ေအာင္ခန္႔ ကားကို အိမ္ေရာက္ေအာင္ဂရုစိုက္ေမာင္းရင္း ..အိမ္သို႔ေရာက္ခဲ့ေလသည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေဒၚကလ်ာ အန္ဖတ္မ်ားႏွင့္ ေပပြလို႔…ပါးစပ္ကလဲ ပလံုးပေထြးႏွင့္ ..ေျပာေနေသးသည္။ ေအာင္ခန္႔ တြဲရင္း အိပ္ယာေပၚတင္ေပးလိုက္သည္..။ဒီအတိုင္းထားလို႔ေတာ့ မျဖစ္ ..အန္ထားတာေတြနဲ႔ဆိုရင္ အေအးပတ္ေတာ့မည္…ေတာ္ေတာ္လဲ နံေနျပီ..စကပ္ေရာ အက်ီ ၤပါ လဲေပးရေတာ့မည့္ ကိန္းစိုက္ေနေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ အရက္ ထည့္ျပီးေရခဲေရ ႏွင့္ ေသာက္ခ်ကာ ရဲေဆးတင္လိုက္သည္။ ေဒၚမာလာကေတာ့ ေလာကႀကီးနဲ႔ အဆက္ အသြယ္ ပ်က္ေနေလျပီ…ေအာင္ခန္႔ ဘာလုပ္မွာလဲဟု သူကိုယ္သူ အႀကိမ္ၾကိမ္ ေမးေနမိသည္။
ေဒၚမာလာ့ အခန္းထဲ ေအာင္ခန္႔ ေနာက္တႀကိမ္ဝင္လိုက္သည္။ ေပၚအက်ီ ၤခၽြတ္ရန္ပင္ ေအာင္ခန္႔ လက္ေတြတုန္ေနသည္။ အခု အခ်ိန္ဆို အိမ္ေဖာ္ေတြက အိပ္ေနျပီ..။ေခါင္းစြပ္အက်ီ ၤကို ေအာင္ခန္႔ အသာပင့္လိုက္သည္။ ဗိုက္သား ေဖြးေဖြးတို႕က နိမ့္ခ်ီ ျမင့္ခ်ီ ..အဆီပိုဆိုလို႔မရွိ ပန္းျမတ္ထက္ပင္ လွေနေသာ ဗိုက္သား အထိအေတြ႔ကလဲ ႏူးညံ့လွသည္။ ေအာင္ခန္႔ ေခၽြးေတြစို႔လာသည္။ တခါမွ မလိုးဖူးေသာ ေယာကၤ်ားတေယာက္၏ ရင္ခုန္မႈမ်ိဳး..။ဆက္ျပီး အက်ီ ၤကို မတင္လိုက္သည္။ ဇာေဘာ္လီႏို႕ႏွစ္ေရာင္ေလးက တင္းျပီးလံုးေနေသာ ႏို႔၂လံုးကို မႏိုင္မနင္း ထိန္းထားရေလသည္။ ေပၚသို႔ ေမာက္ျပီး ေစ့တင္းေနေသာ ေၾကာင့္ ႏို႔ ၂လံုး အလယ္က အေျမာင္းေလးပင္ ထင္ထင္ရွားရွား..။ အေပၚ အက်ီ ၤ ခၽြတ္ျပီးေတာ့ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဇာေဘာ္လီမွာပါ စို သေယာင္ေယာင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ေအာင္ခန္႔ ဇာေဘာ္လီေပၚကို လက္ေလးႏွင့္ တင္ျပီး စမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ကိုယ္ေငြ႔ေႏြးေႏြးက စိုေနေသာ ဇာေဘာ္လီပင္ ေျခာက္ခ်င္သလိုလို ျဖစ္ေနေလျပီ။ ေအာင္ခန္႔ စိတ္ကို ျပန္ထိန္းရင္း သိုင္းဖတ္ကာ ေက်ာမွ ေဘာ္လီခ်ိတ္ကို ျဖဳတ္လိုက္သည္။ ေအာင္ခန္႔ ရင္ဘက္မာမာ ထဲသို႔ ေဒၚမာလာ့ ႏို႔ ၂ လံုး ျပားဝင္သြားေလသည္။ ေဒၚမာလာ့ အသက္ရူသည့္ ေလေၾကာင္းက ေအာင္ခန္႔ နားထင္သို႔ တိုးေနေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ ေခၽြးမ်ား သီးေနေအာင္ က်လာသည္။ ခ်ိတ္ျဖဳတ္ျပီးေသာ ေဘာ္လီကို ဖယ္ရန္ ေအာင္ခန္႔ မဝံမရဲရွိလွသည္။ မခၽြတ္ခင္က အေျမာင္းေလးေပၚေနေသာ ႏို႕သည္ အခုေတာ့ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ေလး…။ ဇာေဘာ္လီေလးကို လက္တုန္တုန္ျဖင့္ ဖယ္လိုက္သည္…ေအာင္ခန္႔ ရင္တခုလံုး ငလွ်င္အျပ္စားလႈပ္သလို တုန္ခါသြားသည္။ ကေလးအေမႏို႔သီးေခါင္းဟု ဆိုေသာ္လဲ မဲမေန…အညိုေရာင္နုနု ႏွင့္ ပန္းေရာင္ ႏုနု ေရာေထြးထားေသာ အေရာင္မ်ိဳး….လံုးေနေသာ္လဲ ေဘးသို႔တြဲမက် ရင္ဘက္ေပၚတြင္ ပံုမပ်က္ တည္ေနေသာ အေနအထားမ်ိဳး…ႏို႔လံုးမွာ ေသြးေၾကာစိမ္းမ်ား အခ်ိဳ႔ ေသြးေၾကာနီမ်ားက တခ်ိဳ႔…အသားျဖဴသူမို႔ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ လွေနသည္။ ပက္လက္ အေနအတား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၁၈ ႏွစ္သမီး ႏို႔ အရြယ္ ေဖာင္းသေယာင္ေယာင္…ဖုသေယာင္ေယာင္..။ႏို႕သီးေခါင္းေလးက အထဲဝင္ေနေသးသည္။ေအာင္ခန္႔ မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ ..လက္၂ ဖက္ျဖင့္ အသာေလး ကိုင္ၾကည့္လိုက္သည္။ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ အိစက္ညွက္ေညာေသာ အထိအေတြ႔ ……ႏို႕ သီးေခါင္းေလး ကုန္းစုတ္မိေတာ့လဲ….ညိဳနုနုေရာင္ေလး ေပ်က္ျပီး ပန္းေရာင္သန္းလာေသာ ႏို႕ေလး….။ေအာင္ခန္႔ စကပ္ကို ထပ္ခၽြတ္ဖို႔ အားမရွိေတာ့ ။ လက္တဘက္က ႏို႔ကိုကိုင္….ပါးစပ္က ႏို႔စို႔ရင္း က်န္လက္တဘက္က ေျပာင္တင္ျပီးႀကီးေနေသာ လီးကို အထက္ ေအာက္ေဆာ့ရင္း……ကိုယ္သင္းနံ …ျပီးေတာ့ ေသြးေၾကာစိမ္းနီတို႔ ျဖန္႔က်က္ထားသည့္ ရင္အံု…..ျပီးေတာ့ ေထာင္ျပီး ဖုဖုေလးျဖစ္ေနတဲ့ ႏို႕သီးေခါင္း..ျပီးေတာ့ နူးညံတဲ့ အထိအေတြ႔ ..ျပီးေတာ့ …ျပီးေတာ့….ေအာင္ခန္႔ …သုတ္ပူပူတို႔ ေဒၚမာလာဗိုက္သားေဖြးေဖြးေပၚ..အရိန္ႏွင့္ ပန္းထြက္သြားသည့္ အခိုက္အတန္…..။

ေဒၚမာလာ မ်က္လံုးဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းသိလိုက္တာက ေခါင္းကိုင္သည့္ ေဝဒနာျဖစ္ေလသည္။ မေန႔ညက အေသာက္မ်ားသြားတာ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အက်ီ ၤ ၾကည့္ေတာ့ ညဝတ္အက်ီ ၤ …..ျပန္ေတြးၾကည့္သည္။ ညက ေသာက္တာစားတာ ပဲ မွတ္မိသည္။ ဘယ္လို ဒီေရာက္လာတာလဲ…ဒီအက်ီကေရာ ဘယ္သူလဲေပးတာလဲ…။ဆက္ေတြးေနလဲေပၚမွာ မဟုတ္..ဆက္မေတြးတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ ဆိုျပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္လိုက္သည္။ ေရခ်ိးခန္းလိပ္ကာဆြဲကာ ေရခ်ိဳးရန္ ညဝတ္အက်ီ ၤ ကို ခၽြတ္လိုက္ရာ ….
အို…..
တကိုယ္လံုး ဘာမွ မရွိေတာ့….မိမိကိုယ္တိုင္ဝတ္လွ်င္ ေဘာ္လီႏွင့္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီခၽြတ္ေလ့မရွိ… အခုဟာက တကိုယ္လံုး မိေမြးတိုင္း ျဖစ္ေနသည္..ဗိုက္မွာလဲ တခုခု ေပေနသလိုႀကီးျဖစ္ေနသည္။ နုပ္ေခ်းေပေနသလိုလို ပိုက္ဆက္ေကာ္ေပသလိုလို..အသားပတ္သလိုလို…။ျပန္စဥ္းစားၾကည္လွ်င္ ေအာင္ခန္႔ ႏွင့္ ျပန္လာရမည္…ကလ်ာက လဲေပးတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သို႕ေသာ္….။ မွန္ထဲတြင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ၾကည့္လိုက္သည္…ႏို႕သီးေခါင္း တဖက္ ျပန္ေရာင္သန္းေနသည္။ စိတ္ေၾကာင့္ထင္တာပဲဟု ထင္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္မလံု… ပိပိေလးကို ကိုင္ၾကည့္သည္…နာတာမ်ိဳး မရွိေပမဲ့ ထူးထူးျခားျခား ေစာက္ရည္ မ်ား ထြက္ေနသည္….။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မလံုေသာ္လဲ ေအးျမသည့္ ေရပန္း၏ အထိအေတြ႔ေၾကာင့္ နဲနဲေတာ့ လန္းသြားသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ ထြက္လာျပီး အက်ီ ၤလဲကာ မနက္စာ စားရန္ထြက္ခဲ့သည္။

“ေအးသန္း လာအံုး..”
“ဟုတ္ ေျပာပါ ႀကီးႀကီး..”
“ငါ ညက ျပန္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကို နင္သိလား…”
“မသိလိုက္ဘူးရွင့္…”
“ႏွင္းပြင့္ေလးေရာ…ေဒၚႏု ေရာ နင္ အိပ္တဲ့ အခ်ိန္ အိပ္တာလား..”
“ဟုတ္ဘူး ႀကီးႀကီး သူတို႔က အရင္အိပ္တာပါ..က်မ က ေနာက္ဆံုးအိပ္တာပါ..”
မာလာတေယာက္ အိမ္ေဖာ္ေတြ ေမးျပီး အနဲငယ္ေတာ့ တုန္လႈပ္သြားသည္။ ဒါဆို ညက…ညက… အဝတ္လဲေပးတာ..ကလ်ာပဲေနမွာပါေလ..ဖုန္းဆက္ၾကည့္အံုးမွ…။
“အေမ..ႏိုးျပီလား က်ေနာ္ အလုပ္သြားေတာ့မလို႔…”
မာလာ့မ်က္ႏွာ ေရေႏြးပူနဲ႔ ပက္ခံရသလို ပူကနဲျဖစ္သြားသည္။သို႔ေသာ္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဟု စိတ္တင္းကာ မူမပ်က္ ျပန္ေျပာလိုက္သည္။
“ေအး…ကားကို ဂရုစိုက္ေမာင္းအံုးေနာ္..”
ေအာင္ခန္႔ လက္ျပရင္းထြက္သြားေလသည္။ မာလာလဲ လက္ျပန္ျပရင္း…မဟုတ္ေသးပါဘူးဟုေတြးကာ.. လက္ျပန္ရုတ္လိုက္သည္..။အရင္ကဆို ေအး…ေအး..ဟုသာ ေျပာမိေသာ္လဲ အခု ကားကိုဂရုစိုက္ေမာင္းဟု ပါစပ္က လြတ္ကနဲ ထြက္သြားေလသည္။ ျပီးေတာ့ ျပံဳးျပီး လက္ျပန္ျပမိေသးသည္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ဘာျဖစ္မွန္းမသိေတာ့ ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ကလ်ာဆီေတာ့ ဖုန္းဆက္ၾကည့္မွပါဟု အေတြးေပါက္လိုက္သည္။
“ဟယ္လို ..ကလ်ာလား”
“အင္း ေျပာေလ မမာလာ..”
“ညက ဒို႔ သိပ္မူးသြားလို႔ မႏုတ္ဆက္လိုက္ရလို႔..”
“ရပါတယ္ အခ်င္းခ်င္းေတြပဲဟာ..”
“ဒါနဲ႔ ညက ကလ်ာ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ျဖစ္လဲ..”
“ညက တို႕လဲမူးေနလို႔ သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာပဲ အိပ္ျဖစ္တယ္ ၁၂ ေလာက္ထင္တာပဲ..”
“ကလ်ာ အခု ဘယ္မွာလဲ…”
“မမာလာတို႔ဆိုင္မွာေရာက္ေနျပီေလ…စားဖိုေဆာင္နဲနဲ စစ္ရေအာင္”
“ဒီေန႔ေတာ့ ဒို႔မလာေတာ့ဘူးေနာ္…..”
“ဟုတ္ရတယ္ မမာလာ…”
ဟုဆိုကာ ဖုန္းခ်လိုက္ေလသည္။ မာလာတေယာက္ဖုန္းခ်လိုက္ျပီ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးႀကီးျဖစ္ျပီး က်န္ခဲ့ေတာ့သည္။ ကိုယ္ဟာ့ကိုယ္ မလံုတာလား….ဖီးပဲတတ္လာတာလား..ရင္ပဲခုန္လာတာလား ….ရွက္ပဲရွက္လာတာလား မေဝခြဲတတ္ေတာ့….ေသခ်ာတာကေတာ့ ေယာက်ာၤးတေယာက္ထိေတြ႔ခြင့္ ကို အခုအခ်ိန္ လိုခ်င္မိသည္။ တခုခုကို လုပ္ျပီး ထပ္လုပ္ခ်င္သလို ေယာက်ာၤးတေယာက္နဲ႔ ထိေတြ႔ျပီး ထပ္ထိေတြ႔ခံခ်င္သလိုမ်ိဳး။ ေခါင္းနဲနဲ ကိုက္သည္ေၾကာင့္ မနက္စာစားျပီး အိပ္ခန္းထဲသို႔ ေဒၚမာလာ ျပန္လွဲေနေတာ့သည္ မဟုတ္ပါလား…
*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*
ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ ကလ်ာတို႔ အစည္းအေဝးခန္းထဲတြင္ ျငိမ္သက္စြာထိုင္ေနေလသည္။စာရြက္လွန္ၾကည့္ေသာ အသံမွ အပ မည္သည့္အသံမွ မထြက္။ ေအာင္ခန္႔ကေတာ့ စာရြက္ေတြၾကည့္လိုက္ ကလ်ာ့ကိုၾကည့္လိုက္ႏွင့္ လုပ္ေနသည္။ ကလ်ာကေတာ့ စာရြက္ကိုသာ ဂရုစိုက္ၾကည့္ေနသည္။ေအာ္ ကလ်ာ…ကလ်ာ..အရင္က ဖ်က္လတ္ျပီး ဆက္စီက်ေသာ အလွအပကိုပိုင္ဆိုင္ျပီး အခုေတာ့ မိန္းမတေယာက္ရဲ႔ က်က္သေရနဲ႔ အလွတို႔ ပိုင္ဆိုင္ေနပါလား ဟု ေအာင္ခန္႔ေတြးရင္းျပံဳးလိုက္မိသည္။ ေအာင္ခန္႔ျပံဳးေနခ်ိန္ ကလ်ာအၾကည့္ႏွင့္ ဆံုသြားေလသည္။
“မင္း အက်င့္ေတြ မေပ်ာက္ေသးဘူးပဲကြ”
“ဗ်ာ….ဟို..ဟို…”ေအာင္ခန္႔ သူခိုးလူမိသလို ေယာင္အအ ႏွင့္
“မင္းရဲ႔ အူေၾကာင္ေၾကာင္ အက်င့္လဲ က်န္ေနေသးတာကိုး..”
“ဟုတ္တယ္ အမ က်ေနာ္ကို အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ေအာင္ အမ လုပ္သြားခဲ့တာေလ ..”
“မင္းဘာေျပာတယ္….ေအးပါ…မင္းမသိတာေတြကမ်ားခဲ့တာကိုး..”
ကလ်ာ ေျပာရင္းမ်က္ရည္ေလးဝဲလာသည္။
“က်ေနာ္ အကုန္သိတယ္..က်ေနာ့္ကို လိုသံုး အစားထိုးခဲ့တာေတြ အကုန္သိတယ္…အမက က်ေနာ့္ကို အမ ခ်စ္သူေနရာမွာ အစားထိုးျပီး …….ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုပစ္သြားခဲ့တာေလ…”
“ဘာ!!!!!…..မင္း…မင္း..ေစာ္ကားလြန္းေနျပီေနာ္…မင္းေၾကာင့္ ငါ့ ဘဝ ေျပာင္းလဲခဲ့တာ မင္းဘာသိလဲ…”
“ေဆာတီးပါ အမ…က်ေနာ့္လြန္သြားတယ္….က်ေနာ္ မသိတဲ့အေၾကာင္းေတြ သိခြင့္ရမလားဟင္”
“ေအး..မင္းသိပ္သိခ်င္ရင္ ေျပာျပရမွာေပါ့ကြာ…”
ဟုဆိုကာ ကလ်ာ က်ေနေသာ မ်က္ရည္ကို သုတ္ရင္း…….။ကလ်ာတေယာက္ ခ်စ္သူႏွင့္လဲ အဆင္မေျပ ဒီၾကားထဲ မိမိသင္ေသာေက်ာင္းသားႏွင့္ ဗိုက္ႀကီးျပီဆိုေတာ့ ….ကိုယ္ကိုကိုယ္ သက္ေသဖို႕သာရွိေတာ့သည္။ စိတ္ညစ္ညစ္ႏွင့္ ကန္ေဘာင္သို႔ တေယာက္တည္းေလွ်ာက္လာခဲ့ေလသည္။ကန္ေဘာင္တြင္ ထိုင္လိုက္သည္က ည အခ်ိန္မေတာ္သို႔ပင္ေရာက္ခဲ့ေလသည္။ကန္ေဘာင္က ျပန္လာေတာ့ ည ၁၁ နာရီသို႔ပင္ ထိုးေတာ့မည္။ကလ်ာေနေသာ လမ္းက လူေျခပ်က္သည္။ထိုစဥ္ အသက္ႀကီးပိုင္း လူႀကီးတဦး လမ္းတြင္ လဲေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ကလ်ာအေနနဲ႔ ထို လူႀကီးကို ေဆးရံုပို႔ေပးလိုက္သည္။ ေဆးရံုေရာက္ေတာ့ ရင္က်ပ္ေသာ ေရာဂါရွိေသာေၾကာင့္ အသက္ရႈရန္ခက္ခဲေသာ ေရာဂါဟု သိရသည္။ ထို လူႀကီး ျပန္သတိရလာေတာ့ ကလ်ာ့ကို ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ခ်စ္မိသြားသည္။ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာကာ..ေဆးရံုကို လာခိုင္းသည္။ ထိုလူႀကီး၏ သမီးမ်ားက မေက်နပ္ၾကေပ။ မေက်နပ္သည့္ အေလၽွ်ာက္…ေဆးရံုေလွကားမွ တြန္းခံရသည္။ ကလ်ာကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ေပမဲ့ ဗိုက္ထဲကကေလးကေတာ့ လူေလာကတြင္မရွိေတာ့…
ေျပာလက္စစကားကိုရပ္လိုက္ရင္း ဝီစကီျပင္းျပင္းတခြက္ ေမာ့ခ်လိုက္သည္။ဆက္ျပီး
“ေအး..အခုလဲ ငါက အဲဒီအိမ္မွာ အိမ္ေဖာ္သာသာပဲ…”ဟု ဆိုကာ မ်က္ရည္ သုတ္လိုက္သည္။
“က်ေနာ္ တကယ္ မသိလိုက္လို႔ပါ မရယ္..က်ေနာ္ မ ကို လိုက္ရွာပါေသးတယ္…ရွာမေတြ႔ခဲဘူး မ ေတာ္ေတာ္ အပုန္းေကာင္းရယ္..”
“ပုန္းတာ မဟုတ္ဘူးေအာင္ခန္႔ မင္းကို စိတ္နာလို႔….မုန္းလို႔..”
“မ မုန္းလဲ က်ေနာ္ မကို အခုထိ တမ္းတေနတုန္းပဲ…”
ေအာင္ခန္႔ ထိုင္ရာမွ ထျပီး ကလွ်ာ့ကို တင္းတင္း ဖက္လိုက္ေလသည္။
“ငါ မင္းကို သိပ္မုန္းတယ္…သိပ္မုန္းတယ္…”ဟု ဆိုေသာ္လဲ ေအာင္ခန္႔ရင္ခြင္ထဲ ႏွစ္ဝင္ေနေသာ ကလ်ာတေယာက္ ရုန္းကန္ျခင္း မျပဳပဲ…ရႈိက္ႀကီးတငင္သာ ငိုေနေတာ့သည္။

ေအာင္ခန္႔ တေယာက္ ကလ်ာ့ကို ေထြးပိုက္ရင္းငုတ္အၾကည့္ ကလ်ာက မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္ ေမာ့ အၾကည့္ ..အၾကည့္ခ်င္းဆံုကာ အနမ္းမိုးမ်ားရြာမိေတာ့ေလသည္။ အရင္တုန္းကလို ႏုတ္ခမ္းတစံုက ေႏြးေထြးေနဆဲ..ဆယ္ေက်ာ္သက္မဟုတ္ေတာ့တဲ့ ေအာင္ခန္႔ ရင္ခြင္ကလဲ က်ယ္ျပန္႔ခိုင္မာေနျပီ…အသက္ ၃၅ ဝန္းက်င္ ကလ်ာ့ အလွကလဲ ရင့္က်က္ေနျပီ..အေတြ႔အႀကံဳအရ ေအာင္ခန္႔ အထိအေတြ႔က ႏူးညံ့ေနျပီ…ကလ်ာ့ မီနီစကပ္ေပၚသို႔ ေအာင္ခန္႔ လက္ ႏွစ္ဖက္ ညွင္သာစြာ လႈပ္ရွားေနျပီ။ ႏုတ္ခမ္းခ်င္း စုတ္နမ္းေနရာမွ ပါးစပ္မ်ား ပြင့္လာျပီး လွ်ာခ်င္း ပြတ္သပ္ေနေလျပီ။အခ်စ္ဒီဂရီတို႔ ဒီေရအလား တဆင့္ထက္တဆင့္ ျမင့္တတ္ေနေလျပီ။ အခ်စ္ႏွင့္ ကင္းကြာေနေသာ လူ ႏွစ္ေယာက္အဖို႔ ကာမ ရမၼက္က မိုးထိျမင့္တတ္ေနျပီ။ေအာင္ခန္႕ စကပ္ကို ပြတ္ရင္း လွန္တင္လိုက္သည္။ ဇာပြင့္ အနားႏွင့္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ ေအာင္ခန္႔ ကိုယ္လံုးက နိမ့္ဆင္းရင္း ဒူေထာက္လိုက္သည္။ အေမြးအမွ်င္ အနံအသက္ကင္းလွေသာ အက္ေၾကာင္းေလး ေပၚသို႔ လွ်ာဖ်ားေလး ထည့္လိုက္သည္။ ကလ်ာတေယာက္ ဓါတ္လိုက္သလို တကိုယ္လံုး တုန္းတတ္သြားသည္။ မတ္တပ္ပင္ မရပ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ထိုင္ခံု ေပၚသို႕ ဖင္ ေလး တင္ျပီး ကားလိုက္မိသည္။ ေပါင္ ႏွစ္လံုးကားေသာ္လဲ ျပဲမေနပဲ စိစိေလးျဖစ္ေနေသာ ပိပိ ေလးကို ေအာင္ခန္႔ လက္ကေလးႏွင့္ အသာ ျဖဲရင္း..ေစာက္စိရွိေသာ ေနရာသို႔ လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္ တို႔လိုက္သည္ ..ကလ်ာတေယာက္ တုန္တတ္သည္အထိ အရသာရွိလွသည္။
ေဒါက္..ေဒါက္…
“ဒီမွာ အမဲသားကင္ထားတာ ရပါျပီ သံုးသပ္ၾကည့္ပါဦး “
ရုတ္တရက္ စာဖိုမွဴးႀကီး ဝင္လာေသာေၾကာင့္ ကလ်ာ ေပါင္ ၂ ဖက္ ေစ့လိုက္သည္ ။သို႔ေသာ္ ေအာင္ခန္႔ ေခါင္းက ခံေနေသာေၾကာင့္ စိမရ။ ေအာင္ခန္႔ စားပြဲေအာက္တြင္ အသာေလးေနရသည္။
“ေအာ္…ေအး ထားခဲ့ေလ..အမ ျမည္းလိုက္ဦးမယ္ လိုအပ္တာေျပာတာေပါ့..”
“ဟုတ္ အမဲသားက သိပ္မလတ္သလို ျဖစ္ေနေတာ့ က်ေနာ္တို႔ မလတ္တဲ့ အတိုင္းပဲ သံပုရာသီး ညွစ္ျပီးေတာ့ “
“အ..”
ကလ်ာပါးစပ္မွ အ..ဟု ထြက္သြားေလသည္ ။မထြက္ပဲလဲ မေနႏိုင္ ေအာက္မွ ေအာင္ခန္႔ ေပါင္ အနဲငယ္ဟျပီး လက္ခလယ္နွင့္ ထိုးထည့္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
“ဗ်ာ…”စာဖိုမွဴးႀကီးမွ အေမး
“ေအးလို႔ ေျပာတာ…အင္း..ဆက္ေျပာ..အင္..အင္း”
ညီးသံမွန္းမသိ အင္း ေျပာမွန္းမသိ..ေအာင္ခန္႔ကလဲေအာက္မွာေနျပီး လက္ခလယ္ကို အသြင္းအထုတ္ လုပ္ေပးေနေသာေၾကာင့္ ရုပ္တည္ႀကီးႏွင့္ ေနေပမဲ့ ခိုးျပီး ဖီးတတ္ရေသာေၾကာင့္ ကလ်ာ့အေနနဲ႔ အေတြ႔ အႀကံဳအသစ္ပင္….စားဖိုမွဴးႀကီးကလဲ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ စကားမပ်က္…ျဖစ္ပ်က္ပံု အေသးစိတ္ကို ရွင္းျပေနေသးသည္။ ေအာက္က ေအာင္ခန္႔ကလဲ သြင္းထားေသာ လက္ခလယ္၏ ထိပ္ပိုင္းကို ေကြးျပီး ေစာက္ေခါင္း နံရံ ကို ကလိေနေသာေၾကာင့္ ကလ်ာတေယာက္ ျပီးခ်င္သလိုလို ပင္ျဖစ္ေနေလသည္။ ပိပိကို လက္ႏွင့္ အသြင္း အထြက္ မ်ားေသာေၾကာင့္ ပိပိရည္မ်ားႏွင့္ ေခ်ာေမြ႔လာေလသည္။ ကလ်ာကလဲ ေစာက္ဖုတ္ၾကြက္သားမ်ားႏွင့္ ညွစ္ထားေသာ္လဲ ညွစ္ေလေလ ဖီးတတ္ေလေလ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ စားဖိုမွဴးႀကီးက ေျပာဆိုျပီး ထြက္သြားေတာ့မွ…
“မင္း အခုခ်ိန္ထိ ဆိုးေနတုန္းပဲ ေအာင္ခန္႔ရယ္…”
“မ ကို အရသာ သစ္ေလး ေပးခ်င္လို႔ပါ..”
ေျပာရင္းႏွင့္ စားပြဲေအာက္မွ ထြက္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ ေဘာင္းဘီ ခၽြတ္လိုက္ရာ ေအာင္ခန္႔ လီးႀကီး ေငါက္ခနဲ ထြက္လာေလသည္။
“အို…မင္းဟာႀကီးက ပိုႀကီးလာသလိုပဲ….”
“ႀကီးမွာေပါ့ မ ရယ္ ကေလးမွ မဟုတ္ေတာ့တာ…”
“ေၾကာက္ေတာင္လာျပီ…ျဖည္းျဖည္းေနာ္ ..ကြဲသြားလိမ့္မယ္..”
ေျပာေနရင္းပင္ စားပြဲေပၚတြင္ ကလ်ာ ကိုယ္ တဝွက္ ဆြဲေမွာက္လိုက္သည္။ ျပဴထြက္ေနေသာ ပိပိ ႏုတ္ခမ္းသား ၂ ခုက ေဖာင္းထြက္ေနေလျပီ…စိေနေသာ ႏုတ္ခမ္းသား မ်ား အရည္မ်ားႏွင့္ ေျပာင္တင္းေနေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ ကြဲေနေသာ အေျမာင္းေလး တေလွ်ာက္ လီးႏွင့္ ပြတ္တိုက္လိုက္သည္။ ပြတ္လိုက္သည့္ လီးက ပိပိ ႏုတ္ခမ္းသားအေသးႏွင့္ အစိကို ခလုပ္တိုက္သျဖင့္ ကလ်ာ ဖင္ေလး ေကာ့လာေလျပီ…အေပါက္ဟု ထင္ေသာ ေနရာသို႔ ေအာင္ခန္႔ ထိုးသြင္းလိုက္ရာ ေခ်ာ္ျပီး ေစာက္စိကို ထိုးမိေလသည္။
“အို…ဟင့္ …ဟင့္…အခုထိ အေပါက္အလန္း မတည့္ေသးဘူးကြာ….”
အားမလို အားမရသံႏွင့္ ကလ်ာေျပာေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ ဘာမွ မေျပာပဲ ပိပိကို အသာေတ့ျပီး စထိုးထည့္လိုက္သည္။
“အား…..အီး….မရဘူးထင္တယ္….”
ေအာင္ခန္႔ လီး၏ အဖ်ားပိုင္းကြမ္းသီးေခါင္းေနရာထိပင္ ထည့္ရေသးသည္….ပိပိက ေတာ္ေတာ္ပင္ က်ဥ္းေနသည္ဟု ခံစားရသည္..ေအာင္ခန္႔ လီးကို ဒီအတိုင္းထားျပီး ကလ်ာ့ ေက်ာျပင္ကို ပြတ္သပ္လိုက္သည္ ထိုမွတဆင့္ အေရွ႔ဘက္ ကို လက္ေလ်ာကာ ႏို႔ကို လွမ္းကိုင္လိုက္သည္….အက်ီ ၤေပၚမွာ ပင္ ကိုင္ရလို႔လားမသိ ႏို႔ေတြက တင္းတင္းရင္းရင္းပင္ရွိေသး၏..
“မ …မလုပ္ရတာၾကာျပီထင္တယ္…အပ်ိဳေလး အတိုင္းပဲ..”
“အင္း….ဟုတ္တယ္…”
“မ အမ်ိဳးသားက မလုပ္ဘူးလား…”
“သူက အသက္ႀကီးျပီ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ…”
“ဒါဆို မ အလုပ္မခံရတာ ၾကာျပီေပါ့”
“ အင္း ၅ ႏွစ္ေလာက္ရွိျပီ..”
“က်ေနာ့္ ဟာနဲ႔ ဆို ဘယ္သူ ပိုႀကီးလဲ..”
“သူဟာက ေသး…..အ….အ…အား…”
ေအာင္ခန္႔ စကားေျပာေနရင္း ရုတ္တ၇က္ တဆံုး ေစာင့္ ခ်လိုက္ျခင္းျဖစ္ေလသည္။ လီးတခုလံုး လက္ႏွင့္ ဆုတ္ကိုင္ထားသလိုမ်ိဳး ပိပိ အတြင္းသားၾကြက္သားတို႔ ဆြဲညွစ္ ခံရေတာ့သည္။
“နာသြားလား မ ..”
“နာတယ္ ..မလႈပ္နဲ႔ဦးကြာ..”
မလႈပ္နဲ႔ဦးသာ ေျပာေနတာ ဖင္က လႈပ္ျပီး ေကာက္တတ္ေနျပီ။ ေအာင္ခန္႔ လီးကို တျဖည္းျဖည္း ဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့ ပိပိ ႏုတ္ခမ္းသား တို႔က ေဖာင္းျပီး ကပ္ပါလာသည္။ ျပန္ထိုးထည့္လိုက္ေသာ အခ်ိန္တြင္ ေဖာင္ေနေသာ အသားတို႔ ျပန္ႏွစ္ဝင္သြားျပန္သည္။ ညီးသံ သဲသဲ ေလး ထြက္ကာ သူမ ဖီးတတ္ေနေၾကာင္း ေဖာ္ျပေနသလိုပင္..။အခ်က္ ၅၀ ေလာက္ ေဆာင့္ျပီးေတာ့ လီးတြင္ ေစာက္ရည္ ျဖဴျဖဴတို႔ ကပ္ပါလာေလျပီ။ ေအာင္ခန္႔ ေဆာင့္ရတာ အားမရေတာ့ပဲ….ေျခတဘက္ စားပဲေပၚတင္လိုက္သည္။ ပိပိ ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကေလးတေယာက္ႏြားနို႔ေသာက္ျပီး မလိုင္ဖက္တို႔ ပါးစပ္တြင္ ကပ္ေနသလို ပိပိ ႏုတ္ခမ္းသားတြင္ ပိပိနံသင္းသင္း ေစာက္ရည္တို႔ အဝိုင္းလိုက္ ကပ္ေနေတာ့သည္။အခ်ိန္ၾကာၾကာပင္ မေဆာင့္လိုက္ရပဲ ေအာင္ခန္႔တေယာက္ လရည္မ်ား ကလ်ာ၏ သားအိမ္ဝသို႔ အရွိန္ျပင္းျပင္း ထိမွန္သြားျပီ မဟုတ္ပါလား။

“ ခ်စ္လို႔ေတာင္ မဝေသးဘူးကြာ..”
“အို..ေအာင္ခန္႔ေနာ္…ေနာက္မွေပါ့လို႔ ဘယ္မွ ထြက္မေျပးေတာ့ပါဘူးကြ..”
“ဒါဆို မနက္ျဖန္ ည ထပ္ဆံုခ်င္တယ္ကြာ…”
“မင္းကလဲ ..အခု ခ်ိန္ထိ ဇြတ္ႀကီးပါလား…”
ေအာင္ခန္႔ ေဘာငး္ဘီဝတ္ေနရင္း စကားေျပာေနတာ ျဖစ္သည္။ ေဘာင္းဘီဝတ္ျပီးေတာ့ ကလ်ာ ေအာက္ခံဇာေဘာင္းဘီေလး ေကာက္နမ္းလိုက္သည္။
“အို..ညစ္ပတ္ႀကီးကိုကြာ…”
“မညစ္ပတ္ပါဘူး မရဲ႕ အခုမွ မရဲ႕ ပိပိနံေလး ျပန္ခံစားေနတာပါ…”
“ေပးကြာ ..ဝတ္ရေအာင္…”
“က်ေနာ့္ကို အမွတ္တရေပးပါလားဟင္…”
“က်မ ဖင္ေျပာင္နဲ႔ ျပန္ရေတာ့မွာေပါ့…”
“ဟား…ဟား..ျပန္ေပါ့ မရဲ႕ ဘယ္သူသိတာက်ေနတာပဲ…”
………………………..ေျပာဆို အခ်စ္တင္ေႏွာေနၾကတာကို အျပင္မွာ ဖြင့္ထားတဲ့ တီးလံုးသံေၾကာင့္ မၾကားတာလား ။တရွဲရွဲေၾကာ္ေနေသာ စားဖိုေဆာင္ သံေၾကာင့္ မၾကားရတာလား မခြဲတတ္ေတာေပ။

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

ညေနခင္း၏ အေမွာင္က ပိတ္ပိတ္ေမွာင္ေနေသာ္လဲ အခန္းငယ္ တခုထဲ၏ အလင္းကေတာ့ လူ၂ ဦးအတြက္ေတာ့ အလင္းေရာင္ လံုေလာက္ေနသည္။ သူခိုးမီး သို႔မဟုတ္ ညအိပ္မီး ျပာျပာ စိမ္းစိမ္း ဝါဝါ တို႔က ဟိုနား တကြက္ ဒီနာ တကြက္ ထြန္းလင္းေတာက္ပလို ေနေပသည္။ ထို အခန္းငယ္ထဲတြင္ ဝီစကီ အဖံုးဖြင့္ တလံုး ၊ ေသာက္လက္စ အရက္ ခြက္ ၂ ခြက္…ေရခဲ ပန္းကန္ႏွင့္ ေရခဲတို႔က ေအးျမလို႔ …အဲကြန္းေလမွ အေအးဆံုးေသာ ေလမ်ား တဝူးဝူး မႈတ္ထုတ္လို႔….သို႔ေသာ္ အဝတ္နကၳိ လူ ၂ ဦးကေတာ့ မေအးႏိုင္…. .သူရမၼက္ေဇာႏွင့္ သူတို႔…

ထိုအခ်ိန္ႏွင့္ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ လမ္းမီးလံုးတို႔က ပတၱျမား တို႔ စီထားသလို အမဲေရာင္ရင့္ရင့္ ကတၱရာလမ္းေပၚတြင္ ေျပးေနေသာ အျပာနုနု ကားေလးေပၚက ဖြင့္ထားေသာ FM လိုင္းတခု …စီးကရက္ အေငြ႕တေထာင္းေထာင္းကို ညွပ္ထားေသာ လက္သည္းနီ အစိမး္ႏုေရာင္ေလးႏွင့္ ေသးသြယ္ေသာ လက္တစံု ကားတံခါးဝမွာထုတ္…အေတြးေပါင္းစံုႏွင့္ ေဒၚမာလာ…
ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ မာလာ စကားမေျပာျဖစ္တာလဲ ၁ ပတ္..။ထူးထူးျခားျခား တတ္တတ္ၾကြၾကြ အိမ္ျပန္ေနာက္က်သည့္ ဒီ ၁ ပတ္။ ညည သီခ်င္သံ ေအးေအး ေလတခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျမဴးျမဴး ေတာ္ေတာ္ထူးတဲ့ ဒီ ၁ပတ္။ သူငယ္ခ်င္း ခပ္ရင္းရင္း ဖုန္းပင္ မဆက္ ဒီ ၁ပတ္။ ဆက္ဆံေရးေတြ ခပ္ေအးေအး ရာသီလဲ ေအးတဲ့ ဒီ ၁ပတ္။ဒီ ၁ ပတ္ အေၾကာင္းဆက္လို႔ ေတြးလာတဲ့ ေဒၚမာလာ….

ဝီစကီအရွိန္ေၾကာင့္လား ရမၼက္ အပူေၾကာင့္လား မသိ..ႏွာေခါင္းမွ ေလပူတို႔ တစ္ဦး၏ ပါးကို တဦး မႈတ္ထုတ္ေနသည္။ စားပြဲေပၚတြင္ ပတ္လက္အေနအထား ကလ်ာ…ေျခေထာက္ ၂ ဖက္က မိုးေပၚေထာင္လို႔ တစ္တစ္တူး ပံုစံဆိုလား ဘာလား ကလ်ာ မသိ။ ေအာင္ခန္႔လီးက ကလ်ာ့ ပိပိ ေဖာင္းေဖာင္းတြင္ ထိုးလွ်က္သား…။ေအာင္ခန္႔ ဒီလိုရက္မ်ိဳးမရွိခဲ့တာ ၂ ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ရွိျပီ…တိတိက်က်ေျပာရရင္ သမီးေလး အသက္အတိုင္း ….လာမဲ့ ရက္ပိုင္အတြင္း သမီးေလး ၂ ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မည္။ ကလ်ာပိပိထဲ ျပည့္သိပ္ေနသလို ခံစားေနရသည္။ ေအာင္ခန္႔လီးႀကီးကလဲ အရင္ကထက္ႀကီးလာတာလဲပါမည္။အဝင္အထြက္တိုင္း ပိပိ အတြင္းသားမ်ားမွ ဆြဲညွစ္စုတ္ယူထားသည္။ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ပံုစံမ်ိဳးႏွင့္ ညိမ့္ညိမ့္ေညာင္းေညာင္း လိုးေနျခင္းပင္။ ေရငတ္လာရင္ ဝီစကီေလးေမာ့လိုက္ အရသာခံျပီ ေဆာင့္လိုက္ မူးလာေတာ့ မျပီးနိုင္။ ကလ်ာ့ေစာက္ေခါင္းမ်ားပင္ ပြတ္တိုက္မႈတို႔ေၾကာင့္ ပူေနေလျပီ။ ေစာက္ရည္တို႔က စားပြဲေပၚတြင္ ဟို တကြတ္ ဒီတကြတ္…။ေအာင္ခန္႔ကေတာ့ ျပီးခ်င္တဲ့ စိတ္မရွိေသးေပ..တညလံုး ဇိမ္ခံလိုးမည္ဟု ႀကံစည္ထားေလသည္။ ကလ်ာကေတာ့ အႀကိမ္ၾကိမ္ပင္ ျပီးဆံုးျခင္းသို႔ ေရာက္ေနေလသည္။ အစြန္းစြန္ဆံုး ပိပိတို႔က အရည္ပင္ မထြက္ႏိုင္ေတာ့ ..ခပ္ေျခာက္ေျခာက္ပင္ ျဖစ္ေနေလျပီ။ကလ်ာ ပိပိ နာလွျပီျဖစ္သျဖင့္ ပိပိ အဝႏွင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲ ဂ်ယ္ ထည့္ရန္ ေအာင္ခန္႔အားေျပာရေလေတာ့သည္။
“ေမာင္..ကလ်ာ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ…ျပီးလိုက္ေတာ့ေနာ္..”
“မ ကလဲကြာ ဒီမွာ ဝေတာင္ မဝေသးဘူး”
“မဝေသးလဲ ခဏေတာ့ နားပါဦး ေမာင္ရယ္…အထဲမွာက်ိမ္းစပ္ေနျပီ…”
“နားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခဏပဲရမယ္ေနာ္…တညလံုး ေနမွာ..ဒီညေတာ့..”
“အင္းပါ ..ဒီမွာ ဘာမွ မထြက္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ..အကူအရည္ေလးသံုးရေတာ့မယ္..”
“လာ..မ…က်ေနာ္..ထည့္ေပးမယ္ေလ..”
“အို..ေမာင္ေနာ္…မကဲနဲ႔”
မကဲနဲ႔ဟု ပါးစပ္ကသာေျပာေနတာ…စားပြဲေပၚတြင္ ေပါင္ကားထားျပီးေနျပီ။ ေအာင္ခန္႔ ဂ်ယ္ဗူးထဲမွ ခပ္ျပစ္ျပစ္ ၾကည္ၾကည္ အရည္တို႕ လက္ဖဝါးႏွင့္ လက္ခလယ္ထိပ္တို႕တြင္တင္ျပီး ပိပိ အဝကို က်န္လက္တဘက္ႏွင့္ ျဖဲျပီး ဂ်ယ္ပါေသာ လက္ခလယ္ကို ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ထိုးထည့္လိုက္သည္။ ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ ဝင္သြားေသာ လက္ေခ်ာင္းေၾကာင့္ ကလ်ာ တေယာက္ ေခါင္းေမာ့တတ္သြားေလသည္။ လက္ဖေနာင့္ကို ေစာက္စိကို ဖိျပီး ပြတ္လိုက္ေသာအခါ ကလ်ာတေယာက္ အရွင္လက္လက္ နတ္ျပည္ေရာက္သြားသည္။
ထိုစဥ္………………………..

ေဒၚမာလာတေယာက္ မိမိဆုိင္သို႔ အေျခအေန တခုခု သိလိုသိညား ဝင္ၾကည့္လိုက္သည္။ ည အိပ္မီးမ်ားသာ လင္းေနျပီး ဆိုင္တံခါးလဲ ေစ့ရံုသာေစ့ထားေလသည္။ တံခါးတြန္းဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဆိုင္းအတြင္းလူ မရွိ တိတ္ဆိတ္လို႔….မီးဖိုခန္းသြားၾကည့္သည္..အိုးခြက္တို႔က သူေနရာႏွင့္သူ..။ထူးဆန္းေနတာက တံခါး ေသာ့မခတ္ရေသးတာရယ္..ညအိပ္မီးပြင့္ေနတာရယ္……။ရုတ္တရတ္ဆိုသလို နားေနခန္းသို႔ လွည့္ၾကည့္မိေတာ့..
နားေနခန္းတည္ေဆာက္ပံုက ေန႔ခင္းပိုင္းဆို အတြင္းသို႕ ေဖာက္ျပီး မျမင္ရေသာ မွန္ အမ်ိဳးအစား..။ည ဘက္ဆိုရင္ ေျပာင္းျပန္ အခန္းထဲမွ အျပင္သို႔ ျပန္မျမင္ရေပ..။သိုပေသာ္ အျပင္က ၾကည့္ရင္ ေတာ့ထင္ထင္ရွားရွား..။ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ထင္ရွားသလဲဆိုရင္ ကလ်ာ အဝတ္မဲ့ ခႏၵာကိုယ္ ကားထားေသာ ေပါင္….ေအာင္ခန္႔ရဲ႕ တုတ္ခိုင္လွေသာ အေခ်ာင္းႀကီး..။စည္းခ်က္ညီတဲ့ ေဆာင့္ခ်က္….ဖီးအျပည့္နဲ႔ ကလ်ာ့မ်က္ႏွာ…ျပီးေတာ့ ေမာ့ေသာက္ေနတဲ့ ဝီစကီ…။ေဒၚမာလာ ၾကည့္ရင္းႏွင့္ပင္ မနာလိုတာလား၊ မခံခ်င္စိတ္ျဖစ္လာတာလားမသိ..။အသားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လာသည္။ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ သားမက္…ေဒါသႏွင့္ရမၼက္က လြန္ဆြဲေနေလသည္။ ၾကည့္ပဲေနရမလား …လွည့္ထြက္သြားရမလား..ေဝခြဲမရ။ ဒီထက္ဆိုးလာတာက ကလ်ာက စားပြဲတြင္ ေပါင္ကားျပီး ေအာင္ခန္႔က ဗူးတဗူးထဲမွ တခုခုကို ထုတ္ကာ..ကလ်ာ ဟိုဟာထဲ ထိုးကလိေနတဲ့ ျမင္ကြင္း…။
ေဒၚမာလာတေယာက္ သူတို႔ကိုေက်ာေပးျပီး စာပြဲတလံုးတြင္ ထိုင္လိုက္သည္..ျပီးေတာ့ မိမိ ဖုန္းကို ထုတ္ကာ ကလ်ာ့ထံဖုန္းေခၚလိုက္သည္…
တူ…..တူ…..တူ…..
“ဟလို….”
တဖက္မွ ကလ်ာ့ ထူးသံကို ၾကားရသည္။ ကလ်ာ့ အသံက ေမာဟိုက္လွ်က္..။
“အခု ဘယ္မွာလဲ သူငယ္ခ်င္း..”
တုန္ေနေသာ အသံကို ထိန္းကာ ေျပာလိုက္သည္။
“ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္အိမ္မွာကြ….လာမလို႔လား သူငယ္ခ်င္း”
“မလာေတာ့ပါဘူး ဆိုင္မွာရွိရင္ ငါ ဆိုင္ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ ေျပာမလို႔….”
“ဟင္……”
စာပြဲခင္း ျဖဴျဖဴ ပတ္ျပီး ကလ်ာ တံခါးေလး ဟၾကည့္လိုက္သည္။ ကလ်ာ့ ေနာက္က ေအာင္ခန္႔ကလဲ ေပါင္ၾကားထဲလက္ေလးအုပ္ျပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ…။
*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_
“အျဖစ္ကေတာ့ ဒါပါပဲ သူငယ္ခ်င္းရယ္…”
“ေအာ္…ဒါဆို နင္တို႕က အရင္ကတည္းက ငယ္ခ်စ္ေဟာင္းေတြ ဆိုပါေတာ့…မင္းလဲ သိပ္ ပိရိတယ္ ေအာင္ခန္႔…”
ေအာင္ခန္႔ ဘာစကားမွ ဝင္မေျပာ ျငိမ္ျငိမ္သာ ထိုင္ျပီးေခါင္းငံုထားသည္။ေဒၚမာလာမွ ဆက္ျပီး
“ေကာင္းတယ္…ေကာင္းတယ္…တေယာက္က လင္ငယ္ေန ေနာက္တေယာက္က ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္…”
“ငါ…မွားသြားပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္…”
“ငါ့ကို သူငယ္ခ်င္းလို႕ မေခၚနဲ႔…..နင္လို လူကို သူငယ္ခ်င္းေတာ္ရမွာ ရွက္တယ္..ေအာင္ခန္႔ မင္းလဲ သူနဲ႔ လိုက္သြား…ငါ့ဆိုင္ကို မနက္ျဖန္ ႏြားနို႕နဲ႔ အကုန္ေဆးခ်ျပစ္မယ္..”
ေဒၚမာလာ ေျပာရင္း ေဒါသထြက္လာသည္ ။ထိုစဥ္…
တီ…တီ..တီ…
ေအာင္ခန္႔ ဖုန္းျမည္ေလသည္။ ဖုန္းနံပါတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္က ေခၚေသာ ဖုန္း….။ေအာင္ခန္႔ ဖုန္းကိုင္လိုက္သည္။
“ဟလို…”
“…………”
“ဘာ….သမီးေလး ေပ်ာက္သြားလို႔..ဟုတ္လား…”
ေအာင္ခန္႔ မ်က္ႏွာ စိုးရိမ္စိတ္တို႔ ႏွင့္ ျပည့္ႏွက္သြားေလသည္။ေဒၚမာလာ ေဒါသမွ စိုးရိမ္စိတ္တို႔ေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ မတ္တပ္ရပ္မိသည္…။
“ေျမးေလး ေပ်ာက္သြားလို႔ ဟုတ္လား…..”
“ဟုတ္…အေမ…”
“ဘာ အူေၾကာင္ေၾကာင္ လုပ္ေနတာလဲ ရွာရမွာေပါ့….”
“ဟုတ္….”
ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ ေဒၚမာလာ အလွ်င္ စလို ထြက္သြားေလသည္။ သမီးေဇာ ..ေျမးေဇာတို႔က ငယ္ခ်စ္ေဟာင္းတို႔ သူငယ္ခ်င္းတို႔ ၏ သံေယာဇဥ္ေလာာက္ အေရးမႀကီး…ကလ်ာတေယာက္ ေငးေငး ငိုင္ငိုင္ႏွင့္ ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ မာလာ ေက်ာကိုသာ ၾကည့္ျပီး ေနမိပါေတာ့သည္။
“အိမ္ယာႏိုးေတာ့ ဘြားဘြား..ေဖေဖ..ဆိုျပီး အတင္းဂ်ီက်တယ္ ရွာေပးလို႔လဲ ေျပာတယ္…က်မ တိုက္ဖို႔ သြားခပ္ေနတုန္း ေပ်ာက္သြားတာ..”
“ဘယ္မွာ ရွာျပီးျပီလဲ..ကေလးတေယာက္ေတာင္ ႏိုင္ေအာင္မထိန္းႏိုင္ဘူးလား ခင္ဗ်ားတို႔က”
ေအာင္ခန္႔ ေဒါသတႀကီး အိမ္ေဖာ္မ်ားကို ဆူေလသည္။ ေဒၚမာလာကလဲ..
“ကေလးေပ်ာက္တာ လိုက္မရွာပဲနဲ႔ ဖုန္းဆက္ရတယ္လို႔ ငါ့ေျမး တခုခုျဖစ္ရင္ နင္တို႔ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေတြးထား…”

“Happy Birthday မီးမီးေလး…Happy Birthday မီးမီးေလးးးးးး…..Happy Birthday to You”
သမီးေလး ပန္းျမတ္နဒီေလးရဲ႔ ၂ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ပြဲေလးပင္။ အခု အခ်ိန္ ေအာင္ခန္႔ ျပံဳးႏိုင္ျပီ…ေဒၚမာလာလဲ ေပ်ာ္ႏိုင္ျပီ….လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္ေလာက္က သမီးေလး ေပ်ာက္သြားေတာ့ရခဲ့တဲ့ ေသာကနဲ႔ သင္ခန္းစာ..။ပန္းျမတ္နဒီေလးက အိမ္ရွိေရကူကန္ေဘးတြင္ ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္ကာ ဘြားဘြား..ေဖေဖ ႏွင့္ ေအာ္ေနေသာ အသံ။ ထိုညက ေအာင္ခန္႔ နွင့္ ေဒၚမာလာ ကို ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း အသည္းအသန္ ငိုေၾကြးေသာ ပန္းျမတ္နဒီ..။ဘာပဲေျပာေျပာ…လူသား၂ ဦး မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေနေသာ သမီးေလး။ ထိုညက ေဒၚမာလာႏွင့္ ေအာင္ခန္႔ သမီးေလး ခလယ္ထားျပီး အိပ္လိုက္ၾကသည္။ အလုပ္ကိစၥ အခ်စ္ကိစၥ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥထက္ သမီးေလး ပန္းျမတ္နဒီေဘးတြင္ သူတို႔ ၂ဦး အခ်ိန္ကုန္ေစခဲ့သည္..။ကလ်ာတေယာက္ကေတာ့ ျပသနာျဖစ္ျပီး ေနာက္တေန႔ကစျပီး ဖုန္းအဆက္အသြယ္မရေတာ့။ေနာက္ဆံုးၾကားရေသာ သတင္းအရ သူမ၏ေမြးရပ္ေျမသို႔ ျပန္သြားသည္ဟုပင္။
သမီးေလး ၏ ေဘးတြင္ သမီးေလး အိပ္သည့္ အထိ ေစာင့္ေပးရင္း ေအာင္ခန္႔ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။ေအာင္ခန္႔ ႏိုးလို႔ နာရီၾကည့္ေတာ့ ည ၁၀ နာရီပဲရွိေသးသည္။ ေဒၚမာလာကိုၾကည့္ေတာ့ မရွိ..။သူ႕ အခန္းသူ ျပန္အိပ္ေနသည္ဟုပင္ ေအာင္ခန္႔ေတြးရင္း…ေအာက္ထပ္သို႔ ဆင္းခဲ့ေတာ့သည္။ေအာက္ထပ္အေရာက္…
“သား..ေအာင္ခန္႔ လာ အတူတူ ေသာက္ရေအာင္..”
အာေလးလွ်ာေလးျဖင့္ ေဒၚမာလာ အေတာ္ပင္ မူးေနေလျပီ။
“အေမ …”
ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ မာလာ စကားမေျပာျဖစ္တာ ျပသနာ ျဖစ္ျပီ ကတည္းကပင္..
“လာပါကြာ အတူေသာက္ရေအာင္….သူစိမ္းေတြမွ မဟုတ္ပဲ..”
“အေမ ေသာက္တာမ်ားေနျပီထင္တယ္…”
“မ်ားမ်ားေသာက္မွ အထီးက်န္တာ မ်ားမ်ား သက္သာတာကြ”
“အေမ လာ..သားတြဲပို႔ေပးမယ္…”
“မလိုပါဘူး….မင္းေလးက သူစိမ္းဆန္တဲ့စကားေတြသိပ္ေျပာပဲ….ငါ့ဘက္ကို ဘယ္သူမွ မၾကည့္ဘူး…ငါ့မွာ…အာကိုးစရာကိုမရွိဘူး…”
ေအာင္ခန္႔ ေဒၚမာလာကိုတြဲေခၚရင္း အခန္းထဲ ရွိ ကုတင္ေပၚသို႔ တင္လိုက္သည္…။ကပိုကယိုျဖစ္ေနေသာ အေပၚအက်ီတို႔က ရင္းသားဝင္းဝင္းတို႔ကို လွစ္ျပေနသလိုပင္။ ေအာင္ခန္႔ စိတ္ရိုင္းမ်ားဝင္လာသည္။ ညအိပ္ ဂါဝန္ ပါးပါးကို လွန္ရန္ ဂါဝန္ေအာက္နားကို လက္ႏွင့္ ကိုင္ ကာ တျဖည္းျဖည္း မတင္လိုက္သည္။ ေသြးေၾကာစိမ္းမ်ား ယွက္ေနေသာ ေျခသလံုး ျဖဴျဖဴတို႔က ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိေနျပန္သည္။ မဟုတ္ေသးပါဘူး..သူ႔သမီးကို ငါယူထားတာ ငါက သူသားမက္ပဲ..တကယ္ဆို အေမပဲေပါ့…ဟု ေတြးလာေသာ္လဲ အေၾကာပ်က္သည့္ အေရးအေၾကာင္းေလးပင္မရွိေသာ ေပါင္တံသြယ္သြယ္က ဂါဝန္ကို ဆက္လွန္ရန္ တြန္းအား တခုနယ္…။ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အနီေရာင္ေလးက ေပါင္ေဖြးေဖြး ၂ ခုၾကား နွစ္ဝင္ေနျပီ…ဇာအနားကြပ္ထားေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့..ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အေပၚမွ ပိပိ ရွိရာ ေနရာကို မွန္းျပီး နမ္းလိုက္ေလသည္။ အနံအသက္ ခပ္သင္းသင္….၄င္းသည္ကား ေသးနံ႕လဲ မဟုတ္…အမ်ားေျပာသလို ဒညွင္းသီနံ႔လံ မဟုတ္…ငံျပာရည္နံလဲ မဟုတ္….ပုရိသတို႔ လီးေတာင္ေစေသာ အနံမ်ိဳးပင္…။မာလာ တေယာက္ လႈပ္လာသည္။ ေအာင္ခန္႔က အေျခအေနၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဒၚမာလာတေယာက္နိုးေနေလျပီ…။ေအာက္ခံဇာေဘာင္းဘီ အနီေလးကို အသာဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ လိပ္ျပီး ပါလာေသာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးကို နမ္းလိုက္ရင္း ေအာင္ခန္႔ ဝတ္ထားေသာ ေဘာင္းဘီ ကို ခၽြတ္ကာ လီးကို အျပင္ထုတ္ရင္း သံုး ေလး ငါး ခ်က္ေလာက္ထုလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့မွ ေဒၚမာလာေပါင္ကို အနဲငယ္ကားရင္း လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္ ေစာက္စိကို ကစားလိုက္သည္။ အစပိုင္း ခ်ဥ္သလို လို ရွိေသာ္လဲ ေနာက္ပိုင္း ငံျပျပ ဘက္သို႔ဦးတည္လာသည္။ မာလာလက္ ၂ဘက္က ေအာင္ခန္႔ေခါင္းကို ရုတ္တရက္ ကိုင္မိသြားေလသည္။ ခါးလဲ ေကာ့မိသြားေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ စုတ္ေနရာမွ ေခါင္းကို အသာ ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္..
“ဆက္လုပ္ေလ..”
မာလာ့ထံမွ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းၾကားရလို႔ ေအာင္ခန္႔ ဆက္စုတ္ရင္း ေပၚသို႔ တျဖည္းျဖည္းတတ္ကာ..အက်ီ ၤ ကိုေလ်ာ့လိုက္ရင္း ေဘာ္လီ အနီေအာက္က လံုးျပီး တင္းေနေသာ ႏို႔ကို ပါးစပ္ႏွင့္ အျပည့္ ငံုလိုက္သည္။ ျပီးမွ လ်ာထိပ္ႏွင့္ ႏို႔သီးေခါင္းေလးကို ပြတ္သပ္လိုက္သည္။ေအာင္ခန္႔ လူခ်င္း အသာခြာရင္း ေခါင္းရင္းဘက္သို႔ တတ္လိုက္သည္။
“တို႔ကို ျပန္ မစုတ္ေပးခ်င္ဘူးလားဟင္..”
မာလာတေယာက္ ေဆးမိထားေသာ လူတေယာက္လို ေခါင္းေလး အသာေရႊ႔ျပီး ေအာင္ခန္႔လီးကို ပါးစပ္တြင္ ေတ့လိုက္သည္။လီး၏ ကြမ္းသီးေခါင္း ပတ္ခ်ာလည္ကို လွ်ာဖ်ားႏွင့္သပ္ရင္း..တျဖည္းျဖည္း အေပၚသို႔ တတ္လိုက္ျပီး ေအာင္ခန္႔ ႏို႔ကို စုတ္လိုက္သည္။ ေအာင္ခန္႔ ဘယ္လိုမွ မခံႏိုင္ေတာ့ပဲ မာ့လာ့ကို တြန္းလွဲလိုက္ေလသည္။ပက္လပ္ကေလးျဖစ္သြားေသာ မာလာ့ကို ေအာင္ခန္႔ အေပၚမွ ေနျပီး ႏို႔ ကို စုတ္လိုက္သည္။ ကားသြားေသာ ေပါင္ႏွင့္ ေကာ့တတ္သြားေသာ ခါးတို႔ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ထိုးထည့္လိုက္ေသာ ေအာင္ခန္႔လီးႀကီး..။တရစ္ခ်င္း ဝင္သြားေသာ လီး၏ အရသာ၊ မႈတ္ထားေသာ ပါးစပ္ အရသာတို႕ေၾကာင့္ မာလာ တခ်ီျပီးသြားေလသည္။ေအာင္ခန္႔ လီး ဝင္ဝင္ခ်င္း ခပ္က်ပက်ပ္ျဖစ္ေနေသာ မာလာ့ပိပိကို တလစပ္ လိုးေလသည္….မာလာတေယာက္ ေအာင္ခန္႔ ဖင္ကို ဆြဲထားျပီး လီးႏွင့္ ပိပိတို႔ အတင္း လိုက္ပူးကပ္လိုက္သည္….အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ေဝးကြာေနေသာ မာလာ့ အဖို႔ ေအာင့္ခန္႔ ေဆာင့္ခ်က္ေတြက ေနာက္ တခ်ီျပီးဆံုးသြားေစသည္။ ေအာင္ခန္႔က မာလာျပီးသြားမွန္းသိေတာ့..တင္းတင္း ျပန္ဖတ္ျပီး အနမ္းမိုးရြာသြင္းလိုက္ေလသည္။
မျပီးေသးေသာ ေအာင္ခန္႔ကို မာလာသိတာေၾကာင့္ ေအာင္ခန္႔ရွိရာကို ေက်ာေပးရင္း မာလာ ခါးေလးေကာ့ေပးသည္။ ေအာင္ခန္႔ အေနာက္မွေနျပီး ထိုးသြင္းလိုက္သည္။ ထိုးသြင္းရာတြင္ အေပါက္မတည့္ပဲ ေစာက္စိကို ထိုးမိေလသည္။ မာလာတေယာက္ တြန္သြားေလသည္။ ေနာက္တခ်က္မွာေတာ့ တန္းေနေအာင္ဝင္သြားေလသည္။ ႏို႔ကို ကိုင္ျပီး အေနာက္မွ အားကုန္ေဆာင္ေလသည္။ တခ်က္တခ်က္ သားအိမ္ေခါင္းကို ထိမိတာေၾကာင့္ မာလာတေယာက္ ေအာင့္ ေအာင့္သြားေသာ ေဝတနာ ကို ခံစားရေလသည္။ ထိုးခ်က္ ေဆာင့္ခ်က္ ဆြဲခ်က္တို႔ ျပင္းထန္လာျပီး မာလာ့ သာအိမ္ထဲသို႔ သုတ္ပိုးမ်ား အရွိန္ႏွင့္ ဝင္သြားသည့္အျပင္ ပိပိ အျပင္ဘက္သို႔ပင္..စီးက်ေနေလေတာ့သည္ မဟုတ္ပါလား..။

“Happy Birthday မီးမီးေလး…Happy Birthday မီးမီးေလးးးးးး…..Happy Birthday to You”
သမီးေလး ပန္းျမတ္နဒီေလးရဲ႔ ၂ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ပြဲေလးပင္။ အခု အခ်ိန္ ေအာင္ခန္႔ ျပံဳးႏိုင္ျပီ…ေဒၚမာလာလဲ ေပ်ာ္ႏိုင္ျပီ….လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္ေလာက္က သမီးေလး ေပ်ာက္သြားေတာ့ရခဲ့တဲ့ ေသာကနဲ႔ သင္ခန္းစာ..။ပန္းျမတ္နဒီေလးက အိမ္ရွိေရကူကန္ေဘးတြင္ ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္ကာ ဘြားဘြား..ေဖေဖ ႏွင့္ ေအာ္ေနေသာ အသံ။ ထိုညက ေအာင္ခန္႔ နွင့္ ေဒၚမာလာ ကို ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း အသည္းအသန္ ငိုေၾကြးေသာ ပန္းျမတ္နဒီ..။ဘာပဲေျပာေျပာ…လူသား၂ ဦး မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေနေသာ သမီးေလး။ ထိုညက ေဒၚမာလာႏွင့္ ေအာင္ခန္႔ သမီးေလး ခလယ္ထားျပီး အိပ္လိုက္ၾကသည္။ အလုပ္ကိစၥ အခ်စ္ကိစၥ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥထက္ သမီးေလး ပန္းျမတ္နဒီေဘးတြင္ သူတို႔ ၂ဦး အခ်ိန္ကုန္ေစခဲ့သည္..။ကလ်ာတေယာက္ကေတာ့ ျပသနာျဖစ္ျပီး ေနာက္တေန႔ကစျပီး ဖုန္းအဆက္အသြယ္မရေတာ့။ေနာက္ဆံုးၾကားရေသာ သတင္းအရ သူမ၏ေမြးရပ္ေျမသို႔ ျပန္သြားသည္ဟုပင္။
သမီးေလး ၏ ေဘးတြင္ သမီးေလး အိပ္သည့္ အထိ ေစာင့္ေပးရင္း ေအာင္ခန္႔ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။ေအာင္ခန္႔ ႏိုးလို႔ နာရီၾကည့္ေတာ့ ည ၁၀ နာရီပဲရွိေသးသည္။ ေဒၚမာလာကိုၾကည့္ေတာ့ မရွိ..။သူ႕ အခန္းသူ ျပန္အိပ္ေနသည္ဟုပင္ ေအာင္ခန္႔ေတြးရင္း…ေအာက္ထပ္သို႔ ဆင္းခဲ့ေတာ့သည္။ေအာက္ထပ္အေရာက္…
“သား..ေအာင္ခန္႔ လာ အတူတူ ေသာက္ရေအာင္..”
အာေလးလွ်ာေလးျဖင့္ ေဒၚမာလာ အေတာ္ပင္ မူးေနေလျပီ။
“အေမ …”
ေအာင္ခန္႔ႏွင့္ မာလာ စကားမေျပာျဖစ္တာ ျပသနာ ျဖစ္ျပီ ကတည္းကပင္..
“လာပါကြာ အတူေသာက္ရေအာင္….သူစိမ္းေတြမွ မဟုတ္ပဲ..”
“အေမ ေသာက္တာမ်ားေနျပီထင္တယ္…”
“မ်ားမ်ားေသာက္မွ အထီးက်န္တာ မ်ားမ်ား သက္သာတာကြ”
“အေမ လာ..သားတြဲပို႔ေပးမယ္…”
“မလိုပါဘူး….မင္းေလးက သူစိမ္းဆန္တဲ့စကားေတြသိပ္ေျပာပဲ….ငါ့ဘက္ကို ဘယ္သူမွ မၾကည့္ဘူး…ငါ့မွာ…အာကိုးစရာကိုမရွိဘူး…”
ေအာင္ခန္႔ ေဒၚမာလာကိုတြဲေခၚရင္း အခန္းထဲ ရွိ ကုတင္ေပၚသို႔ တင္လိုက္သည္…။ကပိုကယိုျဖစ္ေနေသာ အေပၚအက်ီတို႔က ရင္းသားဝင္းဝင္းတို႔ကို လွစ္ျပေနသလိုပင္။ ေအာင္ခန္႔ စိတ္ရိုင္းမ်ားဝင္လာသည္။ ညအိပ္ ဂါဝန္ ပါးပါးကို လွန္ရန္ ဂါဝန္ေအာက္နားကို လက္ႏွင့္ ကိုင္ ကာ တျဖည္းျဖည္း မတင္လိုက္သည္။ ေသြးေၾကာစိမ္းမ်ား ယွက္ေနေသာ ေျခသလံုး ျဖဴျဖဴတို႔က ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိေနျပန္သည္။ မဟုတ္ေသးပါဘူး..သူ႔သမီးကို ငါယူထားတာ ငါက သူသားမက္ပဲ..တကယ္ဆို အေမပဲေပါ့…ဟု ေတြးလာေသာ္လဲ အေၾကာပ်က္သည့္ အေရးအေၾကာင္းေလးပင္မရွိေသာ ေပါင္တံသြယ္သြယ္က ဂါဝန္ကို ဆက္လွန္ရန္ တြန္းအား တခုနယ္…။ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အနီေရာင္ေလးက ေပါင္ေဖြးေဖြး ၂ ခုၾကား နွစ္ဝင္ေနျပီ…ဇာအနားကြပ္ထားေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့..ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အေပၚမွ ပိပိ ရွိရာ ေနရာကို မွန္းျပီး နမ္းလိုက္ေလသည္။ အနံအသက္ ခပ္သင္းသင္….၄င္းသည္ကား ေသးနံ႕လဲ မဟုတ္…အမ်ားေျပာသလို ဒညွင္းသီနံ႔လံ မဟုတ္…ငံျပာရည္နံလဲ မဟုတ္….ပုရိသတို႔ လီးေတာင္ေစေသာ အနံမ်ိဳးပင္…။မာလာ တေယာက္ လႈပ္လာသည္။ ေအာင္ခန္႔က အေျခအေနၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဒၚမာလာတေယာက္နိုးေနေလျပီ…။ေအာက္ခံဇာေဘာင္းဘီ အနီေလးကို အသာဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ လိပ္ျပီး ပါလာေသာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေလးကို နမ္းလိုက္ရင္း ေအာင္ခန္႔ ဝတ္ထားေသာ ေဘာင္းဘီ ကို ခၽြတ္ကာ လီးကို အျပင္ထုတ္ရင္း သံုး ေလး ငါး ခ်က္ေလာက္ထုလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့မွ ေဒၚမာလာေပါင္ကို အနဲငယ္ကားရင္း လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္ ေစာက္စိကို ကစားလိုက္သည္။ အစပိုင္း ခ်ဥ္သလို လို ရွိေသာ္လဲ ေနာက္ပိုင္း ငံျပျပ ဘက္သို႔ဦးတည္လာသည္။ မာလာလက္ ၂ဘက္က ေအာင္ခန္႔ေခါင္းကို ရုတ္တရက္ ကိုင္မိသြားေလသည္။ ခါးလဲ ေကာ့မိသြားေလသည္။ ေအာင္ခန္႔ စုတ္ေနရာမွ ေခါင္းကို အသာ ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္..
“ဆက္လုပ္ေလ..”
မာလာ့ထံမွ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းၾကားရလို႔ ေအာင္ခန္႔ ဆက္စုတ္ရင္း ေပၚသို႔ တျဖည္းျဖည္းတတ္ကာ..အက်ီ ၤ ကိုေလ်ာ့လိုက္ရင္း ေဘာ္လီ အနီေအာက္က လံုးျပီး တင္းေနေသာ ႏို႔ကို ပါးစပ္ႏွင့္ အျပည့္ ငံုလိုက္သည္။ ျပီးမွ လ်ာထိပ္ႏွင့္ ႏို႔သီးေခါင္းေလးကို ပြတ္သပ္လိုက္သည္။ေအာင္ခန္႔ လူခ်င္း အသာခြာရင္း ေခါင္းရင္းဘက္သို႔ တတ္လိုက္သည္။
“တို႔ကို ျပန္ မစုတ္ေပးခ်င္ဘူးလားဟင္..”
မာလာတေယာက္ ေဆးမိထားေသာ လူတေယာက္လို ေခါင္းေလး အသာေရႊ႔ျပီး ေအာင္ခန္႔လီးကို ပါးစပ္တြင္ ေတ့လိုက္သည္။လီး၏ ကြမ္းသီးေခါင္း ပတ္ခ်ာလည္ကို လွ်ာဖ်ားႏွင့္သပ္ရင္း..တျဖည္းျဖည္း အေပၚသို႔ တတ္လိုက္ျပီး ေအာင္ခန္႔ ႏို႔ကို စုတ္လိုက္သည္။ ေအာင္ခန္႔ ဘယ္လိုမွ မခံႏိုင္ေတာ့ပဲ မာ့လာ့ကို တြန္းလွဲလိုက္ေလသည္။ပက္လပ္ကေလးျဖစ္သြားေသာ မာလာ့ကို ေအာင္ခန္႔ အေပၚမွ ေနျပီး ႏို႔ ကို စုတ္လိုက္သည္။ ကားသြားေသာ ေပါင္ႏွင့္ ေကာ့တတ္သြားေသာ ခါးတို႔ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ထိုးထည့္လိုက္ေသာ ေအာင္ခန္႔လီးႀကီး..။တရစ္ခ်င္း ဝင္သြားေသာ လီး၏ အရသာ၊ မႈတ္ထားေသာ ပါးစပ္ အရသာတို႕ေၾကာင့္ မာလာ တခ်ီျပီးသြားေလသည္။ေအာင္ခန္႔ လီး ဝင္ဝင္ခ်င္း ခပ္က်ပက်ပ္ျဖစ္ေနေသာ မာလာ့ပိပိကို တလစပ္ လိုးေလသည္….မာလာတေယာက္ ေအာင္ခန္႔ ဖင္ကို ဆြဲထားျပီး လီးႏွင့္ ပိပိတို႔ အတင္း လိုက္ပူးကပ္လိုက္သည္….အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ေဝးကြာေနေသာ မာလာ့ အဖို႔ ေအာင့္ခန္႔ ေဆာင့္ခ်က္ေတြက ေနာက္ တခ်ီျပီးဆံုးသြားေစသည္။ ေအာင္ခန္႔က မာလာျပီးသြားမွန္းသိေတာ့..တင္းတင္း ျပန္ဖတ္ျပီး အနမ္းမိုးရြာသြင္းလိုက္ေလသည္။
မျပီးေသးေသာ ေအာင္ခန္႔ကို မာလာသိတာေၾကာင့္ ေအာင္ခန္႔ရွိရာကို ေက်ာေပးရင္း မာလာ ခါးေလးေကာ့ေပးသည္။ ေအာင္ခန္႔ အေနာက္မွေနျပီး ထိုးသြင္းလိုက္သည္။ ထိုးသြင္းရာတြင္ အေပါက္မတည့္ပဲ ေစာက္စိကို ထိုးမိေလသည္။ မာလာတေယာက္ တြန္သြားေလသည္။ ေနာက္တခ်က္မွာေတာ့ တန္းေနေအာင္ဝင္သြားေလသည္။ ႏို႔ကို ကိုင္ျပီး အေနာက္မွ အားကုန္ေဆာင္ေလသည္။ တခ်က္တခ်က္ သားအိမ္ေခါင္းကို ထိမိတာေၾကာင့္ မာလာတေယာက္ ေအာင့္ ေအာင့္သြားေသာ ေဝတနာ ကို ခံစားရေလသည္။ ထိုးခ်က္ ေဆာင့္ခ်က္ ဆြဲခ်က္တို႔ ျပင္းထန္လာျပီး မာလာ့ သာအိမ္ထဲသို႔ သုတ္ပိုးမ်ား အရွိန္ႏွင့္ ဝင္သြားသည့္အျပင္ ပိပိ အျပင္ဘက္သို႔ပင္..စီးက်ေနေလေတာ့သည္ မဟုတ္ပါလား..။

က်ိဳးစားပါဦးမည္
နတ္ဆိုးႀကီး