ယဥ္ယဥ္ အပိုးက်ိဳးပါျပီရွင္ ၁

မေအးျမတဲ႕ မတ္လရဲ႕ ညေနခင္းတခုမွာပါ ။ အျပင္မွာလည္း မေအးသလို ရင္ထဲမွာလည္း ပူေလာင္ေနသည္ ။

. . . “ ကဲ သမီး ေမေမတုိ႕သြားမယ္ ဘဘစကား နားေထာင္ျပီး လိမ္လိမ္မာမာေနခဲ႕ေနာ္ ။ လက္ေဆာင္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ၀ယ္လာမယ္ေနာ္ ” . . .
. . . “ အင္း ” . . .
. . . “ မ်က္ႏွာၾကီးက ဘာလုိ႕စူပုပ္ေနတာတုန္း ေမေမ႕ခ်စ္သမီးေလးရဲ႕ ” . . .
သက္သက္ေဖာင္းထားတဲ႕ ပါးတဖက္ကို အသာဆြဲျပီးေတာ႕ ေမေမလွည္႕ထြက္သြားပါတယ္ ။ ေဖၾကီးႏွင္႕ ေမာင္ေလးကေတာ႕ အိမ္ေအာက္ေတာင္ ေရာက္ႏွင္႕ေနျပီ ။
ကားေပၚကေန လက္ျပရင္းသြားတဲ႕ ေမေမတုိ႕ကိုႀကည္႕ျပီး ၀ရံတာကေန ငံု႕ၾကည္႕ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္ စိတ္ထဲေလးလံျပီး က်န္ခဲ႕ပါတယ္ ။ ေမာင္ေလး၁၀ တန္း စာေမးပြဲႀကီးျပီးလုိ႕ ေဖႀကီးနဲ႕ေမေမက ျမန္မာျပည္အႏွံ႕ခရီးထြက္ေပးမယ္ ဆိုျပီး သြားၾကတာေလ ။ သူကေတာ႕ ေဆးေက်ာင္းေနာက္ဆံုးႏွစ္ ဆိုေတာ႕စာေတြပိေနတာနဲ႕ လိုက္လုိ႕မျဖစ္တာေၾကာင္႕ ေနခဲ႕ရတာပါ ။ အိမ္မွာကလည္း အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလးရိွေပမယ္႕ မိန္းခေလး၂ေယာက္ထဲ မထားခဲ႕ခ်င္တာမို႕ ေမေမ႕အကိုႀကီး ဘႀကီးဦးျမင္႕ေသာင္း ကိုအကူအညီေတာင္းတာမုိ႕ သူတို႕နဲ႕အတူတူလာေနပါတယ္ ။ အစကတည္းက ယဥ္ယဥ္နဲ႕ မ်က္ႏွာေၾကာမတည္႕တဲ႕ ဘႀကီးမုိ႕ မလာေစခ်င္ေပမယ္႕ ေမေမတုိ႕ကမရမက ေခ်ာ႕ေမာ႕ ေျပာတာေႀကာင္႕ အခုေတာ႕ ၃ပတ္တိတိ မတည္႕အတူေနရပါေတာ႕မယ္ ။

ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္က ရုပ္ေခ်ာ ေဘာ္ဒီေတာင္႕သေလာက္ ခပ္စြာစြာရယ္ ။ ငယ္ငယ္တည္းကလည္း စာေတာ္တာမုိ႕ အမ်ိဳးေတြက ပစားေပး ေျမွာက္စားထားတာေႀကာင္႕ ေထာင္ေထာင္ ေထာင္ေထာင္နဲ႕ေနတဲ႕သူ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း ကေတာ႕ ဒုရဲမႈးဘ၀ကေန အျငိမ္းစားယူထားတာ တႏွစ္ေတာင္ ျပည္႕ေသးတာ မဟုတ္ ။ တဖက္က ေခတ္လူငယ္ စြာက်ယ္ တူမေလးနဲ႔ တဖက္က စည္းကမ္းတင္းႀကပ္တဲ႕ဘႀကီး ရယ္ ေတြ႕ႀကပါျပီ ။

ေမေမတုိ႕သြားကတည္း အခန္းထဲတံခါးပိတ္ေနလုိက္တာ ညေနစာ ထမင္းစားမွပဲ ဘႀကီးနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ျဖစ္ေတာ႕တယ္ ။ ေတြ႕ႀကေတာ႕လည္း စကားက ၄ခြန္းျပည္႕ေအာင္ေတာင္ မေျပာျဖစ္ဘူး ။ ဘႀကီးကေတာ႕ တူမႀကီးကိုေမးပါေသးတယ္။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ စာေတြလုိက္ႏုိင္ရဲ႕လား ” . . . “ ဟုတ္ ” . . .
. . . “ နက္ျဖန္ ေဆးရံုသြားမွာလား ” . . . “ အင္း ” . . .
ယဥ္ယဥ္ ကိုယ္တိုင္က ေမးခြန္းတခုကို တခြန္းေလာက္ပဲ ျပန္ေျဖေတာ႕ စကားမဆက္ျဖစ္ႀကေတာ႕ပါ ။ သူ႕ထမင္းသူစား ကိုယ္႕ထမင္းကိုယ္စားျပီး ထထြက္ခဲ႕ၾကသည္ ။

ဦးျမင္႕ေသာင္း စိတ္ထဲေတာ႕ အဆင္မေျပ ။ ဘႀကီးအရင္းေခါက္ေခါက္ ေမးတာကိုေတာင္ မေျဖခ်င္သလို ေျဖခ်င္သလုိ လုပ္ေနတဲ႕ တူမကိုႀကည္႕ျပီး အခ်ိဳးလံုး၀မေျပ ဟု မွတ္သည္ ။ အခု အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ႕ သူ႕သမီး၂ေယာက္ဆို ေကာင္းေကာင္း တီးထားေပးလုိ႕ အျမီးကိုကုတ္ေနသည္ ။ ဒီတူမက်မွ ကိုယ္႕ကို မတူမလို မတန္သလုိ ဆက္ဆံတာ ခံေနရတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕လည္း ခဏတျဖဳတ္သာ လာေနတာက တေႀကာင္း၊ တူမဆိုေပမယ္႕ သမီးအရင္းမဟုတ္တာက တေၾကာင္းမုိ႕ စိတ္ေလွ်ာ႕ထားမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ မင္းစိတ္မင္းထိမ္း ျမင္႕ေသာင္းေရလုိ႕ ကုိယ္႕ကိုယ္ကိုသာ စိတ္ထဲသတိေပး လုိက္ပါေတာ႕တယ္ ။

ေနာက္ေန႕ညေန ေဆးရံုကေန ေရျပန္ခ်ိဳးျပီး က်ဴရွင္သြားဖုိ႕ ျပန္ထြက္လာတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ ဧည္႕ခန္းကျဖတ္အသြား တူမၾကီးပံုစံက အျမင္မေတာ္တတ္တဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းမ်က္စိထဲ ကန္႕လန္႕ႀကီး၀င္လာပါတယ္ ။ ၀တ္ထားတဲ႕ စကပ္ အ၀ါေလးက ဒူးအထက္ မေရာက္ခင္မွာတင္ ဆံုးသြားတယ္ ။ အသားကခပ္ေပ်ာ႕ေပ်ာ႕ရယ္ႏွင္႕ ဘာသားမွန္းေတာ႕မသိ ။ ဒါေပမယ္႕ ခပ္က်ပ္က်ပ္ကလည္း ၀တ္ထားေသး တင္ပါးႀကီးကလည္း ႀကီးတဲ႕သူမို႕ ယဥ္ယဥ္႕ေနာက္ပိုင္းေအာက္ပုိင္းက ဆူဆူျဖိဳးျဖိဳး အသားစိုင္ေတြက တင္းရင္းအယ္ထြက္ေနသည္ ။ လံုး၀ိုင္းျပီး ျပည္႕တင္းေနတဲ႕ တင္ပါးႀကီးေပၚမွာ ၀တ္ထားတဲ႕ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အရာႀကီးကိုပင္ ထင္ထင္ရွားရွားႀကီး ျမင္ေနရပါတယ္ ။

ဦးျမင္႕ေသာင္းက ေရွးဆန္တဲ႕သူ၊ ခုေလာက္ အတုိအျပတ္ မေျပာနဲ႕ မိန္းခေလး ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ဖင္က်ပ္ ၀တ္တာေတာင္ လံုး၀ မၾကိဳက္သူမို႕ ဒီတခါေတာ႕ ပါးစပ္ကမေနႏိုင္ေတာ႕ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ ညည္းဘယ္လုိ ၀တ္ထားတာလဲ ” . . .
လွမ္းေျပာတဲ႕ အသံေၾကာင္႕ တံခါး၀က အျပင္ထြက္ခါနီး ယဥ္ယဥ္ ရုတ္တရက္လန္႕သြားသည္ ။ ျပီးေတာ႕ ကိုယ္႕ဘာသာကိုယ္ မလံုမလဲ တခ်က္ငံု႕ႀကည္႕လုိက္ေသးသည္ ။ ဘာမ်ား ျဖစ္ေနပါလိမ္႕လို႕ဆုိျပီး ။

. . . “ ဘာျဖစ္လို႕လဲ က်ဴရွင္သြားမလို႕ေလ ” . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္းက ရဲပီပီ စကားေျပာတာ ဒဲ႕ဒိုးေျပာတတ္သည္ ။ လူတင္ႀကမ္းတာ မဟုတ္ စကားေျပာလည္း ႀကမ္းသည္ ။

. . . “ ဘာျဖစ္ရမလဲ ေပါင္ကလည္းေပၚေနျပီ။ ညည္းဖင္ကလည္း ေနာက္မွာ အလံုးလုိက္ ထြက္ေနတယ္ ”. . .
. . . “ လူတုိင္း စကပ္၀တ္ေနတာပဲ ထူးဆန္းလား ဘဘရယ္ ” . . .
. . . “ ဟ လူတုိင္း၀တ္တာနဲ႕ နင္၀တ္ေကာလား ။ သူတုိ႕ တံုးလံုးသြားရင္ နင္ေကာ တံုးလံုးသြားမွာလား ” . . .
. . . “ သူတို႕နဲ႕ မဆိုင္ဘူး သမီးႀကိဳက္လုိ႕သမီး၀တ္တာေလ ” . . .
. . . “ ေအး ႀကိဳက္လို႕၀တ္ခ်င္တုိင္း မသင္႕ေတာ္တာေကာ သင္႕ေတာ္တာေကာ ၀တ္စရာလား ။ ကုိယ္ကမိန္းခေလး ။ ျပီးေတာ႕ ညည္းကိုယ္ညည္း ၄တန္း၅တန္း ဖင္မရိွတဲ႕ အရြယ္လို႕မွတ္ေနလား ။ ကိုယ္႕ တင္ပါးအရြယ္အစား ကိုယ္ျပန္ႀကည္႕အုန္း ။ ညည္းဖင္အရြယ္ၾကီးကို ဒီပံုစံနဲ႕ က်ပ္ထုပ္ေနေအာင္ ၀တ္သြားေတာ႕ ေယာကၤ်ားတုိင္းက နင္႕ေနာက္ပိုင္းကို လုိက္ငမ္းတာ ခံမလား ” . . .
ယဥ္ယဥ္လည္း ဘႀကီးေသာင္း ပြားတာေတြႀကားျပီး ေဒါပြေလျပီ ။ သူ႕ဘာသာ တသက္လံုး ၀တ္လာတာ အခုမွ အဓိပၸါယ္ မရိွတာေတြနဲ႕ လာဆံုးမေနတယ္ ။

. . . “ ဘဘ ဒီေခတ္အခါမွာ ဒီေလာက္၀တ္တာကို ဘယ္သူမွ အထူးအဆန္းလုပ္ျပီး လုိက္ႀကည္႕မေနဘူး ။ ဘဘ သာ ေခတ္အျမင္မရိွလို႕ ၾကည္႕မရျဖစ္ေနတာ ” . . .
. . . “ နင္ တခြန္းမက်န္ ျပန္ေျပာေနပါလား ” . . .
. . . “ မဟုတ္တမ္း တရားေတြ လာေျပာတာကို ။ သိပ္ေျပာခ်င္လည္း ေနာက္မွေျပာေတာ႕ က်ဴရွင္ေနာက္က်ေနျပီ ” . . .
တံခါးကို ဂ်ိမ္းခနဲ ျမည္ေအာင္ ပိတ္ျပီး ထြက္သြားတဲ႕ တူမေၾကာင္႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း တရႈးရႈး တရွဲရွဲ ျဖစ္ျပီး က်န္ခဲ႕ေလျပီ ။

. . . “ ေတာက္ ဒီေကာင္မ ” . . .
. . . “ မိႏြယ္ သြားစမ္း သြားစမ္းကြာ ေရတခြက္သြား ခပ္လာစမ္း . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ႕ ဘဘႀကီး . . .
ခုနတုန္းက အနားမွာ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ ေႀကာင္ႀကည္႕ေနတဲ႕ အိမ္ေဖာ္မေလး ေရေျပးခပ္လာပါတယ္ ။ ေဒါသေတြ အလိပ္လိုက္ ထြက္ေနတဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းကို ကတုန္ကရင္နဲ႕ ေပးရင္း ေဘးကရပ္ေစာင္႕ေနပါတယ္ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ အရင္ကလည္း ဒီအတုိင္းပဲ ၀တ္တာလား ။ ဟဲ႕ ညည္းကိုေမးေနတာ ” . . .
. . . “ ရွင္ ဘဘႀကီး ဟုတ္ဟုတ္ ” . . .
. . . “ ဘယ္သူကမွေကာ မေျပာႀကဘူးလား ။ မဆူႀကဘူးလား မဆံုးမၾကဘူးလား ” . . .
. . . “ ဦးဦးနဲ႕ အန္တီက မမေလးကို တအားခ်စ္တာ ဘဘႀကီး ။ စကားေတာင္ မာမာမေျပာဖူးဘူး ။ မမေလးကခ်ည္း နည္းနည္းေျပာတာနဲ႕ ျပန္ေအာ္ေနၾက ” . . .
မိႏြယ္က သူ႕အိမ္သခင္မေလး ယဥ္ယဥ္႕ကို မမေလး ဟုေခၚတတ္သည္ ။ မမေလးဟု ေခၚေပမယ္႕ ျမန္ျမန္ေခၚေနၾကဆုိေတာ႕ မေလး ဟုသာ တခါတရံ ၾကားရေတာ႕သည္ ။

. . . “ အင္း အဲဒါေႀကာင္႕ျဖစ္ေနတာ ။ ခုနက ငါ႕ကို တခြန္းမက်န္ ျပန္ေျပာသြားတာ ေတြ႕တယ္မလား ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ” . . .
. . . “ ေအး ငါ႕အိမ္ကသမီးေတြသာဆို ငါခ်က္ခ်င္းထေဆာ္တယ္ သိလား ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ” . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္း စိတ္တုိျပီး ေျပာေနသမွ်ကို မိႏြယ္ တဟုတ္ဟုတ္နဲ႕သာ သံေယာင္ လုိက္ေနရပါသည္ ။ ဘဘႀကီး ႀကည္႕ရတာ စိတ္ႀကီးမယ္႕ ပံုႀကီး ။ မေတာ္ မမေလးနဲ႕ စကားမ်ားတာကို ငါ႕ပါပတ္ရမ္းျပီး ထရိုက္ရင္ေတာ႕ ဒုကၡ ဆိုျပီး ေႀကာက္လိုက္တာ ။

. . . “ ဒီေလာက္ေတာင္ သရုပ္ပ်က္တဲ႕ စကပ္မေျပာနဲ႕ ငါ႕သမီးေကာလိပ္ေက်ာင္းသူဘ၀က ေဘာင္းဘီဖင္က်ပ္ တထည္ ၀ယ္လာျပီး ၀တ္တုန္းက ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ ။ . . .
မိႏြယ္ မ်က္စိေလး ကလည္ကလည္နဲ႕ နားေထာင္ေနပါသည္။
. . . “ ကပ္ေႀကးနဲ႕ ကိုက္ျပီးလႊတ္ပစ္ပလုိက္တယ္ ။ ဖင္က်ပ္ေဘာင္းဘီ ၀တ္မရေအာင္ ဖင္ေယာင္တဲ႕ အထိခါးပတ္စာ ေကၽြးပစ္တာ နားလည္လား ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ” . . .
. . . “ သြားသြား ညည္းႀကည္႕ရတာလည္း အူလည္လည္နဲ႕ ” . . .
မိႏြယ္ ေသာက္ျပီးသား ေရခြက္ကို ယူလို႕ ေနာက္ေဖးကိုျပန္ေျပးလာပါသည္ ။ ခုမွပဲ သူလည္းသက္ျပင္းခ်ရေတာ႕တယ္ ။

မိႏြယ္လည္း ဒီဘဘၾကီးရိွတဲ႕ ရက္ပိုင္းမွာ အိမ္ေနရင္းေတာင္ ေဘာင္းဘီတုိ၀တ္တာေရွာင္ရမည္ ဟုေတြးလုိက္မိပါသည္ ။ မမေလးယဥ္ယဥ္က သူ႕မ၀တ္ေတာ႕တဲ႕ စကပ္တုိေလးေတြ ေဘာင္းဘီေလးေတြ ေပးထားတာတာေတြ အမ်ားၾကီးရိွသည္ ။ သူတို႕၂ေယာက္ကအသက္ ၄ႏွစ္ကြာေပမယ္႕ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္က သိပ္မကြာလွ ။ ဖင္ၾကီးတာခ်င္းလည္း တူသည္မို႕ သူ႕ကိုေပးတဲ႕ အ၀တ္ေတြက ကြက္တိျဖစ္သည္ ။ မမေလး ကဖင္ႀကီးဖင္ေကာက္တဲ႕ သူျဖစ္သလုိ မိႏြယ္ေလးရဲ႕ အုိးကလည္း စစ္ကိုင္းအိုးမို႕ ဆိုဒ္တူတူေလာက္ ရွိပါသည္ ။ မမေလးနဲ႕ မိႏြယ္ ကိုယ္လံုးမွာ ကြာတာကေတာ႕ ရင္သား ။ မမေလးႏို႕ေတြကို မိႏြယ္ ခိုးခိုးႀကည္႕မိတာႀကာျပီ ။ အိမ္မွာေနေတာ႕လည္း ကုန္းဟယ္ျပဳဟယ္နဲ႕ ေတြ႕မိတဲ႕ မမေလး ႏို႕ၾကီးေတြက ျပြတ္ေနတာပဲ ။ မမေလး ယဥ္ယဥ္ ေလ႕က်င္႕ခန္း လုပ္တာလည္း မျမင္မိ ။ ဒါေတာင္ ခါးေလးကသြယ္ ဖင္ၾကီးကလည္း ထြားျပီး ရင္သားႀကီးေတြအယ္ေနတာ အတိတ္ကံ ေကာင္းလုိ႕သာ ျဖစ္မည္ဟု မိႏြယ္ေတြးကာ အားက်မိပါတယ္ ။ တဖက္က ယဥ္ယဥ္ကို႕ အားက်ေနမိေပမယ္႕ တဖက္ကလည္း တခါတေလေတာ႕ စိတ္ခုမိသား ။ မမေလးက မာနတအားၾကီးတာ ။ စိတ္ကလည္း ၾကီးတယ္လုိ႕ေျပာရမလား ေမာက္မာတယ္လုိ႕ ေျပာရမလားပဲ ။ သူမ်ားအလုိမက်ရင္ မိႏြယ္ကို ပိတ္ေဟာက္တာ ရစရာကို မရွိဘူး ။

. . . “ မိႏြယ္ လာစမ္း ” . . .
ဘယ္ကစေတြးလုိ႕ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိေအာင္ အေတြးနယ္ေနခ်ယ္႕ေနတဲ႕မိႏြယ္ ေရွ႕ကဦးျမင္႕ေသာင္း ေခၚသံေၾကာင္႕ ရွန္ ခနဲျပန္ထူးလုိ႕ ဧည္႕ခန္းကို အေျပးကေလး ျပန္ထြက္သြားပါတယ္ ။